ผมเห็นวิดีโอนี้เมื่อหลายสัปดาห์ก่อน ว่าจะเขียนบันทึกแนะนำสมาชิก GotoKnow ให้เข้าไปดูผมก็พึ่งมีเวลาวันนี้นี่เองครับ

วิดีโอนี้เด็ดมากครับ พระนำโยมรำเป็นแถวเลยครับ แต่เป็นการรำชี่กง และไม่ใช่พระไทย ผมเดาว่าท่านเป็นพระในวัดที่มาเลเซีย เพราะชื่อท่านยังเป็นไทยอยู่ แล้วมาเลเซียตอนทางเหนือที่ติดกับประเทศไทยนั้นมีคนไทยและวัดไทยเยอะอยู่ไม่น้อย (ผมทราบจากบันทึกของ อ. umi นั่นเอง)

สิ่งที่น่าคิดก็คือ ถ้าพระรูปนี้อยู่ในประเทศไทย เรื่องนี้จะกลายเป็นข่าวได้หรือไม่? แล้วการที่พระรำชี่กงนี่ผิดศีลหรือเปล่า?

เรื่องกลายเป็นข่าวนั้นผมคิดว่าน่าจะไม่มีมากนัก เพราะประเด็นมันเล็กน้อยเกินกว่าที่จะเป็นข่าวได้ใหญ่โต แต่เรื่องการพระรำชี่กงนั้นเป็นสิ่งที่ควรทำหรือไม่นั้นเป็นสิ่งที่น่าคิดครับ

ในตอนนี้กิจกรรมในการออกกำลังกายของพระที่ผมเห็นก็คือการเดินบาตรในตอนเช้า การเดินจงกรม และการเก็บกวาดลานวัดในตอนเย็น แต่พระจำนวนไม่น้อยที่ไม่ได้ทำกิจกรรมเหล่านี้อย่างสม่ำเสมอ แล้วมาประกอบกับอาหารที่โยมถวายเดี๋ยวนี้มีลักษณะเป็น "ของถูก" เสียส่วนใหญ่ เราเลยเห็นพระอ้วนและมีปัญหาสุขภาพอยู่เต็มบ้านเต็มเมือง

แต่เขาว่าพระอ้วนบางรูปก็ไม่ได้เกิดเพราะฉัน "ของถูก" นะครับ เรื่องนั้นผมไม่รู้และไม่ขอเขียนถึง

ตามตำนานพระโพธิธรรม (ตั้กม้อ) ผู้ก่อตั้งวัดเส้าหลินบอกไว้ว่า เมื่อท่านไปจากอินเดียไปถึงเมืองจีนพบเห็นพระจีนสุขภาพไม่ดี ท่านเลยประยุกต์วิชาโยคะจนกลายเป็นวิชามวยจีนให้พระฝึกฝนเพื่อให้มีสุขภาพดี มวยจีนก็เลยกลายเป็นสิ่งขึ้นชื่อเป็นหลักของวัดเส้าหลินทั้งๆ ที่วัดนี้เป็นจุดกำเนิดของนิกายเซนในจีนแท้ๆ

เลยน่าคิดว่าถ้าเกิดมีพระไทยสักรูปเกิดนำพระรำมวยไทยตอนเย็นๆ เพื่อสืบสานศิลปะการต่อสู้ของไทยและเพื่อเสริมสุขภาพของพระนั้นจะเกิดอะไรขึ้น สังคมจะวิพากษ์วิจารณ์อย่างไร

ผมหมายถึงซ้อม "รำมวย" นะครับ ไม่ใช่ซ้อมชกมวย

ที่จริงแล้วการรำมวยไทยนั้นผมคิดว่าเป็นศิลปะขั้นสูงไม่ได้แพ้ศิลปะการต่อสู้ของชาติไหนเลย แต่ตอนนี้เวลาดูมวยตามในทีวีเราแทบจะไม่เห็นนักมวยไทยรำมวยกันแล้ว เห็นมีแต่เอาแขนหมุนๆ ในอากาศสองสามทีพอเป็นพิธีเท่านั้น

การรำมวยนั้นนอกจากการรำของนักมวยแล้ว ดนตรีประกอบก็เป็นดนตรีชั้นสูงอีกเช่นกัน การเป่าปี่มวยนั้นไม่ใช่เป่าง่ายๆ นะครับ ผมเป็นนักดนตรีไทยเก่าผมรู้ดี

นอกจากการรำมวยแล้วยังมีการรำกระบี่กระบองอีก ถ้าพระสักรูปนำโยมรำมวยไทยและกระบี่กระบองจะเกิดอะไรขึ้น?

ที่จริงแล้วการเคลื่อนไหวตัวอย่างเช่นในการรำมวยและรำกระบี่กระบองนั้นเป็นการฝึกสมาธิแบบหนึ่ง ไม่ใช่เพียงแค่ฝึกกำลังร่างกายเท่านั้น ถ้าเราไปดูในศาสนาฮินดูซึ่งเป็นต้นตอของศิลปะการฝึกสมาธิทั้งหลายที่ศาสนาพุทธรับมาอีกทีนั้น เราจะเห็นรูปแบบการทำสมาธิโดยมีการเคลื่อนไหวประกอบมากมาย นั่นคือ "โยคะ" ทั้งหลายนั่นเองครับ

พอเขียนถึงโยคะก็นึกขึ้นได้ว่าถ้าเกิดมีสักวัดที่มีพระนำโยมฝึก "ฤาษีดัดตน" จะเกิดอะไรขึ้น?

เรื่องพวกนี้น่าคิดทั้งนั้นครับ

องค์กรที่สนับสนุนด้านสุขภาพต่างๆ นั้นน่าจะ "แปลงวัดให้กลายเป็นที่ออกกำลังกายของชุมชน" แต่ต้องสนับสนุนการออกกำลังกายแบบไทยๆ หรือแบบเอเซียของเราที่มีอยู่มากมาย ไม่ใช่ให้ไปเปิดเพลงให้โยมผู้หญิงใส่ชุดฟิตๆ ไปเต้นแอโรบิคในวัดนะครับ เดี๋ยวพระวิ่งหนีจีวรปลิว

แต่ที่จริงอาจจะมีแล้ว ผมอาจจะตกข่าว ในประเทศไทยเรามีพระรูปไหนหรือวัดไหนที่มีกิจกรรมในลักษณะนี้บ้างครับ?