GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

รอหน่อยนะ!!!....สาละวิน

ทริปนี้จะมีอะไรดีๆมากมาย จากชุมชนแลกเปลี่ยนกันอีกนะครับ

 


๒๑.๑๒ น.

วันที่ ๑๓ ต.ค. ๔๙

เสียงสัญญาณ SMS ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ สงัดของค่ำคืนที่ปาย

.......

"ไปท่าตาฝั่ง วันที่ ๑๖ - ๑๗ นี้"

......

เป็นคำบอกเล่าจาก คุณธนันชัย ผู้ประสานงานของ สกว. สำนักงานภาค ศูนย์ประสานฯแม่ฮ่องสอน ที่แจ้งให้ทราบเพื่อเตรียมตัวออกพื้นที่ เก็บข้อมูลตามโครงการวิจัย การสังเคราะห์กระบวนการท่องเที่ยวแม่ฮ่องสอน

ทริปนี้ เราจะเดินทางไกลไปถึงแม่สะเรียง

ชุมชนที่เราจะไปเป็นพื้นที่ที่น่าสนใจ เป็นหมู่บ้านชาวกระเหรี่ยง ตามลำน้ำสาละวิน หมู่บ้านเหล่านี้ได้จัดการชุมชน โดยใช้กระบวนการท่องเที่ยวโดยชุมชน ที่จัดการโดยเจ้าภาพ คือ อปท. เราอยากรู้ว่า

  • ชุมชนใช้การท่องเที่ยวเป็นเครื่องมือได้อย่างไร?
  • ผลที่เกิดขึ้นจากการจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชนเป็นอย่างไร?
  • และการท่องเที่ยวโดยชุมชนได้สร้า้งองค์ความรู้ใหม่และ ยกระดับองค์ความรู้เดิมของชุมชนอย่างไรบ้าง
  • มีเงื่อนไขอะไรบ้างที่จะส่งผลกระทบต่อการจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชน

ซึ่งข้อมูลทั้งหมด เราจะนำมาสังเคราะห์รวมกับหลายๆพื้นที่ จัดการท่องเที่ยวที่เป็นพื้นที่เป้าหมายในการศึกษาวิจัย 

หวังผลในการพัฒนา และขับเคลื่อนงานท่องเที่ยวโดยชุมชน (Community Based Tourism)  โดยเครือข่ายการท่องเที่ยวโดยชุมชนแม่ฮ่องสอน(CBT MHS Net.) ที่เรากำลังก่อร่างสร้า้งเครือข่ายกันอยู่

งานวิจัยครั้งนี้เป็นโอกาสดี ที่คนชอบเดินทางแบบผมจะได้ท่องเที่ยว พร้อมทำงาน ไปในทุกสถานที่ที่ท้าทาย

 

ตารางท่องเที่ยว(ทำงาน) ในสัปดาห์หน้า

วันที่ ๑๕ ตุลาคม ๔๙  สัมผัสเมืองสามหมอก

เดินทางไปแม่ฮ่องสอน พักค้างคืน

วันที่ ๑๖ ตุลาคม ๔๙  เสนาะเสียงสาละวิน

ออกเดินทางไกลไป แม่สะเรียง เลยไปที่ฝั่งสาละวิน ขึ้นเรือ นั่งเรือล่องสาละวินอีก ๑ ชม. ก่อนจะถึงชุมชนท่าตาฝั่ง

ช่วงกลางคืน เป็นเวทีการพูดคุย กับชุมชน     กระเหรี่ยงท่าตาฝั่งภายใต้แสงเทียน และพักแบบโฮมสเตย์ สัมผัสวิถีกระเหรี่ยงสาละวิน

วันที่ ๑๗ ตุลาคม ๔๙ คืนถิ่น เมืองไต

เดินทางออกจากชุมชน มาขึ้นฝั่งที่แม่สะเรียง จากนั้นเดินทางกลับมายังแม่ฮ่องสอน

เตรียมตัวเดินทางไป "บ้านกระเหรี่ยง เครือข่ายห้วยปูลิง"  บ้านห้วยตองก๊อ บ้านห้วยกุ้ง บ้านน้ำฮู บ้านห้วยฮี้ ว่ากันว่าพื้นที่ที่นี่เพียบพร้อมไปด้วยธรรมชาติ และวิถีวัฒนธรรมกระเหรี่ยงที่งดงาม

