คิดถึงชาว K2K ทุก ๆ คน จังเลย ไม่ได้เข้ามาติดตามข่าววะหลายวัน

คุณมะเดื่อ...คงวุ่นวายอยู่กับนักเรียนตัวน้อย ๆ

ดร.พจนา...คงจะสรรหาสิ่งดี ๆ มาเล่าสู่กันฟัง

ลุงวอ..ก็คงยังคงเป็นเฒ่าพนาจรการงานเพื่อสังคม

อ.ขจิต...คงจะวุ่นวายกับค่ายบริการสังคม

น้องเพชร..คงจะลงสวนผักของเกาตรกรมีเรื่องเล่ามาฝากกันซินะ

ดร.เปิ้ล...ก้อเพื่องานการดูแลสุขภาพ

ทญ.รัมภา..ขมักเขม้นกับการรักษา โรคฟันของผู้ป่วย

คุณอร...คงมีความสุขกับเมนูอาหารจานเด็ด อย่างเอร็จอร่อย

อ.จอย...คงมีความสุขกับการทำงานใช่ไหม

ส่วนครูหยินมีเรื่องราวมากมายเหลือเกินที่ต้องดำเนินการ..

งานตนเองพอหยุดพักได้บ้างแต่งานคนอื่นเข้าละซิปฏิเสธยาก

ช่วงนี้อยู่ในช่วงของการเยียวยาของครูที่ทำผลงาน

จึง.....ต้องทำหน้าที่ช่วยเพื่อนร่วมงานให้ประสบความสำเร็จ

หายใจเข้ายังไม่เต็มท้องเลย....งานตนเองหยุดพักไว้ก่อนดัง่คำสอนของพระบิดาที่ว่า

ครูหยินจึงต้องยึดมั่นในคำสอนเพราะสัญญากับท่านไว้แล้ว

เมื่อมีโอกาสได้รับทุนการศึกษาจากสงขลานครินทร์