ที่ต้องดุ...ก็เพราะรัก

ที่มา: http://scoop.mthai.com/specialdays/1474.html

ตอนสมัยยังเรียนอยู่ มัธยมต้น มีครูท่านหนึ่งที่ชื่อว่า คุณครูสุมล พิณตานนท์ เป็นครูที่ดูก็รู้ได้เลยว่าจะต้องดุมาก และเป็นเช่นนั้นชะด้วย ครูสุมล เป็นครูสอนวิชาวิทยาศาสตร์ และเป็นครูประจำชั้น ชั้นม.3 ชะด้วยสิ

ดิฉันจำได้ว่าครูจะดุและโหดมาก ครูมักจะมาพูดอยู่หน้าธงทุกชั้น และต้องทำให้เราต้องตากแดดร้อน ๆ ทุกครั้งที่ ครูสุมลมาพูดหน้าเสาธง เพราะอาจารย์พูดนานมาก ถึงมากที่สุด แต่นั้นมีแต่สาระที่ครูต้องการให้นักเรียนของท่านรู้ทั้งนั้น

และเมื่อดิฉันได้ขึ้นชั้น ม.3 และมีประจำชั้นชื่อว่า คุณครูสุมล พิณตานนท์ ก็ทำให้เพื่อน ๆ และดิฉันกลัวเอามาก ๆ เพราะมีกิตติศักดิ์ที่สืบมาตั้งแต่รุ่นพี่ และก็ยังมีฉายาที่สืบทอดกันมาคือ “ครูใฝ่เรด้า พิฆาต” เพราะลักษณะอาจารย์มีใฝ่ทีจมูก ดุ โหด และรู้ทุกอย่าง ไม่ว่าจะเรื่องดี หรือเรื่องร้ายของนักเรียน ครูสุมลจะรู้หมด

แต่พอได้รู้จักกับอาจารย์มาขึ้น ก็ทำให้รู้ว่า ครูไม่ได้ดุอย่างที่คิด แต่กลับกัน ครูจะใจดีกับนักเรียนเอามาก ๆ และเป็นที่ปรึกษาที่ดีให้กลับนักเรียน ไม่เคยละเลยปัญหาของนักเรียน และที่ชอบดุพวกเราก็เพราะว่า ครูหวังดีกับพวกเราต่างหาก และ ครูสมุล เป็นครูที่สอนวิชาวิทยาศาสตร์ และทำให้ดิฉันชอบวิชาวิทยาศาสตร์ และตัดสินใจเราต่อ สายวิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์

ครูสุมลเป็นครูชี้นำความสว่างให้กับนักเรียน โดยไม่สนใจว่านักเรียนจะมองครูว่า ดุ หรือโหดแค่ไหน และตลอดชีวิตความเป็นครูของครู ก็จะยังคอยให้ความรู้ที่ดีแก่ศิษย์ทุกรุ่นตลอดไป “หนูรัคณุครูค่ะ”

 

“ใครกันนั้นที่เปรียบครู เป็นเรือจ้าง ใครกันนะบอกว่าครู คือ สารถี ดิฉันคิดว่าครูคือบุคคลที่เหมือนกับเทียนไขที่ไม่มีวันหมด ที่จะคอยส่องนำทางให้ศิษย์ไปถึงฝั่งฟัน โดยไม่สนใจว่าตนเองจะเป็นเช่นไร แต่หวังเพียงให้ลูกศิษย์มีความเจริญก้าวหน้าแค่นั้นก็พอ”

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เปิดใจไปกับ...นางสาวสายชล เจริญศรี



ความเห็น (5)

เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับ คุณ สายชล เจริญศรี
เป็นเรื่องราวที่น่าประทับใจมากเลยครับ
ขอบคุณมากครับ

สวัสดีค่ะคุณ สายชล เจริญศรี

คุณครูสุมล พิณตานนท์ เป็นครูที่ดีมากเลยค่ะ

ขอบคุณค่ะ

สวัสดีค่ะ คุณสาโรจน์ ตาหน้อย

ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมชมนะค่ะ

สวัสดีค่ะ คุณอรทัย พงษ์ปิยะมิตร

คุณครูสุมลเป็นทั้งครูและต้นแบบของดิฉันค่ะ

ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมชมนะค่ะ

เขียนเมื่อ 

ตามมาดูบันทึกที่ซ่อนนี้ไว้แล้ว ;)...