GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

น้ำเอ๋ยน้ำใจ

รินน้ำใจให้กันปันความสุข

          วงจรชีวิตของผม  มีโอกาสได้อยู่ใกล้ชิดกับเด็กเสมอ  วันหนึ่งเห็นเด็กชายหญิงสองสามคนกำลังทานไอศกรีมหมวกอยู่  ดูท่าทางกำลังเอร็ดอร่อย  ความคิดเกิดขึ้นแว่บเข้ามาในสมองทันทีที่อยากจะลองใจเด็กๆ ว่าจะหวงไอศกรีมหรือไม่ จึงเดินเข้าไปแล้วเอ่ยปากว่า  "ขอกินมั่งซิ"  เด็กๆ หันไปสบตากันแล้วตัดสินใจอย่างยิ่งใหญ่ด้วยการยื่นหมวกไอศกรีมส่งมาให้ผม...ผมรู้สึก "ปลื้ม"  เหลือล้น.....แล้วตอบกลับไปว่า  กินกันเถอะ  ขอบใจนะ  เธอเป็นเด็กดีมาก......ผมดีใจ   ไม่ใช่ดีใจที่จะได้ทานไอศกรีม  แต่ดีใจที่พวกเขาไม่หวง  แต่กลับมีน้ำใจ  โดยเฉพาะไอศกรีมกับเด็กนี่เป็นของชอบของโปรด  แต่พวกเขากล้าให้ผม  นั่นแสดงว่าเด็กๆ กลุ่มนี้ร่ำรวยน้ำใจ   ถ้าคนโตอย่างเราๆ จะส่งเสริมเขาในด้านที่ดีๆ  เขาก็จะเป็นคนดีไปจนเติบใหญ่  เพราะเด็กนั้นเปรียบได้กับผ้าขาวสะอาดบริสุทธิ์  ผมนึกถึงบทกวียอดเยี่ยมบทหนึ่งชื่อ "เด็กกางร่ม" ของศักดิ์สิริ  มีสมสืบ กวีซีไรต์ปี 2535  พรรณนาถึงความมีน้ำใจของเด็กๆที่มีต่อสัตว์โลกและเพื่อนมนุษย์ดังนี้    "ฟ้าคลั่งเกรี้ยวกราด   ฝนสาดเม็ดคม   เด็กน้อยกางร่ม   อุ้มเจ้าสามสี       เดินฝ่าสายฝน   อีกคนขอเข้า   สองคนกางร่ม   แบ่งกันหลบฝน   อีกคนขอเข้า   สามคนกางร่ม   เบียดกันหลบฝน   เอ้า...อีกคนขอเข้า   ยิ้มแย้มแจ่มใส   ยื้อไปยื้อมา   เฮฮาเสียงลั่น   เปียกกันทั้งสี่  โอ้เด็กน้อยเอย   เป็นห่วงเป็นใย   เพียงกางร่มไว้   ให้เจ้าสามสี   มันร้องเหมียวเหมียว  เหลียวดูหน้านั้นทีหน้านี้ที"   เป็นไงครับ  นี่คือความสันติสุขอย่างแท้จริงจากการมีน้ำใจ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): น้ำใจ
หมายเลขบันทึก: 54557
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 1
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (1)

  • น้ำใจ ทำให้โลกอบอุ่นค่ะ