"คนปีนต้นหยีได้ไม่ใช่คนธรรมดา"

         เสาร์ที่ผ่านมาสวนเรามีกิจกรรมคือ การเก็บลูกหยี  ซึ่งมีผู้มาเหมาซื้อลูกหยีเมื่อหลายเดือนก่อน  ปีที่แล้วหยีไม่เป็นดอกออกลูกให้ใครได้ชิมลูกหยีกวน  ปีนี้ออกลูกดกมาก  ครูนกอยากเห็นกรรมวิธีขึ้นต้นหยีแต่ติดภารกิจงานราชการทำให้ต้องร้องเพลงรอไปอีกสองปี เพราะปีหน้าผู้เชี่ยวชาญด้านลูกหยี (คนมาเหมาซื้อลูกหยี) บอกว่า ปีหน้าไม่ออกดอกต้องรออีกปี แต่ปีหน้าโน้นลูกจะดกกว่านี้เพราะได้รับการตกแต่งกิ่งจากการเก็บลูกหยีครั้งนี้

              
               "มีพวกเขา เราจึงได้ทานลูกหยี"
          สวนเรากับต้นหยีเป็นอะไรที่คู่กันเพราะตอนที่ครูนกยังเด็กๆ ก็มีโอกาสได้ถือกล่องกระดาษตามตาและยายเก็บหยีที่ร่วงลงมา พอโตเป็นวัยรุ่นปรากฏว่าต้นหยีต้นใหญ่ยักษ์ได้ตาย  บ้านเราก็แปลงทำไม้หยีเพื่อทำโครงบ้านที่เราอาศัยอยู่ในปัจจุบัน  หยีเป็นไม้เนื้อแข็งและทนทานมาก
จากนั้นต้นลูกก็กลายเป็นต้นหยีใหญ่ยักษ์เลียนแบบต้นแม่

                     
                        "ตัดลงถุง...ลำเลียงหยีสู่ปัตตานี"


          วันนี้ทำให้คิดถึงยายมากๆ อยากบอกยายว่า หยีที่ตากับยายเก็บรักษาไว้ยังมีประโยชน์ต่อครอบครัวของเรา  และทำให้ตำนานลูกหยีไม่สูญสิ้นไปจากแดนใต้แน่นอนค่ะ
                                           
                                    "ลูกหยีสีเขียว...ทานสดอร่อยกว่าหยีสีดำในความเห็นครูนก"