.. กาลเวลากับกิเลส ...

.กาลเวลาพาให้วัยคนเปลี่ยน
สังขารหมุนเวียนเปลี่ยนตามกฎเริ่มอดีตปัจจุบันอนาคต
ตามกำหนดตามกรรมธรรมดา
          วัฏฏะจักรแก่เจ็บตายในมนุษย์
          ไม่สิ้นสุดเวียนว่ายในสังขาร์
          ดับแล้วเกิดเกิดแล้วดับลับโลกา
          ตามวาจาพุทธองค์คงข้อมูล
เมื่อตายแล้วถูกเผาเป็นเถ้าถ่าน
มวลสังขารสิ้นลับเมื่อดับสูญ
เหลือเพียงชื่อทิ้งไว้ให้อาดูร
ร่างคลุกเคล้าปฏิกูลบนมูลดิน
           แต่กิเลสภายในใจมนุษย์
           ์ใครจะหยุดยั้งได้ใคร่ถวิล
           กาลเวลาจะหมุนเวียนเปลี่ยนอาจิน
           แต่กิเลสไม่สิ้นเกาะกินใจ
          กาลเวลาพาให้วัยเปลี่ยนผัน

ก่อนดับขันธ์ดับกิเลสต้นเหตุใหญ่
จงบรรเทากิเลสชั่วตัวต้นภัย
อย่าปล่อยวัยสายเกินกว่าจะแก้ทัน

                        โดย รัตนทิพย์   ณัฏฐีขันติกุล

   

  นี่ก็เป้นอีกหนึ่งสุภาษิตหนึ่งที่หยิบยกกันมาให้อ่านที่รุ้สึกว่าจะสะท้อนชีวิตของมนุษย์ได้เป็นอย่างดี เพราะว่ายิ่งมีความเจริญทางวัตถุมากขึ้นเพียงใดคนเราก็ยิ่งมีกิเลสกันมากขึ้นเท่านั้น ทรัพย์สมบัติที่ทำไว้ตอนยังมีชีวิตอยู่ ซึ่งได้มาทั้งสุจริตหรือทุจริตเมื่อตายไปไม่เห็นมีใครเอาไปได้เลยสักคนเดียว เหลือไว้เพียงชื่อเท่านั้น ถ้าทำดีก็มีคนสรรเสริญ ถ้าทำไม่ดีเมื่อตายไปก็จะมีแต่คนสาปแช่ง ก็อยากให้ทุกคนสนเรื่องแบบนี้ไว้บ้างมันไม่ใช่เรื่องที่น่าเบื่อจนเกินไปเพราะอย่างไรธรรมะก็ยังพึ่งพาได้เสมอ     ดิฉันเป็นคนที่เล่าเรื่องไม่ค่อยเก่งแต่จะพยายามหาเรื่องแบบนี้มาให้อ่านกันบ่อยๆนะคะ ถ้าอ่านเจอเรื่องอะไรแล้วเห็นว่าน่าสนใจจะเอามาให้อ่านกันอีก