เสร็จภารกิจงานด้านการสอน...กลับทวีคูณความเหนื่อยล้า  อ่อนแรง เพราะต้องช่วยดูแลผลงานให้กับครู เพื่อทำผลงานวิชาการ...งานเร่งด่วนที่รัฐให้โอกาส...เยียวยา.....ว้าเหนื่อยจริง ๆ  จึงไม่มีโอกาสได้บันทึกเรื่องราวใด ๆ ใน G2K   (เว้นระยะสักพักก่อนน่ะ)

                      

           ในยามที่อ่อนล้า จึงท้อแท้ ถามตัวเองว่าทำไมต้องทำ  ปฏิเสธไปบ้างมิได้หรือ.....ทำไมเขาทำเองบ้างมิได้หรือ  และก้อก็คิดถึงพระราชดำรัสของพระบิดาขึ้นมาทันที จึงนำมายึดเป็นหลักในการช่วยเหลือผู้อื่น  เพื่อปลอบใจให้กับตนเองให้อดทน.......ไปพร้อมกับฟังเพลงเพื่อชีวิต...เพื่อเอาชนะใจตนเองให้ได้ทุ่มเทเพื่อคนอื่นเขา....ใช้พลังของความศรัทธาเชื่อมั่นในการทำความดีแล้วได้ดี

        ความเหน็ดเหนื่อยมากมายเสียจริง..จึงขอพักผ่อนอิริยาบทให้กับตนเองด้วยการเดินไปผ่อนคลาย ช้อปที่ห้างโลตัสใกล้ ๆ บ้านเพื่อเตรียมของต้อนรับกัลยาณมิตรจากจังหวัดสงขลา จะมาเยี่ยมเยียนสังสรรค์ในวันเสาร์ที่จะมาถึง

       ฮะ ฮะ ฮะ ได้เวลา และโอกาสวินาทีนาทีทองแจกโบนัสให้กับลูกค้าด้วยบัตรกำนัลของขวัญให้กับแขกราคา 300  บาท และแล้วทุกอย่างดำเนินการไปได้จังหวะพอดีกับวินาทีทอง น้องแคชเชียร์จึงลุ้นให้ส่ง SMS เข้าตามเบอร์โทรที่เขาประกาศ...ความสำเร็จในความโชคดีก็เกิดขึ้น...ได้เป็น presenter ในการรับบัตรของขวัญ และมีการเก็บภาพเป็นหลักฐานเกือบได้เป็นดารา ฮา 555

 

          ในวินาทีนั้นจึงคิดได้ทันทีว่า นี่คือรางวัลชีวิตที่เราได้ทำให้กับผู้อื่น...เขาไม่เคยรู้เลยว่า เราเหน็ดเหนื่อยเพียงใด...แต่ว่าสวรรค์มีตาฟ้าเป็นใจให้กับคนที่ทำดี และคิดดีเสมอ...ขอเป็นกำลังใจให้กับทุกคนไม่นานเกินไป ครูหยินจะเข้าไปติดตามเรื่องราวของทุก ๆ คนอีกครา

       และที่ได้มาเพิ่มเติมคือ..การจัดการกับข้อมูล เพราะต่างคนต่างมุมมอง เราจึงสามารถนำเอาระบบการจัดการมาใช้ปรับในการทำงานได้  ได้เพิ่มประสบการณ์ได้ทักษะชีวิตอีกนัยหนึ่ง