วันที่ ๑๘ ตุลาคม ๔๙ เที่ยวละไม ชุมชนกระเหรี่ยง

เก็บข้อมูล เปิดเวทีพูดคุยกระบวนการท่องเที่ยวโดยชุมชน วงน้ำชา ที่บ้านห้วยฮี้ กับพี่น้องกระเหรี่ยงบ้านห้วยฮี้ 

 ..................

เสร็จแล้วได้เวลากลับเมืองปาย ....กลับไปรับลมหนาวที่บ้านเกิด

.................

สำหรับเครือข่าย ผู้สนใจเรียนรู้ CBT. 

 

  • ขอบคุณ หิ่งห้อย ที่กำลังเดินทางท่องยุโรป ที่ให้กำลังใจในการทำงาน เอาไว้กลับมาจะได้แลกเปลี่ยนกัน เรื่อง CBT.กันครับ!!!
  • ขอบคุณอาจารย์ Panda ที่เอื้อเฟื้อแหล่งข้อมูล และร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ที่น่าสนใจ...ทางกลุ่มนักวิจัยของผมเราคิดกันว่าจะไปดูงานที่ "ลาว"และจะไปเยี่ยมพื้นที่ที่จัดการท่องเที่ยวที่โซนอีสานด้วยครับ

ทริปนี้จะมีอะไรดีๆมากมาย จากชุมชนแลกเปลี่ยนกันอีกนะครับ 

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 54566
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 17
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (17)

เป็นทริปที่น่าสนใจและคงได้เรียนรู้แนวทาง วิธีการ ต่างจากคุณจตุพรผ่านโลกไซเบอร์นี้นะคะ  จะคอยติดตามคะ

ชีพจรลงเท้าตลอดเลยนะค่ะ

คงได้อ่านเรื่องราวทริปนี้อย่างจุใจนะค่ะ

Take  care

คุณจ๊ะจ๋า และคุณกัลปังหา

ขอบคุณมากครับที่ติดตามบันทึกผมสม่ำเสมอ  ผมจะมีทริปที่ออกเดินทางตลอดเวลาครับ ส่วนหนึ่งก็เป็นงานครับ ทั้งงานวิจัยที่ทำอยู่ (ประเด็นการท่องเที่ยว) และ งานเขียนที่ผมยังทำอยู่ที่ต้องออกไปเก็บข้อมูลเช่นกัน

ก็เหมือนกับว่า ได้เที่ยวตลอดครับ (แท้จริงทำงาน)

ผมจะเขียนใน ๒ Blog ครับ แต่ก็ไม่รู้ผมจะถ่ายทอดบันทึกออกมาเป็น การเรียนรู้ที่เหมาะสมสำหรับคนใน Gotoknow หรือไม่?>

เพราะที่ผ่านมาผมก็หวั่นใจเหลือเกินว่า งานเขียนของผม (บันทึก) เป็นบันทึกทั่วไป ที่อาจจะไม่ตรงกับวัตถุประสงค์ของ Gotoknow เท่าไหร่นัก

ทำให้ผมลังเลในการเขียนบันทึกต่อเนื่อง ซึี่งผมลดการเขียนลงบ้างแล้วครับ แต่กลับเป็นว่าเปิด Blog มากขึ้น (ก็งงๆเหมือนกัน)

คิดว่าต้องปิด Blog บาง Blog ลงครับ

พร้อมกับผมอาจจะลดการเขียนบันทึกลง แต่ผมก็ยังเขียนสม่ำเสมอครับ เพราะโดยเนื้อหา และรูปแบบที่ทำงานเป็นการทำงานกับ "คน" ทำกับกระบวนการที่สามารถนำมาเขียนได้ตลอดเวลา เป็นเขียนบันทึก offline และ Entry ความคิดผ่านการทำงานเก็บไว้ใน Notebook ของผม ซึ่งผมคิดว่า อาจจะเหมาะสมกว่า 

