เช้าวันนี้ไม่ได้เข้ามาอ่่าน Gotoknow
จากบ้านน้องครูผู้ร่วมงานในโรงเรียนเดียวกัน
ผ่านวันผ่านคืนล่วงเลยไป...จากไม่เห็นด้วย..หรือต่อต้าน
กลายเป็นเห้นดีเห็นงาม
ยอมทำตาม ยอมปรับเปลี่ยนพฤติกรรม...หันมาให้ความร่วมมือในการกำจัดขยะ
ด้วยการเริ่มต้นจากที่บ้าน ที่ทำงาน ด้วยความมุ่งมั่น มีความพยายามเก็บทุกสิ่งที่เหลือทิ้ง
พวกพลาสติก ขวดแชมพู ขวดน้ำมัน ทุก ๆ ชนิดสะสมใส่กระสอบไว้เพื่อรอลำเลียง
ส่งครูหยิน เพื่อแลกเสื้อและอยากช่วยรักษาสิ่งแวดล้อม...
เมื่อขยะเต็มกระสอบก็เกิดปัญหากับสามี..เนื่องจากถูกมองว่า รกบ้าน ไร้สาระ
นำมาสู่ความขัดแย้งในครอบครัว ครูพยายามอธิบายให้สามีฟังในเรื่องการกำจัดขยะ
จะช่วยลดภาวะโลกร้อนผไกลตัว) แต่ดูเหมือนจะไร้ค่า ด้วยเหตที่สามีมีอาชีพรับจ้าง
บรรทุก ขนส่งนักเรียนในตอนเช้า-เย็น จึงเป็นเรื่องที่เข้าใจยาก จึงมีปากเสียงกันบ่อย
นำเรื่อราวเล่าสู่ครูหยินฟัง(23 ก.ย.56)
เราจึงนัดกันว่าเช้าวันนี้ 24 ก.ย.56 ครูหยินจะไปรับด้วยตัวเอง
เพื่อลดความขัดแย้งในครอบครัว...ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะแก้ปัญหาตรงจุดหรือไม่
ที่แน่ใจคือ...ชีวิตเขามีความสุขมากขึ้น
ไม่คิดมาก
ไม่คิดว่าเสียเวลา
ไม่คิดเสียดายน้ำมันรถ
เพราะครูหยินมองอีกมุมหนึ่งจึง...มีความสุข
สุข....ที่ได้สนทนากับเพื่อนร่วมงานในยามเช้า
สุข....ที่ได้บริการสังคม
สุข...ที่เพื่อนครูยอมปรับพฤติกรรม..ยอมรับการกำจัดขยะ
สุข...ยิ่งกว่าคือ...การลดความขัดแย้งภายในครอบครัว..
เพื่อสร้างสันติสุขของสังคม
ให้กำลังใจ "ครูหยิน" ปฏิบัติ หน้าที่ ต้นแบบที่ดี ต่อไปค่ะ
-สวัสดีครับครู..
-"จากต่อต้านกลายเป็นเห้นดีเห็นงามยอมทำตาม ยอมปรับเปลี่ยนพฤติกรรม...หันมาให้ความร่วมมือในการกำจัดขยะ"
-ตามมาชวนครูไป"ขุดมันแกว"ครับ..
มาเป็นกำลังให้คนทำความดีเช่นนี้ค่ะ
สุขสร้างได้ อยู่ที่จะจัดการสุขกันอย่างไร
เข้าใจ และทำใจ เพื่อครอบครัวครับ