ป้าอี๊ดอ่านนิตยสารสกุลไทย แนะนำกุ้งแม่น้ำเจ้าพระยา ร้านประเสริฐโภชนา ที่ปทุมธานี แล้วชวนกันไปกิน ได้ช่วงวันหยุดยาวเป็นฤกษ์งามยามดี เที่ยงวันที่ ๒๒ ก.ค. ๕๖


          “เลขา” กับผม ค้นอินเทอร์เน็ตคนละสไตล์ หาเส้นทางไป จากบ้านของผมขับรถไปไม่ถึงครึ่งชั่วโมงก็ถึง เส้นทางสะดวกมาก โดยจับเส้นทางไปซอย ๕ แล้วมีป้ายบอกทางอย่างดี


          เมื่อไปถึง ผมผิดคาด เพราะหลงคิดว่าอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา จริงๆ แล้วอยู่ในซอยที่ไม่กว้างนัก
หนุ่มพะม่ามารับคำสั่งอาหาร คำสั่งแรกคือกุ้งแม่น้ำเผา หนุ่มบอกว่ากุ้งยังไม่มา เราถามว่าจะมาเมื่อไร เขาตอบว่าไม่ทราบ เพราะมาไกล เราจึงถามว่ามาจากไหน คำตอบคือมาจากแม่สอด เราจึงถึงบางอ้อ ว่า “กุ้งแม่น้ำเจ้าพระยา” มาจากพะม่า แต่เมื่อไปดูที่ป้ายใหญ่ข้างร้าน ก็พบว่าเขาไม่ได้โกหก เขาเขียนว่า “กุ้งเผา - แม่น้ำเจ้าพระยา” ไม่ได้บอกว่ากุ้งจากแม่น้ำเจ้าพระยา เราหลงคิดไปเอง
การสื่อสารสมัยใหม่มันมีมายาเช่นนี้เอง

          เราสั่งปลาคังลวก ทอดมันปลากราย ปลาม้าทอดราดเต้าเจี้ยว ผัดผักใส่กรรเชียงปู และสั่งว่า หากกุ้งมาก็สั่งกุ้งแม่น้ำเผาคนละตัว รวม ๕ คน กินไปสักครู่หนุ่มก็มาบอกว่ากุ้งมาแล้ว

          อาหารร้านนี้รสชาติอร่อยมาก รสเข้ม อร่อยทุกอย่าง แต่กุ้งแม่น้ำไม่อร่อยอย่างที่คาด คือตัวเล็กไป และหัวไม่โต มันกุ้งที่หัวจึงน้อย กุ้งแม่น้ำที่โตที่สุดที่ผมเคยกิน อยู่ในบันทึกนี้

          อีกที่หนึ่งที่กุ้งแม่น้ำตัวโตและอร่อยมาก คือที่ อ. บางปลาม้า สุพรรณบุรี เมื่อเกือบ ๓๐ ปีมาแล้ว สมัยที่ผมยังทำงานอยู่ที่หาดใหญ่ เมื่อครอบครัวผมขึ้นมากรุงเทพ ป้าจิตรลุงนวย (เสียชีวิตแล้ว) ก็ชวนไปกินกุ้งแม่น้ำที่บางปลาม้า ซึ่งราคาถูกมากและตัวโตหัวโต มันกุ้งมาก จึงอร่อยอย่างที่สุด นอกจากนั้นก็มีปลาม้า (ตัวเล็กๆ) ทอดกรอบ ปลาคังลวก กุ้งต้มยำ แต่ช่วงที่ผมย้ายมาอยู่กรุงเทพแล้ว ได้ไปกินอีก ก็ไม่อร่อยเสียแล้ว

          กุ้งแม่น้ำเผา ที่อร่อยต้องเผาพอดี ไม่สุกเกินไป อย่างที่มีคนมาให้ความเห็นใน บล็อก เข้าใจว่าตอนไปกินที่บางปลาม้าเมื่อ ๓๐ ปีก่อน อร่อยมากด้วยฝีมือเผา บวกน้ำจิ้มอร่อย

 

วิจารณ์ พานิช
๒๒ ก.ค. ๕๖

 

หน้าร้านประเสริฐโภชนา

 

ตรงหน้าร้าน

ป้าย กุ้งเผา-แม่น้ำเจ้าพระยา

บรรยากาศภายในร้าน กุ้งยังไม่มา

กุ้งมาแล้ว เผาสุกเกินไป

 

พระรูปฉายสมเด็จพระเทพรัตน์ฯ เคยเสด็จ แต่เสด็จที่ร้านเก่า