ผู้เขียนขอเขียนต่อจากบันทึกนี้นะครับ เป็นบันทึกข้ามเดือน (ฮา) หลังจากที่ให้ท่านอาจารย์

ทุกท่านเขียนเรื่องความประทับใจในการเรียนการสอน ของตนเองว่ามีความประทับใจอย่างไร

บ้างนอกจากนี้ยังเขียนเรื่องความประทับใจในตัวลูกศิษย์ได้ด้วย เพื่อนำไปติด เพื่อจะดูว่าได้

ใช้ทักษะใน 21st Century skills อย่างไรบ้าง

อาจารย์กบและทีมอาจารย์ทั้งหมดตั้งใจเขียนเรื่องได้ โดยใช้สมาธิในการเขียนของแต่ละคน

และเอาไปติดที่ข้างฝาเพื่อให้เพื่อนอาจารย์อ่านว่า แต่ละท่านได้ใช้ทักษะอะไร

แล้วมาช่วยกันสรุป มีอาจารย์ท่านหนึ่งเล่าเรื่องลูกศิษย์ จนหลายท่านในห้องประชุมน้ำตาไหล

เนื่องจากอาจารย์ผูกพันกับลูกศิษย์มาก

ผู้เขียนได้ใช้กระบวนการกลุ่ม ให้อาจารย์ร่วมกิจกรรมด้วยกัน โดยสร้างหอคอยให้สูงที่สุด ใน

ตอนสุดท้ายก็มาช่วยกันสรุปว่า ได้เรียนรู้อะไรจากกิจกรรมนี้มาก

บางท่านสะท้อนว่าในงบประมาณ จำกัด การทำโครงการทางวิชาการ ต้องได้รับความร่วมมือ

จากทุกๆฝ่ายด้วยเช่นกันซึ่งเหมือนกับการสร้างหอคอย...

ผู้เขียนให้อาจารย์เขียนเรื่องแผนที่ชุมชนว่าอาจารย์มีความรู้เนรื่องชุมชนที่ตนเองลงไปมาก

แค่ไหน เมื่อลงไปในชุมชนแล้วจะำดำเนินการอย่างไร

อาจารย์ยังได้ช่วยกัน ออกแบบการเลือกชุมชน ที่ตนเองจะลงไป มีการวิเคาระห์ชุมชนใน

หลายมิติ เพื่อให้งานต่างๆที่จะลงไปทำในชุมชนประสบผลสำเร็จ

หลังจากนนั้นอาจารย์ทุกๆๆท่านก็ช่วยกันเขียนโครงการที่จะนำไปลงชุมชน มีหลายกลุ่มใช้

โครงการที่ได้ดำเนินการมาแล้ว ได้ชี้ให้น้องอาจารย์รุ่นใหม่ เห็นข้อดี ข้อด้อย ของแต่ละ

โครงการ

การทำโครงการที่ได้มีความร่วมือกับหลายฝ่าย ก็จะเป็นโครงการที่ต่อเนื่องและยั่งยืน ผู้เขียน

เห็นอาจารย์ในแต่ละคณะ แต่ละสายวิชาเริ่มขยับที่จะมาทำโครงการร่วมกัน

อาจารย์ท่านนี้มีประสบการณ์มาก ในเรื่องการทำเซรามิก ท่านอยู่มาเกือบครบทุกคณะแล้ว

(ฮา) อาจารย์นำเสนอได้ชัดเจน รู้ได้เลยว่าอาจารย์ท่านลงชุมชนอย่างต่อเนื่อง ถ้ามีพื้นที่ให้

อาจารย์ที่มีประสบการณ์เป็นพี่เลี้ยงได้ทำงานในชุมชนกับอาจารย์รุ่นน้องๆที่เป็นอาจารย์ใหม่

การทำงานในชุมชนจะช่วยกันบูรณาการได้ง่ายขึ้น

ผู้เขียนเองนั้นเสียดาย ที่อาจารย์ส่วนใหญ่มีภาระงานมาก ในวันที่ไปจัดกิจกรรมให้อาจารย์

พบว่าอาจารย์ต้องแบ่งร่างไปประชุมหลายห้องมาก ถ้าบ้านเรามีการบริหารจัดการงบประมาณ

ดีๆ ไม่ใช่เร่งตอนปลายปี การทำงานต่างๆก็จะมีระบบมากขึ้น...

ขอบคุณครับที่เข้ามาอ่าน...