หญ้าป่า

 

เป็นต้นหญ้าค่าน้อยต่ำต้อยนัก
ผู้คนมักมองข้ามไร้ความหมาย
ดอกไม่สวยด้วยสีที่พริ้มพราย
กลิ่นไม่หอมกระจายตามสายลม

ไม่มีมือน้อยน้อยคอยถนอม
มีแต่เท้าที่พร้อมจะทับถม
ไม่มีใครไหนเลยจะเชยชม
เป็นผ้าพรมคลุมพื้นให้ผืนดิน

เพื่อพืชพันธุ์กลางไพรได้อบอุ่น
สร้างสมดุลประัดับเป้นทรัพย์สิน
ช่วยดูดซับน้ำเซาะรากเกาะกิน
ชุบชีวินไม่ใหญ่ให้ยืนยง

ต้นไม้ใหญ่หยัดยืนบนพื้นหญ้า
แตกกิ่งก้านเติบกล้าหญ้าเสริมส่ง
ผืนดินต่ำคอยค้ำชูอยู่ตำรง
ให้เผ่าพงศ์เพิ่มพูนไม่สูญพันธุ์

อย่าเหยียดหยามยอดหญ้าว่าต่ำต้อย
เพราะหญ้าคอยคลุมดินถิ่นไพรสัณฑ์
ช่วยผ่อนคลายความร้อนแรงแสงตะวัน
เป็นเครื่องกรองป้องกันอันตราย

แท้ที่จริงต้นหญ้าีมีค่าำนัก
ควรรู้จักรักษาก่อนจะสาย
อย่าจุดไฟเผาป่าให้หญ้าตาย
อย่าทำลายแพรพรมห่มคลุมดิน

 

 

...............................................................................................................................

 

 

ฤาเราเป็นเพียงแค่หญ้าป่า ...

บุญรักษา ทุกท่านครับ ;)...

 

ป.ล. เช้านี้พลิกหนังสือเล่มนี้ เจอพอดี

 

 

...............................................................................................................................

ขอบคุณกวีนิพนธ์ ...

เดือนแรม ประกายเรือง.  ลายปีกผีเืสื้อ.  พิมพ์ครั้งที่ ๒.  กรุงเทพฯ : ต้นอ้อ, ๒๕๔๐.