คำตอบ...งานแต่ง

ผมต้องรีบบันทึกไว้ในวันนี้..๒๕ พฤศจิกายน..ที่องค์การสหประชาชาติ..ประกาศให้เป็นวันลดความรุนแรงแก่สตรี แต่ที่ผมเห็นวันนี้กลับตรงข้าม..เรื่องเกิดขึ้นในโรงเรียน..แต่ไปจบที่บ้านของผู้ปกครอง

ตอนสายๆ คุยโทรศัพท์กับพี่มะเดื่อ ปรึกษาเกี่ยวกับการนำนักเรียนไปแข่งขันงานศิลปหัตถกรรมระดับภาคที่จังหวัดเพชรบุรี คุยกันไม่ทันจบ..ผมต้องขอพี่มะเดื่อหยุดคุยก่อน..เพราะเห็นว่ามีผู้ปกครองเดินเข้ามาในโรงเรียน

เป็นผู้ชายร่างท้วมผิวเข้ม..นุ่งกางเกงขาสั้น ไม่สวมเสื้อ..เดินมาที่ผมอย่างรวดเร็ว ผมก็งง งง เพราะไม่รู้จัก ได้ยินเสียงเขาบอกว่า "ครู ฮะ ไว้ก่อน"จากนั้นก็เดินเลยผมไปทางหลังโรงเรียน ที่เป็นดงมันสำปะหลัง

ผมมองไปที่ต้นทางที่ผู้ชายคนนั้นเดินมา ก็เห็นผู้หญิงที่เป็นสาวใหญ่ เดินถือมีดยาว ก่อนจะเดินผ่านผมไป..เธอพูดแบบโกรธจัด...."วันนี้ กูจะเอาเลือดหัวมึงออก อยู่ดีไม่ว่าดี มึงจะหนีไปไหน..."จากนั้นเธอก็เดินไปด้านหลังโรงเรียน..ไม่ทันจะได้เข้าไปในดงมันสำปะหลัง ก็พอดี มีญาติพี่น้องวิ่งมาห้ามปราม ให้ใจเย็นๆแล้วนำกลับไปพูดคุยกันที่บ้าน

ฝ่ายหญิง..เป็นผู้ปกครองของนักเรียนชั้นป.๕ มีสามีแล้ว คนนี้เป็นคนที่ ๔  คนแรกแต่งงานกันด้วยพิธีการอันใหญ่โต..อยู่ด้วยกันไม่นาน ผู้ชายทนความโหดของผู้หญิงไม่ไหว ขอเลิกไป ผู้ชายคนที่สองเป็นพ่อของเด็ก ป.๕ อยู่กัน ๗ ปี ฐานะครอบครัวไม่ดีขึ้น ผู้หญิงจึงไล่ตะเพิด จนต้องไปบวช คนที่ ๓ อยู่กันไม่ถึงปี ผู้ชายเมาไม่ไปทำงาน ผู้หญิงกระทืบจนซี่โครงหัก และเลิกกันไป คนปัจจุบันอยู่ด้วยกัน ๒ เดือน มีอาชีพทำงานในฟาร์มไก่ มีผู้หญิงอื่นสนใจเข้ามาใกล้ชิด ทำให้ฝ่ายภรรยาไม่พอใจ..คิดว่าจะนอกใจ..จึงคว้ามีดจะไล่ฟัน แบบเอาเป็นเอาตาย....

ที่ผมทราบค่อนข้างละเอียด เพราะเป็นบ้าน..ที่อยู่ใกล้โรงเรียนมากที่สุด..ได้ยินเสียงทะเลาะวิวาทบ่อย ๆ นักเรียนก็เล่าให้ฟัง..ลูกชายคู่กรณี บอกผม...ว่าเห็นจนชินแล้ว แม่จะลงมือลงเท้ากับพ่อใหม่อยู่เรื่อยๆ..เด็กพูดด้วยใบหน้าเรียบเฉย..แต่ผมรู้สึกสงสารจับใจ..ที่เขาต้องอยู่ในครอบครัวแบบนี้

ครับ..ผมไม่มีเจตนา ที่จะขอให้มีวันคุ้มครองสุภาพบุรุษ(หล่อๆอย่างผม) แต่อยากบอกว่า..ปัญหาครอบครัว ถ้าเกิดขึ้นแล้ว..กระทบไปหมด ทั้งเด็กและสังคม ชุมชน

ดังบทเพลง..ที่ผมถือโอกาส..ภูมิใจนำเสนอ ไม่ค่อยจะตรงกับนโยบายของวันอันสำคัญ เช่นวันนี้ และไม่ตรงกับเหตุการณ์ "คู่กัด"เท่าไหร่นัก แต่ก็มักจะเห็นบ่อยๆในสังคมไทย..ที่กำลังจะกลายเป็นปัญหาลุกลามไปทั่วทุกชุมชน

                                           คำตอบ...งานแต่ง

                       พิธีกรกล่าวนำทำฉันปลื้ม ยากจะลืมวิวาห์แขกคราคร่ำ คู่บ่าวสาวเกี่ยวก้อยเรียงร้อยคำ ฉันจดจำคืนนั้น.. เหมือนฝันไป

                       เพราะฉันคือเจ้าสาวที่สุดสวย เจ้าบ่าวหล่อและรวยช่วยไม่ได้ ฉันจึงยอมมอบตัวพร้อมหัวใจ สุขสดใสดื่มด่ำคำอวยพร

                       ปิดอัลบั้มล้ำค่าตรงหน้าฉัน ทบทวนวันผ่านมาอุทาหรณ์ ภาพซึ้งซึ้งตรึงตรา..ไม่ถาวร จึงกอดหมอนนอนเศร้าเคล้าน้ำตา

                       เพียงหนึ่งปีนี่หรือคือความสุข ที่เหลือทุกข์ล้วนล้วนชวนผวา ตัดสินใจพลาดผิดคิดระอา คู่วิวาห์พาช้ำทำฉันตรม

                       เขาขอมีหญิงใหม่ในชีวิต เขาไม่คิดคำนั้นฉันขื่นขม เขามากรักมักหามาเชยชม เขาจะข่มเข่นฆ่าฉันคามือ

                       ตอนส่งตัวคืนนั้นฉันจำได้ แม่สอนไว้บอกว่าอย่ายึดถือ ความอดทน..อดกลั้น..หมั่นฝึกปรือ..นี่ก็คือคำตอบ..บอบช้ำทรวง

การก่อความรุนแรงในเด็กและสตรี ที่เห็นในครอบครัวต่างๆ อาจลดลงได้ ถ้าคนสองคนคบกัน  ศึกษาและทำความเข้าใจกันให้ถ่องแท้ คิดให้ละเอียดรอบคอบก่อนเข้าสู่ประตูวิวาห์...หากไม่แน่ใจ..ขอแนะนำ..อยู่คนเดียวดีกว่าครับ

พรุ่งนี้..ผมจะนำบทเพลงนี้ไปร้องให้ครูนิรุตฟัง เชื่อได้เลยว่า..ครูต้องชมว่าผมแต่งเก่ง..แต่น้ำเสียง..ต้องปรับปรุง..อีกตามเคย

                                                           

                                                          ชยันต์ เพชรศรีจันทร์

                                                           ๒๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๖

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่า....จากโรงเรียนเล็ก



ความเห็น (4)

เขียนเมื่อ 

ตรงกันข้ามเลยนะครับ

กลายเป็นผู้หญิงทำร้ายผู้ชาย

แบบนี้ละผมถึงอยู่คนเดียวแบบผอ.แนะนำ

กลัวโดนทำร้าย 5555

รอฟังเพลงของผอ.ดีกว่า

เขียนเมื่อ 

อ่านเรื่องซีเรียสนะเนี่ย แต่อ่านไปขำไป ผอ.จำกัดความหล่อด้วยนะคะ .... บาดตาเิ้กิ๊น ๕ ๕ ๕ ๕ ๕

อีเรียม...ไม่รู้จะร้องเพลงอะไร ....

ก็ มันร้อน อับ........ร้อนอก... ร้อนใจ

เขียนเมื่อ 

ร่วมกัน ช่วยกัน รณรงค์ การกระทำรุ่นแรงนะคะ ขอบคุณท่าน ผอ.ชยันต์ มากๆค่ะ ความรุ่นแรง ยุติความรุนแรง นะคะ คุยกันดีดี เอาเหตุ มาคุยกัน ไม่ใช่อารมณ์ ทางคุณครู ผู้ปกครอง มีส่วนช่วยที่สำคัญมากๆๆ ค่ะ ขอบคุณท่าน ผอ.ชยัตน์ มากๆค่ะ

หมายเลขบันทึก

554551

เขียน

25 Nov 2013 @ 21:12
()

สัญญาอนุญาต

ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง
ดอกไม้: 22, ความเห็น: 4, อ่าน: คลิก