นายนัฐกร เส็งขาว ห้อง ม. 4/1
เมื่อย่างก้าวออกจากรั้วห้องสี่เหลี่ยม ทุกคนต่างเตรียมใจเดินตามฝัน
ต่างมุ่งหน้าสู่บ้านสวนผูกสัมพันธ์ เธอกับฉันได้ร่วมคิดหาวิธี
ได้ร่วมกันหาทางเดินสู่เป้าหมาย เพื่อนหญิงชายช่วยเหลือกันในทุกที่
ได้รู้จักความรักสามัคคี สู่ที่นี่บ้านสวนชวนสนใจ
เมื่อย่างก้าวสู่พื้นที่ ณ บ้านสวน หอมอบอวลด้วยไอรักความสดใส
พี่ ๆ ต่างต้อนรับอย่างจริงใจ มันทำให้รู้สึกได้ถึงความดี
ช่วงเวลาที่มาอยู่ในค่าย ไม่สบายเหมือนอยู่บ้านเสียทุกสิ่ง
เพราะเราฝึกชีวิตแบบจริงจริง ฝึกทุกสิ่งเพื่อเป็นตัวของเราเอง
ช่วงเวลาห้าวันแห่งความสุข มีทั้งทุกข์มีทั้งสุขมาเสมอ
จะจดจำห้าวันที่มีเธอ สุขเสมอขอมีเธอตลอดไป
มาให้กำลังใจน้องๆ...รู้รักสามัคคีไม่ทอดทิ้งกันเช่นนี้..มีแต่ความสุขนะคะ
ให้มาพักผ่อนกันบ้างในช่วงปิดเติม
สวัสดีครับ ตามมาขอบคุณ และให้กำลังใจครับ
-สวัีสดีครับ
-บทกลอนเพราะ ๆ สัมผัสได้ถึงบรรยากาศครับ
-น่าสนุกนะครับครู..
เพราะเราฝึกชีวิตแบบจริงจริง ฝึกทุกสิ่งเพื่อเป็นตัวของเราเอง
ชอบ 2 บทนี้จังครับ