คืนคนดีสู่สังคม

จากบันทึกบำบัดการติดยา สร้างคุณค่า สร้างความรัก

http://www.gotoknow.org/posts/545990

เวลาได้ล่วงเลยมาอีก 1 เดือนที่แบงค์ได้เป็นพี่เลี้ยงค่าย ได้ปรับเปลี่ยนพฤติกรรม จึงได้รับการยอมรับ ถือว่าแบงค์ได้เป็นผู้นำแห่งการเปลี่ยนแปลงอย่างแท้จริง...วันแก้ 0 วันสุดท้ายที่แต้มต้องไปค่ายครูหยิน แต่กลับมีปัญหากับครูในรายวิชาดังกล่าวเพียงเพราะครูมักจะยึดติดกับพฤติกรรมเแบงค์เดิม ๆ ของนักเรียน ซึ่งติด 0 สมัยที่เรียนอยู่ ม.4 แต่เป็นความโชคดีที่ครูคนนั้นได้ไปเยี่ยมค่ายครูหยินด้วย จึงได้โอกาสเล่าถึงการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมของแบงค์ให้ครูฟัง......การแก้ 0 จึงนัดกันใหม่ ในภาคบ่ายของวันเดียวกัน แบงค์จึงไม่ได้ทำหน้าที่รับน้องในค่าย.............

แต่สุดท้าย 0 ตัวสุดท้ายของแบงค์ได้สิ้นสุดลง แบงค์จึงอิสรภาพจากการติด 0 ร มส. และในวันเดียวกันที่แต้มเริ่มเป็นคนดีที่สมบูรณ์แบบ....แม้มีเกรดเฉลี่ยสะสมไม่มากนัก

พ่อของแบงค์เดินทางมาราชการที่จังหวัดตรังจึงยอมรับแบงค์...แบงค์ดีใจเป็นที่สุด..จึงมาหาครูหยินในตอนเย็นเพื่อบอกกล่าวด้วยความตื่นเต้นว่า..อาจารย์ครับพ่อคืนดีกับผมแล้ว (น้ำเสียง ท่าทาง บ่องบอกถึงความภาคภูมิใจของลูกผู้ชายที่ฝันร้ายมาเป็นเวลานาน)..ผมจึงขอไปนอนกับพ่อที่ตัวเมืองครับพรุ่งนี้ผมค่อยมาหาอาจารย์ตอนเช้า

และเมื่อถึงตอนเช้า..มีโทรศัพท์มาใหม่บอกผ่านเพื่อนมาว่า...พ่อให้อยู่กับพ่ออีกคืนแบงค์จึงขอนอนกับพ่ออีกคืน...จะมาค่ายในวันรุ่งขึ้น.....โดยแท้จริงครูหยินแอบปลื้มและดีใจเป็นที่สุดที่พ่อยอมรับลูกของตัวเอง แบงค์จะได้มีความสุขกับชีวิตวัย 18 ปี ที่ยังต้องการความอบอุ่น กำลังใจจากครอบครัว...วันนี้ฝันของแบงค์เป็นจริง...ครูก้อเป็นสุข

เมื่อถึงวันที่ 3 ของค่าย ประมาณ 9.30 น.แบงค์ก็เดินทางมาถึงค่ายพร้อมกับบอกว่าแบงค์ได้ส่งพ่อเดินทางโดยรถทัวร์เรียบร้อยแล้วจึงมาหาครูหยินภายในค่าย ช่วยทำอาหารให้ครูหยิน ลุงวอ ได้รับประทานกันในมื้อเที่ยง นี่แหละนะ ความสุขที่อิ่มเอมของชีวิตครูหาซื้อจากที่ไหนก้อไม่ได้....คนที่สัมผัสด้วยวิญญาณและหัวใจเท่านั้นที่สามารถรับรู้ได้

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นครูหยินจะไม่แสวงหาเหตุผล เพราะคนทุกคนย่อมมีเหตุผลส่วนตัวเสมอ....ไม่โทษ และตำหนิใคร...แต่ที่สุขใจ และภาคภูมิใจคือได้เปลี่ยนแปลงชีวิตหนึ่งจากคนหนึ่งที่จมอยู่กับความล้มเหลวให้ประสบความสำเร็จได้..มันมีค่ายิ่งใหญ่เกินกับคำว่าครู

11 ส.ค.56