รางวัลจาก Gotoknow

         ฉันเริ่มเขียนบันทึกลงในเว็บของ Gotoknow มานานถึง ๔ ปีแล้ว (ถ้านับอีกบล็อกหนึ่ง เพราะฉันเขียนไว้ ๒ บล็อก) ฉันเขียนแบบนี้มาเรื่อย ๆ จุดประสงค์ที่ฉันเขียน คือ "ใจฉันรักการเขียน" ฉันไม่รู้ว่าฉันเขียนออกมาผลจะเป็นอย่างไร? แต่ความคิดของฉันมีว่าต้องเขียน ยิ่ง Gotoknow ให้โอกาสกับทุก ๆ คน ได้ฝึกเขียน...ฉันยิ่งใช้โอกาส ๆ ยามว่าง ๆ มานั่งเขียน...การเขียนของฉันอาจไม่เหมือนคนอื่น (อาจเป็นเพราะฉันขี้เกียจหรือเพื่อลดขั้นตอนก็ได้) ฉันชอบเขียนลงในบันทึกนี้เลย ไม่ชอบเขียนลงใน Word แล้วก็ Copy มาลงอีกครั้งหนึ่ง ฉันคิดว่า "มันเป็นการทำงานแบบซ้ำซ้อน" หรือว่า ฉันทำงานของภาครัฐมากไป ฉันจึงนำมาใช้กับการเขียนบันทึกของฉันด้วย คริ ๆ ๆ...แต่ก็จะมีข้อเสีย ถ้าระบบไม่เสถียร ทำให้ฉันล่ม ข้อความที่เขียนไปหายหมด คราวนี้ก็มานั่งเจ็บใจตัวเองบางครั้งก็สมน้ำหน้าตัวเองว่า "ไม่รู้จัก Copy" ไว้ก่อน...บทเรียน คือ "ครู" ของเราดี ๆ นี่เอง...คราวต่อไป ฉันระวังมากขึ้น เวลาจะ Save ฉันก็จะ Copy ทุกครั้ง กันเหนียว เพราะขี้เกียจมานั่งนึกและเขียนใหม่อีก...(วิธีนี้อาจไม่ดีกับทุกคนก็ได้ อย่าถือเป็นแบบอย่างนะคะ)...แต่สำหรับฉันขอใช้วิธีที่ต้องการเขียนอะไร? ก็เขียนไป ตามความรู้สึกที่เกิดขึ้น ณ ขณะนั้น...

          ฉันไม่รู้ตัวเองว่า "ฉันเป็นนักเขียนไปเมื่อไร เพราะการเขียนของฉันมี ๒ ลักษณะ คือ เรื่องวิชาการ เกี่ยวกับกฎ ระเบียบ ข้อบังคับต่าง ๆ ที่คนทำงานภาครัฐจะต้องทราบและปฏิบัติ อีกเรื่องหนึ่งเป็นเรื่องการเขียนถึงคนที่เกี่ยวข้องกับฉัน คือ คนในครอบครัว เช่น พ่อบ้าน ลูก หลาน ฯ (เป็นเรื่องเล่าของฉันที่เป็นเรื่องจริงและเกิดขึ้นกับตัวฉัน)...เรียกว่า "เขียนจากใจ"... เพราะความจริงคนเราเกิดมาก็มี ๒ ส่วนนี่เองที่เกี่ยวข้องกับการใช้ชีวิต นั่นคือ เรื่องงาน เรื่องส่วนตัว...การเขียนของฉัน ๆ มีใจที่รักการเขียน เพราะฉันถือว่า เมื่อตัวฉันได้เขียนแล้วทำให้ความคิด การทำงานของฉันแตกยอด ฉันได้เรียนรู้เรื่องราวต่าง ๆ มากขึ้น ได้อ่านบันทึกของเพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ ใน Gotoknow บางครั้งก็เกิดความคิดต่อยอด ฉันก็นำมาเขียนเรื่องราวได้อีกในบันทึกนี้...

