หนุ่มเมืองจันท์ เล่าไว้ในตอน "เปลี่ยนมุมมอง"
ที่ผมอ่านจากหนังสือ "ยังหายใจ ต้องไม่แพ้" ว่า

 

เคยคุยกับรุ่นพี่คนหนึ่งที่ส่งลูกสาวไปเรียนที่ต่างประเทศ

ฟังหลักสูตรการเรียนการสอนแล้วน่าอิจฉาริษยาเป็นยิ่งนัก

เขาเล่าให้ฟังถึงวิธีการสอนเด็กแบบให้รู้จัก "คิด" แทนที่จะให้ "จำ" เพียงอย่างเดียว

ตัวอย่างหนึ่งที่ผมชอบมาก คือ ครูใ้ห้นักเรียนเขียนจดหมายถึงแม่

สมมติสถานการณ์ว่า ถ้านักเรียนจะขอย้ายไปอยู่กับแฟน
เราจะให้เหตุผลกับแม่อย่างไร แม่จึงจะยอมรับ
ให้เรียบเรียงเป็นจดหมายส่งในวันรุ่งขึ้น

พอวันรุ่งขึ้น ครูจะสร้างสถานการณ์ใหม่ สมมติให้เด็กนักเรียนเป็นแม่

คราวนี้ให้เขียนจดหมายถึงลูกที่ขอย้ายไปอยู่กับแฟน
เราจะให้เหตุผลคัดค้านลูกอย่างไร

ผมไม่รู้ว่า ครูสรุปเรื่องนี้ต่อไปอย่างไร แต่ฟังเ่ท่านี้ก็อึ้งแล้ว

นี่คือ การสอนแบบไม่ต้องสอน
สอนให้นักเรียนรู้คิดเอง
และสอนให้รู้จักคิดต่างมุม

ไม่ต้องมาสอนนักเรียนท่องจำว่า วัยนี้เป็นวัยเรียน อย่าริรักในวัยเรียนนะ
แต่ใช้วิธีให้นักเรียนคิดต่างมุม

เริ่มจากการคิดจากมุมของตัวเรา และไม่ใช่คิดด้วย "ความรู้สึก"
แต่คิดแบบมีเหตุผล

พอคิดจากมุมมองของตัวนักเรียนเสร็จ ก็เปลี่ยนองศาใหม่ เปลี่ยนมุมใหม่

ลองคิดจากมุมของคนที่เป็นแม่ดูบ้าง
ทุกคนคงยอมรับว่า คงยากที่แม่คนไหนจะเห็นด้วยกับ
ลูกที่เรียนแค่ระดับ "ไฮสกูล" จะย้ายไปอยู่แฟน

เมื่อแม่ทุกคนคิดเหมือนกัน ก็แสดงว่า แม่ต้องมีเหตุผลของแม่

จดหมายที่ให้นักเรียนเขียนจึงเริ่มต้น "จุดยืน" ที่เหมือนกัน
คือ "ไม่เห็นด้วย"

อะไรคือเหตุผลของคนที่เป็นแม่

ไม่บอกแต่ให้คิดเอง

ลองคิดแบบเข้าใจคนเป็นแม่ และเรียบเรียงเหตุผลออกมา

ผมเชื่อว่า เมื่อนักเรียนถูกสถานการณ์บังคับให้ต้องคิดแบบ "แม่"

เขาจะเข้าใจ "แม่" มากขึ้น

เข้าใจมุมมอง เข้าใจเหตุผลของคนที่เป็น "แม่"

อาจไม่ครบร้อย แต่เข้าใจมากขึ้นอย่างแน่นอน

การสอนให้ "คิดต่างมุม" จะทำให้เขาเข้าใจคนอื่นดียิ่งขึ้น
และติดแน่นทนนานกว่าการสอนแบบท่องจำ
เพราะการท่องจำนั้นอาจพูดได้ แต่ไม่เข้าใจ

ส่วนการคิดต่างมุมนั้นท่องไม่ได้
แต่จดจำนาน

 

............................................................................................................................................

 

เหตุผลที่ผมนำเฉพาะตอนต้นของตนมานำเสนอ
เพราะสนใจใน "วิธีการเขียนจดหมายถึงแม่"
และการตั้งโจทย์ให้รู้จักคิดถึงใจคนอื่น

ถือเป็นการสอนแบบให้เด็กคิดเองจริง ๆ

นี่คือ ประสบการณ์สำคัญที่คนเป็นครูควรให้เขา

ลองนำปรับใช้ดูนะครับ

 

บุญรักษา ทุกท่านครับ ;)...

 

.............................................................................................................................................

ขอบคุณหนังสือดี ๆ ...

หนุ่มเมืองจันท์.  ยังหายใจ ต้องไม่แพ้.  กรุงเทพฯ : มติชน, ๒๕๕๖.