เมื่อพายุซัดโหมโถมกระหน่ำ สายฟ้าฟาดสาดซ้ำชวนผวา
ต้นไม้ไหวไกวก้านกิ่งทั่วมรรคา         ประหนึ่งว่าโลกสลายกลายเป็นดิน
เมื่อพายุผ่านพ้นฝนจางหาย             แสงทองสาดฉาดฉายระบายสิ้น
ฟ้าเปิดฟ้าหลังฝนทั่วธาณินทร์           ความสงบอันคุ้นชินก็มาเยือน
เหมือนปัญหาถาโถมแต่ปัญหา          ใจร้อนรุ่มดั่งเพลิงบ้าใครจะเหมือน
หาหนทางช่างตีบตันพลันพร่าเลือน      คอยย้ำเตือนแต่ความช้ำกระหน่ำทรวง
แก้ปัญหาจนพบจบปัญหา                เกิดปัญญารู้ความจริงอันใหญ่หลวง
ปัญหาคือหนทางสร้างภาพลวง          เพียงเพื่อหน่วงระทดท้อย่นย่องาน
หากเราฝ่าปัญหาออกมาได้              ทางออกไซร้ย่อมสว่างแสนหอมหวาน
เจอะปัญหาวิ่งเข้าใส่ใจเบิกบาน          เพราะเมื่อ “ผ่าน” ย่อมสำเร็จเสร็จสมจินต์

ปัฐมานันท์ แสงพลอยเจริญ
22/07/56