ในกระบวนการศึกษาวิจัยประเด็น "การท่องเที่ยวโดยชุมชน" นั้นมีประเด็นมากมายเลยครับที่จะนำมาเขียน เพราะเห็นว่างานนี้ เปลี่ยนแปลงตลอดเวลา ตามสถานการณ์ 

อีกทั้งเป็นกระบวนการที่พัฒนาทั้งคน และชุมชนได้โดยตรง หากเข้าใจและเปิดใจเรียนรู้กระบวนการครับ

หลังจากทริปนี้ที่เป็นการท่องเที่ยวโดยชุมชนผมจะเขียนใน

Blog ของการท่องเที่ยวโดยชุมชน 

ส่วนวิธีการและกระบวนการที่เป็นงานวิจัย จะเขียนลง Blog งานวิจัยเพื่อท้องถิ่น

ขอบคุณในการติดตาม และให้กำลังใจครับ 

 

ดีทุกสิ่งเมื่อคุณทำอย่างจริงจัง

 

เคยมีโอกาสพูดคุยกับพี่สาวน้องสาวชาวปกาเกอญอ พวกเค้าหลายคนมีความสัมพันธ์ในครอบครัวที่ค่อนข้างเหนียวแน่น มีความขยันขันแข็ง และมีน้ำใจเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ต่อคนรอบข้าง รู้สึกประทับใจมาก  สนใจว่าการเรียนรู้ทางสังคมท่ามกลางธรรมชาติมีส่วนหล่อหลอมพวกเค้าให้มีบุคลิกภาพเช่นนั้นมากน้อยเพียงใด   ที่ชุมชนแห่งนั้นน่าจะเป็นการพักผ่อน+การเรียนรู้ที่ดีของนักท่องเที่ยวแบบโฮมสเตย์ว่าวิถีเรียบง่ายสงบที่เราหลายคนขาดโอกาสสัมผัส  เราอาจตกหล่นความรู้สึกดีๆใดไปบ้างในวิถีชีวิตประจำวัน  ขอบคุณค่ะที่จะเป็นตัวแทนบอกเล่าเรื่องราวที่น่าสนใจที่ยากจะได้มีโอกาสสัมผัสด้วยตนเองค่ะ   

การเดินทางครั้งนี้หนุกจังเลย...การเดินทางนี้ได้ทั้งประสบการณ์ การเรียนรู้

ขอให้สนุกกับการเดินทาง..เจอะเจออะไรก็มาเล่าสู่กันฟังก็แล้วกันน่ะค่ะ...

(คงได้ไปเยือนแม่ฮ่องสอน....?)

 

น่าสนใจจัง

ยังไม่มีโอกาสไปเยือนแม่ฮ่องสอนซะที อยากไปสัมผัสเมืองสามหมอกสักวันนึง จะแอบเอากลับบ้านสักหนึ่งหมอก จะมีใครว่ารึเปล่าน้า

^____^

  • น่าอิจฉาอีกแล้วน้องชายคนนี้มีเรื่องให้เราตาร้อนอยู่เรื่อยเล้ย...
  • เอาเถอะ...มีเรื่องราวดี ๆ มาเล่าพี่ก็จะติดตามน้องเรื่อยไปน่ะแหล่ะจ้า...
  • อ้อ...เอาละอองหมอกมาฝากบ้างเด้อค่ะ

เป็นห่วงความคิดนี้จังค่ะ

"เพราะที่ผ่านมาผมก็หวั่นใจเหลือเกินว่า งานเขียนของผม (บันทึก) เป็นบันทึกทั่วไป ที่อาจจะไม่ตรงกับวัตถุประสงค์ของ Gotoknow เท่าไหร่นัก"

