...การสอนนิสิต นักศึกษา ชั้นปีที่ 1 ...เปรียบเสมือน...ฐานราก...แห่งการสอนให้ "คิดได้ ไปเป็น"....สำหรับการเปิดโลกทัศน์ การเรียนรู้...สอนให้เค้าคิดเป็น....คิดถูก...ตามบริบท...ของมนุษย์กับสังคม..........เพื่อเตรียมพร้อม สำหรับการเรียนรู้ ที่ละเอียดลึกซึ้งเฉพาะทาง มากขึ้น ในชี้นปีที่ 2-3-4 จนจบเป็นบัณฑิตที่สง่างาม.......

..."ความท้าทาย" ...มาพร้อมๆ  กับ  "ความวิตกกังวล" บททดลอง หรือ บทพิสูจน์ ....การได้เริ่มทำงานใน ความแตกต่าง จากบริบท ที่ไม่คุ้นชิน...เข้าสู่ ...ความหลากของวัฒนธรรมการเรียนการสอน ที่เปิดใจรับเข้ามา...เป็นปฐมบท.....

ขอขอบคุณภาพประกอบจาก Google

.... การสอนหนังสือ ในเด็กประถมต้น หรือการเตรียมความพร้อมเข้าสู่วัยเรียน ในเด็กเล็ก...นอกจาก...ผู้เป็นครู จะต้องเตรียมการสอนเพื่อพัฒนาการด้าน ทักษะต่างๆ ให้กับเด็กเล็กๆ แล้ว...เราคงคุ้นชินกับ...วลีที่ว่า ..."อ่านออก เขียนได้".....ที่ครูชั้นประถม...ในสมัย เกือบ 40 ปีที่แล้ว จำต้องสอนทุกรายวิชา ให้กับเด็ก ในปกครอง ทุกคน....ที่สำคัญคือ  สอนให้ อ่านออกเขียนได้ ก่อน.....ที่จะเด็กถูกประนามว่า จบชั้นประถมหก แล้ว  ยังอ่านหนังสือไม่ออก ... โดยเฉพาะในโรงเรียนประชาบาล.....

.....ข้อความข้างต้น  จะเป็นจริงหรือไม่....ผู้เขียน  เขียนด้วยการระลึกนึกจำจากประสบการณ์ เมื่อครั้งวัยเยาว์...ที่ตนเอง ได้เห็น ได้ยิน ได้ฟัง มาแต่เก่าก่อน..........กล่าวคือ.... เด็กวัยประถมต้น ... การอ่านออกเขียนได้ เป็นสิ่งเริ่มต้น  เปรียบเสมือนเป็นเครื่องมือ หรือ เป็นต้นทุน สำคัญในการศึกษาหาความรู้ต่อไป .... ตลอดชีวิต...

วันนี้ ผู้เขียน ได้รับเชิญ จาก ผู้อำนวยการสำนักนวัตกรรมการเรียนรู้ มหาวิทยาลัยศรีนครินทราวิโรฒ (ประสานมิตร) ในการเข้าร่วมโครงการเตรียมความพร้อมอาจารย์ผู้สอนรายวิชาศึกษาทั่วไป ภาคปลาย ปีการศึกษา 2556 โดยเข้าอบรมเรื่อง Problem-based Learning (PBL) //----- เนื่องจาก ผู้เขียน ได้รับเชิญเป็นอาจารย์พิเศษ สอนรายวิชา "มนุษย์กับสังคม"  สำหรับนักศึกษาชั้นปีที่ 1 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2556 /////   จึงเดินทางออกจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ตั้งแต่เช้า เพื่อไปเข้าร่วมประชุมดังกล่าว ที่ มศว (ประสานมิตร) ......

...บันทึกนี้ ผู้เขียนไม่ตั้งใจจะเขียนเรื่องเกี่ยวกับ Problem-based Learning (PBL) เพราะเป็นเรื่อง ที่อาจารย์ผู้สอนในมหาวิทยาลัย ส่วนใหญ่ จะทราบแนวทาง หลักการ กันพอสมควรแล้ว ... อีกทั้ง ผู้เขียน ทำงานที่คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มานานกว่า สองทศวรรษ  และ ได้เคยร่วมเป็นกรรมการพัฒนาหลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิต จึงเข้าใจเรื่องของ  Problem-based Learning (PBL) เป็นอย่างดี ... เพราะ โรงเรียนแพทย์ ส่วนใหญ่จะใช้การเรียนการสอนแบบ  Problem-based Learning (PBL) กันทั้งสิ้น.......

