คือครูผู้ทรงธรรม

๑๖ มกราคม วันครู


   โรงเรียนรึมุงจาก
ฝาฟากจากต้นไผ่
รูว่างให้ลมไหว
รอยโหว่มีแสงสอน
   ครูมาแต่เมืองไกล
มากน้ำใจบ่อาวรณ์
เงินน้อยยังคอยสอน
เสี่ยงภัยด้วยใจรัก
    สอนศิษย์มิย่อหย่อน
หาบคอนบ่เคยหนัก
ร่ำเรียนหลายปีนัก
มาวันนี้ได้เป็นครู
   สุขใจที่ได้สอน
ใช่ชอบตอนชีวิตหรู
สอนศิษย์ให้คิดรู้
คือครูผู้ทรงธรรม ฯ


( คือคุณครูผู้ทรงธรรม )