ขอยืนยันว่า สิ่งต่างๆที่คุณเอกเขียนเหมาะกับ GotoKnow แน่นอนค่ะ เพราะอ่านแล้วทำให้เกิด"พลัง" รู้คุณค่าของ"คน" มีชีวิตที่พอเพียง รักชุมชน สร้างความรู้คิด อบอุ่น เป็นมิตร ให้กำลังใจ เป็นความรู้สึกดีๆที่เราควรจะช่วยกันเก็บรักษาเอาไว้ ส่งต่อๆกันไป เหมือนที่เราทำๆกันอยู่ในโลกแห่งนี้ ได้คุยกันหลายๆคนในหมู่พวกเราชาวพยาธิฯม.อ. เราให้รางวัลสุดคะนึงคุณเอกกันไปตั้งนานแล้วล่ะค่ะ พี่ยกของพี่ให้คุณเอกไปนานแล้ว อย่าลดการเขียนลงเลยค่ะ เขียนต่อไปเถอะเท่าที่ใจอยากจะเขียน เพราะเราคนอ่าน อ่านทีไรก็"อื่มใจ"ทุกทีค่ะ 

คุณเอกครับ
ตอนนี่คุณนิดหน่อยอยู่ที่เชียงใหม่ แล้วฝากให้บอกคุณเอกว่าวันศุกร์นี้จะแวะไปเยี่ยมเยียนที่แม่ฮ่องสอนครับ
เชื่อมันในตัวเองครับ ทุกบันทึกของเรามีค่าครับ ทุกความคิดเห็นของเราก็มีค่า อย่างน้อยก็กับตัวเราเอง จะตรงหรือไม่ตรงกับใคร ไม่ใช่เรื่องสำคัญ ประเด็นอยู่ตรงที่ว่า เราอยากจะบอกอะไรในบันทึก ถ้าสื่อได้ตรงกับใจที่อยากบอก ก็น่าจะเพียงพอแล้วครับ

สวัสดีครับ ทุกท่านครับ

คุณพิสิทธิ์ , คุณ Chah, คุณ Dandelion,คุณแนน IS,พี่เล็ก ศุภลักษณ์,พี่โอ๋-อโณ และพี่ไมโตครับ 

ตอนนี้ผมกำลังปฎิบัติภารกิจอยู่ที่ "สาละวิน" ครับ  ไว้ผมกลับมา จะเขียนตอบกลับข้อคิดเห็นของทุกท่านที่เขียนข้อคิดเห็น พร้อมบันทึกใหม่ๆ ตอนนี้ผมมีข้อมูลเต็มพิกัดเลยครับ

ขอบคุณทุกท่านครับที่มาให้กำลังใจและติดตามบันทึกครับ

วันนี้ผม Online ผ่าน GPRS  ครับ...อาจไม่ค่อยสะดวกเท่าไหร่

ผมมีรูปภาพสวยมาฝากทุกท่านก่อน ๑ รูปครับ (ถ่ายที่แม่น้ำสาละวิน,๑๖ ต.ค.๔๙)

 

 

 

 

ขุนเขากว้างใหญ่

+

พื้นน้ำสงบนิ่งดีจังนะคะ

^___^

คุณแนน  

สาละวิน ยิ่งใหญ่ ดูพื้นน้ำเหมือนสงบ แต่ใต้น้ำลึกลงไป น้ำไหลรุนแรงมากครับ

แม่น้ำสาละวินมีสิ่งที่เราคาดไม่ถึงเสมอ...

ไว้ผมจะเล่าให้ฟัง ...ติดตามบันทึกผมต่อนะครับผม

น้ำนิ่งไหลลึก

'^__^"

จะรอบันทึกอันต่อไปนะคะ สงสัยแอบร้องเพลงเพลินตกน้ำตกท่าอีกล่ะสิตาคนนี้ (ตกเหวก็เคยมาแล้ว..นิ)

ร้องเพลงนะ ร้องเเน่นอน ตามประสาคนชอบเสียงเพลง แต่รับรองไม่ตกน้ำสาละวิน เพราะจับขอบเรือเเน่นเลยครับ

กลับมาแล้วแบบไม่ตกน้ำครับ คุณIS 

อยากอ่านมากมาก 555+

ติดตามได้เลยครับ คุณพิสิทธิ์

พอมีดา สาวกระเหรี่ยงที่ผมรู้จัก

เหนือฝั่งสาละวิน เหตุการณ์ยังไม่เปลี่ยนแปลง 

ขอบคุณครับ ที่ติดตามบันทึกผมอย่างสม่ำเสมอ