เรียนรู้จากสิ่งที่เห็นในเวียดนาม

คนเวียดนามมีความขยันขันแข็งมาก สีหน้าดูเป็นคนที่มีความอดทนสูง

การอยู่ในเวียดนามประมาณ 1 สัปดาห์ ได้เรียนรู้เรื่องราวต่างๆ จากสิ่งที่ประสบพบเห็น ที่อยากจะบันทึกเอาไว้

  • คนเวียดนามมีความขยันขันแข็งมาก สีหน้าดูเป็นคนที่มีความอดทนสูง ทั้งคนหนุ่มคนสาวคนสูงอายุทำมาหากินกันอย่างไม่ต้องอายใคร ไปรอบนี้เจอแต่โชเฟอร์แท๊กซี่หนุ่มๆ เห็นเด็กหนุ่มแต่งกายธรรมดารับขัดรองเท้าที่ริมถนน สาวๆ รวมทั้งผู้สูงอายุขายของได้โดยไม่ต้องยุ่งยาก หิ้วกระป่องใส่ถ่านติดไฟใบเดียวก็ปิ้งข้าวโพดขายได้แล้ว ร้านขายของเคลื่อนที่ (คนขายเดินไปเรื่อย) มีอยู่มากมาย
  • ความแตกต่างหลากหลายอยู่ร่วมกันได้ ไม่ขัดแย้ง ในท้องถนนจะเจอทั้งรถจักรยาน จักรยานยนต์ และรถยนต์ที่ใช้พื้นที่ร่วมกันได้อย่างไม่ติดขัด แม้จะมีเสียงแตรรถดังกว่าบ้านเรามาก เพราะที่นี่เขาจำกัดความเร็วของรถ แต่ละฝ่ายต่างรู้จังหวะของกันและกัน จึงไม่เห็นอุบัติเหตุ แม้แต่คนเดินข้ามถนนก็กลมกลืนคือต้องเดินไปข้างหน้าอย่างเดียว อย่าหยุดหรือถอยหลังเพราะรถ (จักรยาน จักรยานยนต์) เขาจะหลบเราเอง
  • สวนสาธารณะเป็นพื้นที่ที่ใช้ประโยชน์ได้มาก มีกิจกรรมหลากหลาย ทั้งเป็นที่พบกันของคู่รัก เป็นที่ทำมาหากิน เป็นที่พักผ่อน เป็นที่ออกกำลังกาย
  • ทุกสถานที่เข้าถึง wifi ได้สะดวก โรงแรมเล็กๆ ก็มี wifi ให้ใช้ฟรี ด้วยความเร็วที่ต่างกันบ้าง แต่ก็มีพร้อมทุกแห่ง
  • จากการที่ไปสถาบันการศึกษา 4 แห่ง พบว่าคนเวียดนามมีการต้อนรับแขกเหรื่ออย่างมีมรรยาทดี ดูเขามีความภาคภูมิใจในสถาบันของเขา
  • นักศึกษาที่อยู่หอพัก อยู่กันแบบง่ายๆ ไม่ต้องมีเฟอร์นิเจอร์มาก กล้าพูดคุยกับแขก เปิดห้องต้อนรับได้แบบไม่อาย
  • อาหารการกินในเวียดนามมีความอุดมสมบูรณ์ พืชผักผลไม้เยอะ อาหารเวียดนามแต่ละมื้อมีคาร์โบไฮเดรตและผักมาก รสไม่จัด เวลาเลี้ยงอาหาร ไม่ว่ามื้อใด (ที่เราเจอ) จะต้องมีการดื่มแอลกอฮอล์ (วิสกี้ ไวน์ เบียร์) และต้องลุกขึ้นชนแก้วบ่อยๆ อาหารที่ปรุงมีการใส่ผงชูรส มีโรงงานทำผงชูรสที่นี่ด้วย
  • ชาวเวียดนามไม่ถือเรื่องชั้นวรรณะ เราพบว่าคนขับรถของมหาวิทยาลัยก็สามารถร่วมโต๊ะอาหารกับผู้บริหารระดับสูงได้อย่างเท่าเทียม

วัลลา ตันตโยทัย

บันทึกเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม 2556

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน งานที่วลัยลักษณ์



ความเห็น (1)

เขียนเมื่อ 

ได้เรียนรู้มากเลยนะครับ

ขอบคุณสำหรับบันทึกดีๆครับ