          การเขียนของฉัน ฉันไม่รู้ว่า เมื่อฉันเขียนแล้วจะมีผู้อ่านหรือไม่ แต่บางเรื่องราวฉันว่าฉันได้ฝากข้อคิด แนวคิดต่าง ๆ ไว้บนเว็บแห่งนี้ เพื่อเด็กรุ่นหลัง ๆ จะได้เรียนรู้และสามารถนำไปศึกษาต่อได้...การที่เขียนบันทึกแล้วเกิดสุข ฉันจึงขอเขียนในเวลาที่สมองฉันโล่ง ปลอดโปร่ง ฉันจึงมีสติ + สมาธิในการนั่งเขียน (โชคดีที่ฉันพิมพ์สัมผัสได้เพราะฉันฝึกเรียนมาตั้งแต่ระดับอนุปริญญา) ฉันจึงพิมพ์ได้เร็วกว่าปกติ...เรื่องบางเรื่องที่เขียนเป็นเรื่องที่สะท้อนให้เห็นถึงชีวิตการทำงาน สังคมของที่ทำงาน สภาพปัญหาในการทำงาน ฉันไม่มีเจตนาร้ายต่อใคร ๆ ฉันเขียนเพื่อหวังที่จะให้เกิด "การพัฒนา" มากกว่า...เรียกว่า "ทำให้ดีขึ้น" เป็นการชี้แนะของผู้ใหญ่คนหนึ่งที่มองเห็นถึง "สิ่งใดดีและไม่ดี ถ้าดีเราควรรักษา แต่ถ้าไม่ดีก็ควรปรับปรุงให้ดียิ่งขึ้น"

          ขอขอบคุณพื้นที่ Gotoknow ที่ให้โอกาสฉันได้มาขีดเขียนเรื่องราวต่าง ๆ ของฉัน เมื่อช่วงเกือบเที่ยงฉันเปิดเว็บดู (หลังจากที่ฉันต้องประชุมกับรองฯ วิชาการ เกี่ยวกับการต่อสัญญาจ้างของพนักงานมหาวิทยาลัยสายวิชาการ) ฉันเห็นว่า มีชื่อของฉันในบันทึกของ ดร.จันทวรรณ ฉันได้รับรางวัลอีกแล้ว "กรอบรูปดิจิตอล" เพื่อร่วมเฉลิมฉลองวันแม่แห่งชาติ ปี ๒๕๕๖ จากการเขียนบันทึก http://www.gotoknow.org/posts/541196 แว๊บหนึ่ง ก็อดยิ้มไม่ได้เพราะฉันบอกแล้วตั้งแต่แรกว่า "การเขียนของฉัน ๆ เขียนเพราะฉันมีความสุขใจ ไม่ได้คิดว่าจะได้รางวัลอะไรกับใครเขาหรอก" เรียกง่าย ๆ ว่า "ขอให้ได้เขียนเป็นพอ" คริ ๆ ๆ...แต่เมื่อได้แล้ว ฉันก็ดีใจและขอขอบคุณ ดร.จันทวรรณ เป็นอย่างสูงค่ะ

          รางวัลนี้ ฉันถือว่าเป็นรางวัลชิ้นที่ ๒ กระมังที่ได้จาก Gotoknow ฉันถือว่าเป็น "รางวัลล้ำค่า" สำหรับตัวฉันเอง ก็จะขอเก็บและดูแลรักษาเป็นอย่างดีค่ะ

 

 

 

         สำหรับรางวัลชิ้นแรก คือ รางวัลเงินสดจาก Gotoknow จำนวน ๒,๕๐๐ บาท เนื่องจากฉันได้เขียนบันทึก เรื่อง "ความโปร่งใสในการทำงาน"...ซึ่ง Gotoknow ร่วมมือกับสำนักงานรัฐบาลอิเล็กทรอนิกส์ (สรอ.) เพื่อส่งเสริมการมีส่วนร่วมของประชาชนใน โครงการ สรอ.ขอความรู้ ฉันเขียนเรื่องนี้ เกี่ยวกับการทำงานของฉันจริง ๆ งานที่ฉันได้รับหน้าที่ให้ปฏิบัติ ฉันทำด้วยความโปร่งใส ไม่เคยคิดที่จะมุ่งหวังผลประโยชน์จากการทำงานในหน้าที่ ทำงานโดยคิดดี หวังดีต่อทุก ๆ คน ถึงแม้ว่าจะมีช่องหรือโอกาสให้กระทำ ฉันก็ไม่เคยคิดที่จะกระทำแม้แต่น้อย...เพราะฉันถือว่า "ตัวฉันเป็นข้าราชการในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ" ฉันมีหลักการ ขอทำงานตามเจตคติที่ฉันเคยตั้งมั่นว่า "ฉันเป็นข้าราชการ ฉันได้รับเงินเดือน + เงินประจำตำแหน่ง ฉันต้องตอบแทนการทำดีเพื่อแผ่นดิน"...

 

 

 

 

         สองรางวัลที่ได้จาก Gotoknow ถือได้ว่า เป็นรางวัลอันทรงคุณค่าของฉันเป็นอย่างยิ่ง สำหรับนักเขียนสมัครเล่น และขอขอบคุณ Gotoknow และทีมงานเป็นอย่างยิ่งที่ให้โอกาสฉันได้มาขีดเขียนเรื่องราวบนเว็บนี้...ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