เรื่องเล่านี้ต่อจากตอนที่แล้ว ด้วยการไปนำเสนองานวิจัยนานาชาติ ณ ม. ศรีธาร

แทบทุกสี่แยกในเมืองอินเดียมีรูปปั้นคนสำคัญในท้องถิ่น

เมืองพิลานี รัฐราชาสถาน ประเทศอินเดียครั้งนี้ มีคนไทยไปร่วมงานนี้ 9 คน

รถบรรทุกคนที่เรียบง่ายสบาย ๆ

ผมเป็นหนึ่งในนั้นและได้นำผลงานวิจัยหนึ่งเล่มไปมอบไว้ ณ ม. ศรีธาร

รถโดยสารว่างเสมอ

เพื่อเป็นการเชื่อมโยงแหล่งเรียนรู้ในอนาคตโดยเฉพาะคนไทยกับคนอินเดีย

ความเรียบง่ายในการบริการน้ำดื่ม

จากแนวคิดความเป็นอยู่แบบง่าย ๆ ของปรัชญาอินเดียส่งผลให้การดำเนินชีวิตของคนทุกที่ที่ได้พบ

เหมือนดูตลกหมอลำกลอน ลำตัดบ้านเรา

ล้วนมีความเรียบง่ายสบาย ๆ มีชีวิตที่ไปตามเวลาพอค่ำมาก็นอนอะไรอย่างนั้น

งานโปรยเศษดอกดาวเรือง กำไรล้วนคู่แขนสาว ๆ

ส่วนมากมักจะเห็นการยืนหรือนั่งคุยกันของคนอินเดียในทุกท้องที่ ที่เราผ่านไป การนั่งรถก็ไปได้เป็นต้องขึ้นรถจึงดูแล้วยังพอมีที่ว่างสำหรับคนเดินทางเสมอ

ถิ่นนี้มีอูฐเยอะมาก ๆ

นี่ละที่เพื่อน ๆ รุ่นพี่ที่เคยผ่านอินเดียมาแล้วมักบอกว่า...ใครได้อยู่อาศัยจนผ่านอินเดียมาแล้วไปอยู่ที่ไหนก็อยู่ได้ทั้งนั้นเพราะอินเดียมีที่สุดของที่สุดอยู่ที่นั้นแล

ผลงานเล่มนี้ฝากไว้ ณ ห้องสมุด ม. ศรีธาร ตลอดกาล

อินเดียฝึกให้เรามีความอดทนแข็งแกร่งจนข้ามพ้นอุปสรรคนานาประการได้ อินเดียฝึกให้เราอยู่อย่างเรียบง่ายแต่คิดให้สุขุมลุ่มลึกอย่างนั้น.