เป้าหมาย กับรายทาง...

  ติดต่อ

ไปเดินออกกำลังกายแล้วก็คิดว่า เอ๊ะทำไมไม่เดินไปเรื่อยๆ นะ ทุกวันนี้ไปเดินและอยู่กับตัวเอง ก็ยังเดินเป็นรูปแบบ วงกลมตามรูปสนามบอลบ้าง ตามลักษณะของทางเดินในสวนสุขภาพบ้าง เดินก็ตามๆกันไม่ค่อยเดินสวนทางคนอื่น การเดินของชีวิตก็เหมือนกันทุกครั้งก็กลายเป็นมีรูปแบบและมีเป้าหมายไม่อย่างใดก็อย่างหนึ่ง

ถ้าจะลองให้ชีวิตเดินไปเรื่อยๆ ไม่ต้องตั้งจุดปลายทาง ไม่ต้องตั้งเป้าหมาย ไม่ต้องตั้งรูปแบบแน่นมาก เอาพอให้ได้หลักการ เหมือนอย่างการเดินก็หลักการคือเดิน ไม่ต้องไปเดินตามใคร ไม่ต้องเคร่งเครียดกับเป้าหมาย แต่ผ่อนให้ชีวิตตัวเองได้ชื่นชมผู้คนรายทางบ้าง ออกนอกเส้นทางบ้าง จะได้อารมณ์แบบไหนนะ...

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน Bridge

หมายเลขบันทึก: 55387, เขียน: , แก้ไข, 2012-04-15 01:32:18+07:00 +07 Asia/Bangkok, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 6, อ่าน: คลิก

คำสำคัญ (Tags) #ทางเลือก#การเดินทางของชีวิต#spiritual_health#ความพอใจ

บันทึกล่าสุด 

ความเห็น (6)

ได้อารมณ์อิสระ  เสรีทางความคิด...เวลาเจ้าชาย

สิทธัตถะเดินทางภายในโดยอิสระ...แม้แต่ปัญจวัคคีย์ก็หลีกทางให้...คงมีแต่พระพุทธองค์เดียวเท่านั้นที่ท่องเที่ยวไป...

ขอบคุณครับ...

อารมณ์อิสระ...ขอบคุณค่ะท่านอาจารย์ umi

สนใจเรื่องการเดินของพระพุทธองค์ค่ะ...อาจารย์กรุณาอธิบายให้ฟังหน่อยได้ไหมคะ

ช่วงหลัง ผมสังเกตบันทึกของอาจารย์จันทรัตน์จะตกผลึก คือ มีปรัชญา ซ่อนไว้

วิถีอาจารย์ดูเรียบง่ายมีความสุขดีจังครับ 

ดิฉันไม่กล้าออกนอกเส้นทาง...รู้สึกกลัวค่ะ...

คุณจตุพรคะ

ชีวิตยังกิเลสมาก และยังยุ่งเหยิงกับการเดินทางภายในตนค่ะ...

เคยสรุปกับตัวเองเมื่อนานมาแล้วว่า การเรียนรู้สองทางที่มักสวนทาง ในวงการศึกษาปัจจุบัน คือทางหนึ่งสร้างจากการเรียนทฤษฎีที่มีในโลก เพื่อนำมาสู่การปฏิบัติ ทางหนึ่งสร้างจากประสบการณ์จนเกิดความเชื่อมโยงสร้างทฤษฎี แต่ตอนนี้เพิ่มความคิดเข้าไปใหม่ว่า ทั้งสองทางนั้นก็ยังอยู่กับกรอบ กรอบคือขั้นตอนการสร้างทฤษฎี ที่อิงหลักวิทยาศาสตร์ยุคก่อน..จุดที่จะนำสู่การสร้างทฤษฎีที่สมดุล น่าจะเป็นการหาแกนร่วมของทั้งสามแกนนี้ค่ะ...และตัวเองกำลังเดินกับความยุ่งเหยิงภายในความคิดนี้อยู่ค่ะ

คุณเมตตาคะ

ดิฉันเป็นคนอยู่ในกรอบมาตลอดชีวิต..ไม่ว่าด้วยอาชีพการงาน ด้วยชีวิตครอบครัว....และก็ยังไม่กล้าที่จะเดินออกนอกกรอบที่ไม่เห็นเส้น เนี่ยค่ะ

แต่ยอมรับว่า ความคิดหลุดออกไปนอกกรอบแล้วบ้าง..แต่ก็เพียงเริ่มต้นนั่งคิด...ปฏิบัติยังตามไม่ทันค่ะ