เพลงแหล่ก็เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่กำลังจะเลือนหายไปกับกาลเวลา

อายุวัณโณ...สุโขพะลัง...ขอให้สมดัง...ผมอนุสรณ์...

ให้ผิวผ่องผุด...เพราะงามประตุจจันทร...

ให้ท่านถาวร...วัฒนา...พะละกำลังท่านเอ๋ย...

ให้ท่านตั้งมั้น...บรรลุอรหันต์เหมือนองค์พระโมคคัลลา...

ให้มีลาภยศปรากฎมี...เหมือนองค์พระสิวลี...นะทุกท่านหนา...

ให้ปัญญาทรงเหมือนองค์อนุชชา...ที่นามฉายาชื่อพระอานนท์...

ให้ผิวท่านงามเหมือนดังพระสังกัจจาย...ละมุนละไมอย่าได้หมองหม่น...

มาฟังแหล่วันนี้...จงสุขดีทุกคน...จงสุขเลิศล้น...สวัสดี...

ในอวสาน...เป็นการสิ้นสุด...ย่อแหล่สมมุติเพียงเท่านี้...

ขอให้ทุกท่าน...จงโชคดี...ถูกล้อตเตอรี่.รางวัลที่หนึ่ง...กันไปหมดทุกคนนะครับ...ฮา ๆ เอิก ๆ..

วันนี้ฝนจาง...สว่างจ้า...ผมเกิดอารมณ์ครื้นเครง...เลยบรรเลงเพลงแหล่...

นึกทบทวนหวนสู่อดีตที่เคยร้องเอาไว้นานมาแล้ว...เท่าที่นึกได้ครับผม...