การศึกษา "พิมพ์" พระแท้ๆ นั้น

อย่างน้อยควรเริ่มจากการ "จำหน้า" พระให้ได้ก่อน เหมือนกับการรู้จักใครได้ก็ต้อง จำหน้า เป็นสิ่งแรก



แม้แต่การวาดภาพคนร้าย ก็วาดรูปหน้า เช่นเดียวกัน

ที่เป็นระบบคิด และสัญชาติญาณปกติของคนทั่วไปในการเริ่มรู้จักคนอื่นๆ
พอรู้จักไปนานๆ ก็จะค่อยๆ จำส่วนอื่นๆ ได้มากขึ้นเรื่อยๆ

พอรู้จักนานๆ จนคุ้นเคยจริงๆ มองข้างหลังก็ยังจำได้

และถ้าสนิทกันมากๆ เห็นแค่มือ ก็ยังรู้ว่าใช่ไม่ใช่

และที่สนิทมากที่สุด เห็นแค่ไฝที่มือ ก็ยังรู้ว่าใช่/ไม่ใช่
(เพราะจำได้ถึง ขนาด รูปร่าง สี ที่ตั้ง และลักษณะโดยรวม)

ยิ่งกว่านั้น พอเรารู้จักคนๆหนึ่งสนิทสนมดีแล้ว เราก็จะเริ่มมองเห็นในกลุ่มญาติของเขา ว่าใครเหมือนเขาบ้าง ในด้านใด มากน้อยแค่ไหน


จะทำให้เราเข้าใจคนในกลุ่มนั้นได้มากขึ้นเรื่อยๆ
-----------------------------------------------
นี่คืออุปมาของการเรียนวิธีดู "พิมพ์พระ"

1. จำหน้าพระ (ศิลปะ ตระกูลช่าง)
2. จำภาพรวมๆ (พุทธศิลป์)
3. จำรายละเอียด (พิมพ์ บล็อก)
4. จำตำหนิ (บล็อก ตำหนิ)
5. จำรูปแบบโดยรวม (เพื่อไปดูองค์อื่นๆ ในกลุ่มเดียวกัน หรือที่คล้ายคลึงกัน) ที่เป็นระดับ "ปัญญา" ของการดูพระแท้

-------------------------------------------------------
ที่เป็นหลักของการมี "สติ" เพื่อสร้าง "ปัญญา" ในเรื่องนี้ครับ

ท่านที่เข้าใจก็จะพัฒนาได้เร็ว ใครที่ยังไม่สนใจก็คงอีกนานละครับ (จนกว่าจะสนใจ)

อิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิ