เมื่อวันที่17 พฤศจิกายน 2556ที่ผ่านมาดิฉันมีโอกาสได้ไปร่วมงานบุญกฐินที่วัดป่าสว่างพรแบบรถด่วนขบวนสุดท้าย...นัดกันกับญาติให้นำรถยนต์มารับไปด้วยกันพร้อมแม่พี่สาวและหลานๆ แต่พอถึงเวลานัดกลับติดงานไม่ได้ไป..คนจะไปก็มารอ9โมงแล้วเอาไงดี อันที่จริงก็นัดกับเพื่อนที่อยู่ในเมืองชวนมาทำบุญด้วยกันแต่ก็เกรงใจที่จะอาศัยนั่งรถไปทั้งโขยง พี่สาวไม่รอขี่รถเครื่องไปก่อนเหลือแม่กับหลานอีกชุดตอนแรกบอกให้แม่กับหลานนั่งรถโดยสารไป..สองจิตสองใจเอาไงดีเราทิ้งแม่รึเปล่านะ ตัดสินใจว่าจะขี่รถเครื่องพาแม่กับหลานไปก่อนให้เพื่อนไปเจอกันที่วัด...

การนัดหมายที่ผิดพลาดคลาดเคลื่อน..ไม่โทษใคร"บุญของใครก็ของใคร"

การตั้งใจไปอนุโมทนาบุญไม่อยากรบกวนใคร"ต้องพึ่งตัวเองเมื่อตั้งใจให้เป็นบุญ"

เมื่อตั้งใจให้เป็นบุญ..ไปเร็วหรือช้าก็ได้บุญด้วยกัน...

เมื่อวางใจ..พร้อมลุย เพื่อนโทรมาและบอกให้รอไปพร้อมกันเอารถตู้มา..เมื่อใจรับกับสิ่งที่เป็นจริง..ได้พบทางออก...

...บรรยากาศโรงทานภายในวัด...

...ออกจากบ้าน10โมงกว่าๆทำใจแล้วคงไม่ทันถวายกฐิน พอไปถึงวัดกลับได้ร่วมถวายกฐินและรับพรจากหลวงปู่...

...หลังถวายกฐินได้กล้วยมา1เครือ...

...เพื่อนรุ่นน้องที่สายสัมพันธ์เชื่อมกันจากนิมิต ตั้งแต่ยังไม่แต่งงานตอนนี้เจ้าตัวเล็กได้2.6ขวบ(ฉลาดมากจำเก่ง)...

...จากโปรแกรมที่ไม่ได้วางแผนกับได้ไป หลังจากร่วมถวายกฐินเสร็จเพื่อนชวนไปท่าเสด็จไหว้พระต่อ..โอกาสบุญเกิดก็ต้องไปเอาบุญ...

...แพริมโขงฝั่งไทย จ.หนองคาย...

...ฝั่งลาว น่าจะเป็นวัด...

...เห็นไกลๆน่าจะเป็นสะพานมิตรภาพไทย-ลาว หนองคาย...

...เจ้าตัวเล็กมองเห็นธงชาติไม่ยอมมองกล้องกลับร้องเพลงชาติ..ร้องจนจบ...

...ไปกราบไหว้หลวงพ่อพระใส พระสุก พระเสริม...

...หลวงพ่อพระใส...

...พระธาตุสามพระองค์ริมโขง...

...ตอนเย็นวันนั้นริมโขงมีการจัดงานลอยกระทงพอดี จึงได้ร่วมลอยกระทงปล่อยโคมลอยริมฝั่งโขง...

บางครั้งเวลาชีวิตก็เร็วเหมือนความฝันตอนเช้าอยู่น้ำพอง(ขอนแก่น)ตอนเย็นกลับลอยกระทงอยู่ริมโขงเมืองหนองคาย...วันบุญ วันดีๆกับชีวิต

                                                     *** ขอบพระคุณ สวัสดีค่ะ ***