เสรีภาพ...เป็นเสมือนโลโก้ที่ใช้ตีตราประทับรับรองของความเป็นอิสระทางความคิด...การกระทำ...ดูเสมือนหนึ่งว่ากรอบของนัยยะคำดังกล่าวกว้าง ๆ  ๆ  ๆ ...ทำให้แต่ละปัจเจกชนตีความกันไป...

 

       เสรีภาพ...แท้ที่จริงแล้วหากมีความเข้าใจตรงกันในนัยยะที่ว่า...

        อิสรภาพหรือเสรีภาพ เป็นไปในลักษณะของความสามารถ ที่จะทำอะไร ได้ตามใจชอบ ไม่ว่าจะเป็นคิด พูด ทำ โดยที่ต้องไม่ไปละเมิดสิทธิของผู้อื่น รวมทั้งไม่ทำให้ ตนเองเดือดร้อน หรืออาจมองในแง่ของเป็นการเคารพนับถือคนอื่น เคารพกฎหมาย กฎเกณฑ์ และประเพณี อันดีงามของสังคม...

 

       สังคมที่คนอยู่ร่วมกันในหมู่มากจำเป็นต้องมีกฏ กติกา มารยาท...เพื่อให้สังคมเดินหน้าไปอย่างมีเอกภาพและความศานติสุข...ซึ่งภายใต้กฎ กติกา มารยาทนั้นสิ่งสำคัญคือต้องไม่ขัดกับศีลธรรมอันดีงาม...

 

     มนุษย์ทุกคนล้วนมีสถานภาพในทางสังคมต่าง ๆ กัน ขึ้นอยู่กับองค์ประกอบหลาย ๆ อย่าง...ซึ่งการมีสถานภาพต่าง ๆ กันนั้นก็จะต้องดำรงอยู่ภายใต้ กฎ กติกา มารยาทขององคาพยพที่ตัวเองดำรงอยู่...ไม่ว่าจะเป็นในสถานะข้าราชการ...ทำงานในภาคเอกชน...นักเรียน...นักศึกษา...

 

                                       

 

    เมื่ออยู่ในสถานภาพใดในสังคม...ก็ควรจะมีความเคารพกฎ กติกา มารยาทในสถานะที่ตัวเองดำรงอยู่...การใช้สิทธิเสรีภาพทางความคิดและการกระทำสามารถทำได้ตราบใดที่ไม่ขัดกับกฎ กติกานั้น...และประเด็นสำคัญก็คือ...ภายใต้กฎ กติกานั้นต้องอยู่ภายใต้กรอบของศีลธรรม...

 

     เมื่อกฎ...กติกา...มารยาท...ขององคาพยพนั้นไม่ได้ขัดกับหลักของศีลธรรมหรือประเพณีอันดีงาม...หากว่าเราละเมิดโดยใช้วาทะกรรมที่ว่า “เสรีภาพ” มาเป็นข้ออ้างในการตีตราประทับรับรองพฤติกรรมของตัวเอง...สมควรหรือไม่...?

 

       เสรีภาพเป็นเรื่องที่งดงามของอิสระทางความคิดและการกระทำก็จริง...แต่ต้องอิงภายใต้ศีลธรรมและคุณธรรมอันดีงามของสังคม...

 

 

        ปัจจุบัน...สังคมไทยชอบหยิบยก “เสรีภาพ” มาอ้างเกินขอบเขตมากเกินไปหรือเปล่าหนอ...?

*************************************************************

 

       เครดิตภาพ : http://krusutee.blogspot.com/2011/11/rights-and-duties-under-constitution.html