เกิดการเปรียบเทียบ เกิดความน้อย เสียใจ และในที่สุดก็ได้เกิดความภาคภูมิใจ

ในค่ำคืนวันหนึ่งพ่อบ้านของครูอ้อยบอกว่า  เราจะไปงานเลี้ยงรุ่นด้วยกัน

ความจริงครูอ้อยถือว่าเป็นหน้าที่เลยที่จะต้องไปงานเลี้ยงรุ่นของพ่อบ้าน

ที่สวนอาหารแห่งหนึ่ง ถนนรัชดา  

ก่อนจะไปงานนี้ครูอ้อยก็ต้องศึกษาสภาพของงานเลี้ยงเสียก่อน    เช่นบุคคลที่จะไป  สถานที่

เพื่อเป็นการเตรียมการ  เมื่อถึงเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันจะได้แก้ไขเหตุการณ์เฉพาะหน้าได้ถูกต้องทันการณ์และเหมาะสม 

ครูอ้อยศึกษาจากการเล่าของพ่อบ้านด้วย  ถามไปถึงว่าคุณแม่บ้านของแต่ละท่านเขาเป็นอย่างไรกันแล้ว..

ความจริงเราก็ไปกันทุกปี  แต่ปีนี้ค่อนข้างจะเป็นโอกาสพิเศษ  

เวลาถามพ่อบ้านทีไร  พ่อบ้านก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่  ครูอ้อยถามว่า  " ยิ้มทำไม คุณ"  พ่อบ้านตอบว่า  " ก็  ทุกปี ไม่เห็นจะตื่นเต้น" 

แค่นั้นไม่พอครูอ้อยไปอยู่เวรที่โรงเรียนยังถามเพื่อนๆ อีกว่า  ถ้า..อย่างนี้...จะทำอย่างไร  ครูอ้อยไม่ค่อยกังวลเลยนะจริงๆ   

ครูอ้อยถามลูกๆว่า  " แม่ควรจะแต่งตัวแบบไหนดีล่ะ "  ลูกๆก็ออกแบบให้ทั้งเสื้อและทรงผม  ครูอ้อยไม่ค่อยตื่นเต้นเลย

 

เมื่อถึงวันจริง  เวลา 17.00 น.  ครูอ้อยก็แปลงโฉมด้วยความมั่นใจสุดสุด  ลูกก็ ตรวจ เป็นที่เรียบร้อย.......  ผ่าน 

ครูอ้อยเดินไปที่รถยนต์คู่ชีพ  และแปลกกว่าทุกวัน  คือ  วันนี้  ครูอ้อยมีคนขับรถด้วย....

ครูอ้อยนั่ง..สบายเป็นตุ๊กตาหน้ารถอย่างที่เขาพูดกัน  ปากก็คุยโน่นคุยนี่ไปตลอดทาง  วันนั้นรถก็ไม่ติดขัด  การจราจรโล่งตลอดสาย  ไม่นานนัก  เราเดินทางมาถึงที่หมายคือสวนอาหาร...........

พ่อบ้านเดินนำหน้า  ครูอ้อยเดินตามหลัง  แบบช้างเท้าหน้า  กับช้างเท้าหลัง  แต่ช้างตัวนี้เดินแปลกๆ  คือไม่ค่อยสามัคคีกัน

พ่อบ้านเขาเจอเพื่อน  ซึ่งนานแล้วไม่เจอกัน  เขาก็เฮฮา  จนลืมครูอ้อย  เชอะ ไว้งานครูอ้อย  ก็จะเดินหนีเหมือนกัน  ฝากไว้ก่อน

ครูอ้อยก็ไม่สนใจ  เดินไปนั่งตรงวงของคุณนายทั้งหลาย  ประมาณ  ปีเดียวกันกับครูอ้อย  ปีที่แล้วก็เจอกัน  ปีนี้มาเจอกันอีก  ก็ถามสารทุกข์สุกดิบ  ถามเรื่องลูกเต้า  ถามปัจจุบันทำอะไร  ถามโน้น  ถามนี่ไป..

ครูอ้อยเป็นคนชอบฟังมากกว่าคุย  เลยจับประเด็นได้หลายประเด็น  แต่ในบันทึกนี้  ขอสรุปประเด็นเป็นรูปแบบนี้

สถานะ

  • เขามีอาชีพร่ำรวย  รถยนต์เขาใช้เบนซ์ บ้านราคา 6 ล้าน
  • ครูอ้อยใช้เปอร์โยต์เก่าแก่  บ้านอยู่แฟลต

ทั้งที่ทำงานมาแล้ว  25 ปีเท่ากัน

  • เขาได้ไปต่างประเทศหลายๆๆๆครั้งใน 1 ปี
  • ครูอ้อยเพิ่งจะเคยไป 3 ครั้งและยี่สิบปีจึงได้ไป

ลักษณะการทำงาน

  • เขาทำทุกวัน หยุดวันอาทิตย์  ตอกบัตร กลับบ้านสี่ทุ่ม  ไม่มีปิดภาคเรียน
  • ครูอ้อยทำ5วัน/สัปดาห์  หยุดเสาร์อาทิตย์  เซ็นต์ชื่อ  ปิดภาคเรียนซ่อมแซมส่วนที่สึกหรอ

โบนัส

  • เขาได้ปีละ 1 แสน
  • ครูอ้อยได้  3,940

หน้าที่

  • เขาประชุมในห้องประชุมที่เย็นยะเยือก
  • ครูอ้อยเดินกางร่มต๊อกๆเยี่ยมนักเรียนในสลัมใต้สะพาน

เรื่องลูก

  • ลูกเขาเรียนอินเตอร์
  • ลูกครูอ้อยเรียนราชภัฎ
  • ลูกเขานั่งรถเก๋ง
  • ลูกครูอ้อยนั่งรถเมล์
  • ลูกเขาได้เงินไปโรงเรียนวันละ  200 บาท
  • ลูกครูอ้อยได้วันละ 100 บาท

การแต่งกาย

  • เธอสวมแหวนเพชรจนแสบตา
  • ครูอ้อยสวมแหวนรุ่นพลอยแดง
  • เธอไปสระผมที่ร้าน  นวดหน้า  อบผิว
  • ครูอ้อยสระผมเอง  ลูกนวดหน้าให้  อบผิวเวลาพิมพ์งาน(ไม่เปิดแอร์)
  • เธอสวมรองเท้าแมรี่แคล์
  • ครูอ้อยสวมร้องเท้ายางกันน้ำท่วม
  • เธอใช้กระเป๋าถือ กีลาโรช
  • ครูอ้อยใช้กระเป๋าถือ 199บาทประตูน้ำ

ความเป็นอยู่

  • เธอกินอาหารนอกบ้านสัปดาห์ละ 1 ครั้ง
  • ครูอ้อยกินอาหารครบหน้ากันเดือนละ 1 ครั้ง

การทำงาน

  • เธอเป็นแม่บ้านอยู่บ้านเฉย.............
  • ครูอ้อยเป็นครู  มีคนนับหน้าถือตา  ยกมือไหว้
  • เธออยู่บ้านเฉย.........
  • ครูอ้อยเป็นครู  นักเรียนรัก
  • เธออยู่บ้านเฉยยยย....
  • ครูอ้อยไปเป็นวิทยากร
  • เธออยู่บ้านเฉยย......
  • ครูอ้อยใช้อินเทอร์เนต  มีเพื่อนมากมาย

ครูอ้อย  น้อยใจ  เสียใจ  และภูมิใจ