ธรรมชาติในความเป็นจริงกับสิ่งที่ต้องพึ่งพิงกัน

ทุกถ้อยคำเรียบเรียงเพียงไพเราะ

เป็นเพลงเพราะส่งไปในสายฝน

ให้ชุ่มชื่นเย็นฉ่ำทั่วทุกคน

เป็นหยาดฝนโปรยปรายผ่อนคลายใจ

 

บันดาลความชุ่มชื่นคืนชีวิต

เกิดความคิดปัญญาพาสดใส

หลังฝนซาฟ้าจะกลับมาดังใจ

เป็นฟ้าใสที่งดงามยามได้ชม

 

แต่ฝนมามากล้นจนท่วมทั่ว

ให้นึกกลัวกังวลใจให้ขื่นขม

ทุกข์เพราะน้ำขาดแคลนแสนระทม

แต่นี่ตรมเพราะน้ำมากลำบากจริง

 

วอนฟ้าโปรดเมตาอาวรณ์เถิด

บันดาลเกิดแสงส่องต้องทุกสิ่ง

ฝนจงซาพาฟ้าเปิดเกิดเป็นจริง

ความทุกข์ยิ่งจักได้จางเลือนลางไป

 

จะลงโทษโกรธอันใดในตอนนี้

ขอจงมีทางเยียวยารักษาให้

ฟ้าจ๋าฟ้าขอเจ้าอย่าได้ปักใจ

โปรดอภัยให้ความเขลาเบาปัญญา

 

ด้วยมนุษย์อาจมองข้ามความดีเด่น

ของความเป็นธรรมชาติบังอาจกล้า

ทุกสิ่งล้วนมีประโยชน์โทษนานา

หากไม่รู้คุณค่าน่าอาดูร

 

ขอเพียงแต่อย่าท้อแท้คิดแก้ไข

รู้รักษาอย่างตั้งใจไม่เสื่อมสูญ

ธรรมชาติและมนุษย์ต่างเกื้อกูล

ความสมบูรณ์จักคืนสู่คู่แผ่นดิน.