ช่วงนี้คนหาดใหญ่และพื้นที่ใกล้เคียงที่รักการอ่านคงจะดีใจและมีความสุขมากมายเป็นครั้งแรกที่เราจะได้เดินเที่ยว งานสัปดาห์หนังสือภาคใต้ ครั้งที่ ๑ ระหว่างวันที่ ๒๗ สิงหาคม - ๒ กันยายน ๒๕๕๖ ณ ศูนย์ประชุมนานาชาติฉลองสิริราชสมบัติครบ ๖๐ ปี       
           ช่วงบ่ายแก่ๆ วันนี้ครูนกเลยตะลุยเดี่ยวที่งานดังกล่าวได้หนังสือมาสี่เล่ม เล่มสุดท้ายเป็นเล่มที่ปลื้มมาก และได้มาแบบไม่ได้ตั้งใจ เนื่องจากระหว่างกำลังจะเดินจากห้องประชุมที่จัดจำหน่ายหนังสือ หันไปเห็นมุม "สสส" เลยเดินเข้าไป ก็พบการจำหน่ายหนังสือในอีกรูปแบบหนึ่งพร้อมมีการจำหน่วยสินค้าและสมุดบันทึก  แต่สายตาก็ไปพบเล่มหนึ่งที่ชื่อ "แลถิ่นใต้" ภาพปกชวนให้คิดถึงคำกล่าวชมคนใต้ที่บอกว่า ผมหยิก ตาโต คิ้วเข้ม ฟันใหญ่ (ที่เคยได้ยินในอดีต)
                      

            เมื่อเปิดด้านในครูนกพบจุดเด่นของหนังสือคือ
         -   การพิมพ์ในลักษณะลายมือที่ชวนอ่าน
                     
         -  ภาพประกอบที่วาดโดยใช้ลายเส้น
                     
         -  คำกลอนที่บางบทครูนกเคยได้ฟังยายท่องให้ฟัง...แต่นานมากแล้วไม่ได้ยินใครๆกล่าวถึง ที่ได้ยินยายท่องบ่อยที่สุดคือ
             ฮา เอ้อ ไก่ขันเหอ            เสียงขันมาห้อย ห้อย
           เก็บดอกไม้มาร้อย              พวงห้อยไว้สองแถว
           ข้างตีนพวงพุดซ้อน             ข้าวหัวนอนพวงนุมแมว
           พวงห้อยไว้สองแถว             โพตานข้างบาน...เหอ...ห้อย.....
     สิ่งทีเหนือความคาดหมาย
        ผู้ที่มาขายหนังสือคือ ผู้ประพันธ์ผ่านเส้นสาย ลายคำ (ดังที่ปรากฏที่ปกหน้า) คุณจรูญ น้อยปาน  ได้สลักลายมือชื่อให้ครูนกไว้ด้วย

                  
        ปลื้มค่ะถือเป็นของขวัญประจำวันนี้เลยค่ะ และตั้งใจจะเก็บหนังสือไว้เป็นมรดกของครอบครัวคนใต้ แต่ถือว่าหนังสือเล่มนี้เผยแพร่ได้มากพอสมควรเพราะฉบับนี้เป็นการพิมพ์ครั้งที่ ๓ (กรกฏาคม ๒๕๕๕) จำนวน ๑๐๐๐ เล่ม นี้คือมรดกทางวัฒนธรรมภาคใต้ค่ะ