ปู๊น.. ปู๊น.. หวูดรถไฟ เธอจะไปที่ไหนกัน ตามเก็บดาวหมื่นพัน ตามแสงจันทร์ที่คันนา


ปู๊น.. ปู๊น.. หวูดรถไฟ
เธอจะไปที่ไหนกัน
ตามเก็บดาวหมื่นพัน
ตามแสงจันทร์ที่คันนา

เก็บมาใส่กระปุก
เติมความสุขแสนหรรษา
เก็บเอาวันเวลา
ที่ผ่านมาให้หยุดเดิน

ฉึกฉัก...ฉึกฉัก...ดัง
ตามความหวังอันเพลิดเพลิน
หนทางไกลเหลือเกิน
มากมายเพื่อนแสนสุขใจ

ธรรมชาติช่างเบิกบาน
ห้วยลำธารงามสดใส
อบอุ่นอิ่มทรวงใน
ยิ้มละไมไม่กังวล

นกน้อยผกโผผิน
ชำนาญบินถิ่นไพรสณฑ์
ชีพอยู่อย่างอดทน
ไม่เคยบ่นน่ารักจริง

ปู๊น... ปู๊น... เสียงหวูดไกล
ล่วงเลยไปที่ใจวิ่ง
ซุกซนดังลูกลิง
ดึงกลับมาเดินจงกรม
.............................

                       ๓๐ ตุลาคม ๒๕๕๖
 
                  ธรรมทิพย์
                 ชมรมนักกลอนอักษรสยาม
                  สมาคมนักกลอนแห่งประเทศไทย