ไม่เห็นกันนาน...ไม่ได้แปลว่า ห่างหาย ไม่ไยดี

เป็นแค่ช่วงจังหวะชีวิตที่มีอะไรมากมายให้ต้องจัดการค่ะ

โดยเฉพาะงานในหน้าที่ผู้ครองเรือน ที่ต้องดูแลบริวาร ส่งเสริมงานของคนข้างกายในบางเรื่องที่เราพอช่วยได้ ตั้งแต่ช่วยเรียบเรียงบทความหลายๆเรื่องที่เขาเขียนลง นิตยสารคู่สร้างคู่สม ช่วยเป็นทัพเสริมทำอาหารเลี้ยงแขกบ้านแขกเมืองที่บ้านเวียงเหล็กของคุณดำรง พุฒตาล ผู้ที่ให้ความเมตตา ให้ความเป็นกันเองต่อทั้งคนข้างกาย ผู้เขียนและ พี่น้อย แห่งบ้านปากท่า-แม่ครัวอาหารพื้นบ้านมือไม่ตกแม้วัยเข้าหกสิบหก

งานต้อนรับคณะนางงามจักรวาลนิวซีแลนด์ที่มาพร้อม ท่านเอกอัครราชทูตไทยประจำนิวซีแลนด์ ซึ่งสร้างสายสัมพันธ์ไทย-นิวซีแลนด์ หนึ่งในกิจกรรมที่ผู้เขียนทราบคือ นำคณะอาสาสมัครครูสอนภาษาอังกฤษจากนิวซีแลนด์มาสอนเด็กไทยตามโรงเรียนต่างจังหวัด

งานต้อนรับเจ้าชายและชายาจากอินเดีย มาพร้อมท่านกงสุลใหญ่ประจำเชนไนและภริยา งานนี้มีตัวแทนศาสนาทั้ง คริสต์ ซิกข์ และพุทธ มาร่วมเป็นเกียรติด้วยความเบิกบานแห่งการประสานความดีงาม

ทั้งภาระงานวิชาการที่บางงานก็จิตตก เช่นการเป็นที่ปรึกษานักศึกษาปริญญาเอก ที่แสนเหน็ดเหนื่อยหัวใจเพราะไม่สามารถปล่อยให้ผ่านได้ด้วยคุณภาพงานที่ทำมา นอกจากแผ่เมตตาให้แล้วก็กำลังคิดวิธีการทางโลกในการหาทางออกให้เสียหายน้อยที่สุด เพราะความรู้สึกรับผิดชอบของตนเองในการที่จะผลิตบัณฑิตเป็นตัวคูณคุณภาพไม่ได้มาตรฐานสู่วงวิชาการ

บางกิจกรรม บางงานก็สุขปนทุกข์ เช่น

ได้ไปท่องเที่ยวร่วมสามสัปดาห์ (น่าจะสุขลั้ลลา) เน้นที่เยอรมนี ไปหลายเมือง รวมทั้งไป กรุงปรากอย่างที่เคยตั้งความหวังไว้ แต่ก็ไม่ได้ไปหลายเมืองทั้งๆที่วางแผนไว้ ได้เรียนรู้คนร่วมทาง และเรียนรู้ใจตนเอง เป็นประสบการณ์ที่ไม่มีวันทำผิดซ้ำ

การเดินทางไป Hokkaido University เรื่องงานวิจัยสร้างหลักสูตรใหม่ด้าน Science Communication ณ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ของเพื่อนรักที่มีความมุ่งมั่นจะฝากผลงานไว้เพื่อการเกษียณในเวลาอีกไม่กี่ปีอย่างสง่างามทางวิชาการและการเป็นครูบาอาจารย์ด้วยจิตวิญญาณ ได้ทั้งทำงานและท่องเที่ยว

การขึ้นเชียงใหม่ไปทำบุญเลี้ยงพระในโอกาส ครบการจากไปของคุณแม่ 100 วัน เมื่อต้นเดือนกันยายน ที่วัดเล็กๆใกล้บ้าน ชื่อวัดสันเหมือง ได้คนจัดทำอาหารมาให้เป็นอดีตพ่อครัวที่เคยทำงานต่างประเทศและโรงแรมใหญ่ในกรุงเทพ แต่เขาพอใจกับความสุขสงบในการกลับมาอยู่ถิ่นเกิด จึงทำงานตามความชำนาญด้วยความสุข

ภาพผู้เขียนในภาพขาวดำอยู่ที่มุมมืด อีกคนคือพี่สาว ผู้เขียนช่างเหมือนคุณแม่จริงๆ

และเพิ่งเสร็จไปหมาดๆในการช่วยกันกับคุณศิลาถอดบทเรียนเรียนโครงการ Happy Ba

งานถอดบทเรียน Happy Ba แม้ว่าจะจะต้องใช้ความพยายามและใช้เวลามากในการอ่าน การคิดวิเคราะห์ การหาข้อมูลมาเสริมหนุนความคิด และการเรียบเรียงให้น่าอ่าน แต่ก็เป็นการทำงานที่มีความสุขในระหว่างทาง เพราะได้อ่านบันทึกเรื่องราวมากมายแห่งความดี ความงาม ความสุขของบล็อกเกอร์ 31 ท่าน ซึ่งปกติเป็นเรื่องยากที่จะตามอ่านได้ครบทุกท่าน ทุกบันทึก ครั้งนี้จึงเป็นโอกาส(แถมต้องอ่านหลายรอบ) แค่ได้อ่านก็มีความสุขด้วยความซาบซึ้งใจใน ประโยชน์สุข ที่ทุกท่านมอบให้โลกใบนี้

ช่วงหน้าฝนฟ้า พายุเข้า บ้านริมน้ำก็ได้ลุ้นเช่นเคยว่าน้ำจะมากล้นเพียงใด แต่ใจไม่ทุกข์ น้ำไม่ท่วมใจ กลับสดใสด้วยความงามของสายน้ำที่เข้ามาใกล้ชิด เพียงอธิษฐานว่า น้ำอย่ามามากจนเป็นอุปสรรคการเดินทางในช่วงเวลาปลายเดือนตุลาคมนี้ ที่จะใช้บ้านปากท่าเป็นที่จัดกิจกรรมและผู้เขียนจะเป็นผู้ช่วยทำโครงการพัฒนาตนเองจากภายในร่วมกับคุณศิลาให้กับคณะคุณหมอและพยาบาลจากโคราช

หวังว่าจากนี้ไปน่าจะมีเวลากลับมาเล่าเรื่องที่พานพบได้ตามจังหวะปกติค่ะ