วัฒนธรรมการเรียนรู้ : ศิลปะการต่อรอง

ยูมิ
  ในบางครั้งกฎกติกามีใว้เพื่อให้เราละเมิดกฎจริงหรือ...  

            ศิลปะการต่อรอง... ช่วงนี้สายฝนมาเยือนหาดใหญ่  สงขลาในช่วงเย็น ๆ...ผมขับรถฝ่าสายฝนที่หนักมาก...ต้องเปิดไฟหน้ารถ...และวิ่งอยู่ในความเร็วประมาณ  80-90  ...การที่ฝนตกลงมาทำให้หมอกควันจางหายไปมากเลยครับ...

             ช่วงบ่ายเมื่อวันวาน...ซึ่งเป็นวันครบกำหนดส่งงานที่บรรดานิสิต  ป. เอก  สาขา  วัฒนธรรมศึกษา สัญญากับผมไว้...ว่าเมื่อผมรวบรวมรายงานของพวกเขาเรียบร้อยแล้ว...

            หน้าที่ของผมก็คือทำหนังสือนำ...เพื่อส่งอาจารย์ผู้สอนแต่ละท่านต่อไปซึ่งมีกำหนดวันเวลาที่แน่นอน...อาจารย์ครับ...เรื่องรายงาน...ผมกำลังทำสุดฝีมือ...แต่ทำไม่ทัน...ผมขอส่งพรุ่งนี้นะครับ...เห็นใจผมเถอะ...ครับ...

                 อาจารย์คะ...วันนี้...ดิฉันส่งรายงานไม่ทันจริง ๆ  แต่พรุ่งนี้ส่งทันแน่นอนคะ...ถ้าอาจารย์ไม่รอ...ดิฉันขอส่งส่วนตัวในวันพรุ่งนี้...นี้คือเสียงจากโทรศัพท์ส่วนหนึ่ง...ฮา ๆ เอิก ๆผมหัวเราะให้กับตัวเอง...

             จากเหตุการณ์ที่เป็นเรื่องเล่านี้...ถ้าเป็นคุณอยู่ในสถานการณ์อย่างนี้คุณจะทำอย่างไรครับ...

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน วัฒนธรรมท้องถิ่น

คำสำคัญ (Tags)#เรื่องเล่า...นำใจ...เมตตา...กรุณา...มุทิตา...อุเบกขา...

หมายเลขบันทึก: 54568, เขียน: 14 Oct 2006 @ 15:03, แก้ไข, 29 Apr 2012 @ 13:50, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 6, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (6)

กัลปังหา
เขียนเมื่อ 14 Oct 2006 @ 19:05

บางครั้งก็ต้องมีการยืดหยุ่นบ้างนะค่ะ

ขึ้นอยู่กับเหตุและผลค่ะ

 

เคยแต่เป็นตัวแทนนักศึกษาที่ไปต่อรองค่ะ...อิอิ..แต่วางแผนต่อรองล่วงหน้าก่อนวันกำหนดส่งค่ะ...โดยตกลงกับเพื่อนทั้งห้องก่อนว่าจะส่งแบบ win win ทั้งสองฝ่ายคืออาจารย์และนักศึกษาวันไหน เปิดเจรจาต่อรองแบบกลุ่มในห้องเรียนด้วยเลยค่ะ เมื่อต่อรองได้แล้วก็จัดตัวแทนรวบรวมส่งวันนั้น พร้อมกับบริการเอาไปส่งให้ผู้สอนโดยตรงเลยค่ะ....(อิอิ...ส่วนมากที่ต่อรองคือเพื่อนทั้งห้องจะรอๆ กันไม่ให้ใครหล่นจากกลุ่มมากเกินไปค่ะ )

ยูมิ
เขียนเมื่อ 14 Oct 2006 @ 19:54

สวัสดีครับ  คุณกัลปังหา

เป็นจริงอย่างที่คุณว่านะครับ...

แต่สิ่งนี้เราต้องรับผิดชอบแทนพวกเขาโดยการแจ้งเหตุผลการส่งงานช้ากว่ากำหนดให้อาจารย์ผู้สอนทราบครับ

ขอบคุณครับ

จาก...umi

ยูมิ
เขียนเมื่อ 14 Oct 2006 @ 20:59

สวัสดีครับ  คุณจันทรรัตน์

ผมพึ่งขึ้นมาจากการลงไปเดินเล่นกับครอบครัว...ประมาณ  45 นาที 

ช่วงนี้  net  ล้มไม่สามรารถบันทึกได้....เลยครับ  ฮา ๆ เอิก ๆ  ก็ดีเหมือนกัน...การต่อรองของพวกเขา....ผมขอชม...

คือเขาได้ต่อรองกับอาจารย์ผู้สอนมาแล้ว...และมาต่อรองกับผมเพื่อให้ผมไปต่อรองในการส่งงานช้ากว่ากำหนดอีกทีกับอาจารย์ผู้สอน....

นับเป็นข้อคิดอย่างหนึ่งในการเรียนของเมืองไทย...ฮา ๆ เอิก ๆ

ขอบคุณครับ

จาก...umi

  • ขอเรียนท่านอาจารย์ umi ค่ะ

ทำไมต้องต่อรอง..คิดแค่ปลายทางว่านักศึกษาละเมิดกฎไม่รับผิดชอบส่งงานให้ตรงเวลาทั้งๆที่แจ้งล่วงหน้าแล้ว..ก็น่าคิดค่ะ

แต่ประสบการณ์ที่ต้องต่อรองเพราะว่า หลักสูตรการเรียนแบบสหวิทยาการแต่ขาดการประสานระหว่างกระบวนวิชา รวมทั้งการปรับเปลี่ยนตารางสอนอยู่เรื่อยๆ ทำให้การส่งงาน การสอบมักตรงกันค่ะ ซึ่งกว่าจะรู้นักศึกษาต้องผ่านการเรียนไปได้เกือบเดือนแล้ว...เมื่อได้รับแจกรายละเอียดกระบวนวิชา การต่อรองจึงเกิดขึ้นค่ะตอนนั้นแหล่ะค่ะ...

ข้อดีที่ได้เรียนรู้เกี่ยวกับการต่อรองที่จะเป็นประโยชน์กับทั้งสองฝ่ายคือ..เป็นศิลปะบนเหตุผล ที่ต้องไม่มองความผิดของใครเพียงฝ่ายเดียวค่ะ

ขอโทษค่ะที่อธิบายยาว...เพื่อความผาสุขของการพัฒนาหลักสูตรต่อไปค่ะ

 

ยูมิ
เขียนเมื่อ 15 Oct 2006 @ 09:55

สวัสดีครับ  คุณจันทรรัตน์

เป็นข้อคิดที่ดีมากครับ...ผมได้แนวคิดและอารมณ์ขำไปด้วยด้วยครับ...ฮา ๆ เอิก ๆ...

ขอบคุณครับ

จาก...umi