เช้า 7.00  เดินทางมาถึงโรงเรียนภาระกิจหลักคือการจัดการกับขยะ

 

ธุรกิจกที่ได้รับการตอบรับจากการใช้รางวัลเป็นแรงจูงใจ

มีคนเข้าร่วมจำนวนมาก  ทั้งครู  นักเรียน และชุมชน

เริ่มมีการจัดระบบการเก็บขยะมากขึ้น...แต่ภาระหนักตออยู่ที่...ครูหยินต้องคอยจัดการ

มาก และเหนื่อยมากขึ้นทุกวัน หาแนวร่วมก็ยากเต็มทีเพราะเป็นส่ิงสกประที่ไม่มีใครต้องการ

แต่ครูหยินกลับมองอีกมุมหนึ่ง คือของแค่สิ่งแวดล้อม ในธรรมชาติลดลง ก้อมีคุณค่ามากพอ

อาจจะคิดอะไรไม่เหมือนใคร...บางครั้งก็เคยคิดสมเพชตัวเหมือนกัน..

แต่เมื่อคิดถึง..แม่น้ำที่ใสสะอาด...สารณะเป็นระเบียบ..ฮอร์โมนของความสุขก็หลั่งทันที