ตอนนี้สรุปได้แน่นอนก็คือไม่ต้องทำการค้ำกิ่งอีกแล้ว และไม่ต้องกลัวว่าจะโค่นล้มด้วย

          ผมนำลำไยมาปลูกที่กำแพงเพชรเมื่อประมาณ 10 ปีมาแล้ว  ช่วงที่ต้นเล็กๆ ก็ไม่มีปัญหาอะไร แต่พอต้นโตขึ้นและทรงพุ่มใหญ่มากขึ้นก็เจอปัญหาที่สามารถทำให้ต้นลำไยของเราหมดไปจากสวนได้ นั่นก็คือต้นลำไยโค่นล้มเมื่อโดยลมพายุในช้วงหน้าฝนครับ

          มีอยู่ปีหนึ่ง วันเดียวลมพัดลำไยโค่นไป 11 ต้น  ปีต่อๆ มาก็พยายามด้วยการค้ำกิ่ง-ตัดแต่งกิ่ง (โดยทั่วๆไป) ก็ยังแก้ปัญหาไม่ได้ เพราะนอกจากปัญหาต้นโค่นล้มแล้ว พอต้นลำไยโตขึ้นก็มีผลกระทบตามมาก็คือ

  • ต้นโตขึ้นทำให้ค่าแรงในการเก็บเกี่ยวเพิ่มมากขึ้น
  • การห่อผลทำได้ยาก  ทำให้ส่วนที่อบู่ด้านบนของลำต้นถูกค้างคาวมาช่วยเก็บผลลำไยไปกินเสียหมด
  • ต้องเสียเวลาและต้นทุนในการค้ำกิ่ง
  • ลำต้นชิดกันทำให้การจัดการยากขึ้น
  • ฯลฯ

          ในฐานะนักส่งเสริมการเกษตร ก็เลยไม่นิ่งดูดายครับ จึงได้ทดลองตัดแต่งกิ่งย้นลำไยอย่างหนักครับ เพื่อไม่ให้เกิดปัญหาดังที่กล่าวมาแล้วข้างต้น ด้วยการตัดกิ่งที่อยู่ตรงกลางลำต้นออกให้หมด โดยตัดที่ความสูงประมาณ 2.5 - 3 เมตร เหลือกิ่งที่ออกไปทางด้านข้างเท่านั้น  ตัดปลายกิ่ง  ลองดูภาพประกอบครับ  นอกจากนั้นแล้วยังได้ฟืนเพิ่มขึ้นครับ (555)

         ต้นนี้ตัดได้ประมาณ 1 สัปดาห์

 

          ต้นนี้ตัดได้ประมาณ 5 เดือน

 

          บันทึกมาเพื่อการ ลปรร. นะครับ ต่อไปจะนำเสนอผลของการติดดอกออกผล และผลตอบแทนว่าจะเป็นอย่างไร  ตอนนี้สรุปได้แน่นอนก็คือไม่ต้องทำการค้ำกิ่งอีกแล้ว  และไม่ต้องกลัวว่าจะโค่นล้มด้วย

วีรยุทธ  สมป่าสัก