.... สิ่งที่ผู้เขียน ได้ปรารภไว้ในช่วงแรก คือ ความสำคัญของการ "อ่านออกเขียนได้".....คงมิต่างอะไร จากการสอน นิสิตนักศึกษาชั้นปีที่ 1 จำนวน ประมาณ 229 คน ในวิชาที่แสนท้าทายและ Classic คือ "มนุษย์กับสังคม"........ความท้าทาย ...ของการสอนหนังสือนักศึกษาชั้นปีที่ 1 จำนวน "ยิ่ง - ใหญ่ - เยอะ" พร้อม มีคณาจารย์ผู้รับผิดชอบ รายวิชา จัดทำเอกสารการสอนให้เสร็จเรียบร้อย ทุกประการ........

 คงจะแตกต่างกับการสอนนักศึกษาชั้นปีที่ 3 และ 4 จำนวนเพียง Class ละ 40 คน...และก็คงจะแตกต่างอย่างยิ่ง ในการสอน นักศึกษา ปริญญาเอก และปริญญาโท ที่มีจำนวน Class ละ ไม่เกิน 10 คน.....เฉกเช่นที่ผู้เขียน...เคยสอน และจัดเตรียมเอกสารการสอน จัดทำ มคอ 3 /มคอ 5  เอง ทุกสิ่งอย่าง..........ความท้ายทาย....กำลังรออยู่ภายหน้า ในอีก สองสัปดาห์ที่จะมาถึงนี้ (เปิดเทอมใหม่)......

.....ผู้เขียน....ได้รับความเมตตาได้ฟัง แนวคิด และ เห็นถึงความตั้งใจในการทำงาน  จากท่านอาจารย์ผู้ใหญ่ใจดีท่านหนึ่ง ที่ท่านกรุณา เป็นพี่เลี้ยง แนะนำ สิ่งต่างๆ เกี่ยวกับรายวิชา ...อย่างตั้งใจดีเยี่ยม....ทำให้ผู้เขียน...เข้าใจได้ว่า.....ความท้าทาย ...ที่ทรงคุณค่านี้  ....คือการสอน ให้นิสิตนักศึกษา ชั้นปีที่ 1 ...ที่เปรียบเสมือน...ฐานราก...แห่งการ "คิดได้ไปเป็น"....สำหรับการเปิดโลกทัศน์ การเรียนรู้...สอนให้เค้าคิดเป็น....คิดถูก...ตามบริบท...ของมนุษย์กับสังคม..........เพื่อเตรียมพร้อม สำหรับการเรียนรู้ ที่ละเอียดลึกซึ้งเฉพาะทางมากขึ้น ในชี้นปีที่ 2-3-4  จนจบเป็นบัณฑิตที่สง่างาม.......

......บันทึกนี้ เกิดขึ้น จากแรงบันดาลใจ .... จากหัวใจที่ กำลังพยายามจะเข้มแข็ง อดทน กับความบอบช้ำ...กล้ำกลืน....ฝืนทน.////.เพื่อมุ่งมั่นทำงานเพื่อสังคม....เพื่อตอบแทนคุณค่าของแผ่นดิน...ตามปณิธาน ที่ผู้เขียนได้ร่ำเรียนวิชาความรู้มาจาก สถาบันอันทรงเกียรติ...และได้ลั่นวาจา ปฏิญาณตนไว้ต่อหน้าพระภักดิ์...ในพิธีพีระราชทานปริญญาบัตร......ว่าจะถ่ายทอด ...ความรู้.... จะทรงไว้ซึ่ง เกียรติ และศักดิ์ศรี สร้างสรรค์คุณงามความดี เพื่อเป็นวิทยาทาน... สืบไป....

สวัสดีด้วยรอยยิ้ม สำหรับกัลยาณมิตรทุกท่าน
จอย  ทองกล่อมสี
๑๕  ตุลาคม ๒๕๕๖ ; ๒๓.๐๐ น.