เคยมีประสบการณ์การนำม็อบระดับหน่วยงานมาบ้างเล็ก ๆ น้อย ๆ  และร่วมกิจกรรมม็อบมาในสมัยเรียนมาบ้าง  จึงนำประสบการณ์นั้นมาสรุปแบ่งปันกัน แต่ประสบการณ์นั้นอาจผิด หรือถูกก็ได้ พิจารณาก็แล้วกันนะครับ 

ลำดับขั้นการตัดสินใจเข้าร่วมกิจกรรมม็อบของคนทั่วไปที่ไม่ใช่นักการเมือง  และผู้มีอุดมการณ์เพื่อบ้านเมืองและประเทศชาติ

 

 

1.  สัมผัสข้อมูล

 

 รับทราบข้อมูลข่าวสาร  ด้วยความตั้งใจ และไม่ตั้งใจ (ฟัง อ่าน สนทนา)

2.  แสวงหาข้อมูล ข่าวสารเพิ่มเติม  เพราะถูกใจในข่าวสาร บุคลิกภาพ  วาทะของผู้ให้ข้อมูล

3.  ทำความเข้าใจ และเริ่มเป็นผู้ให้ข้อมูล

ให้ข้อมูลข่าวสารที่รับมา คิดวิเคราะห์เพิ่มเติม และเริ่มให้แก่คนอื่น  ๆ  ที่ตั้งใจรับฟัง

4.  ติดตามข้อมูล ข่าวสาร  และเป็นผู้ให้ข้อมูลข่าวสาร  ในวงสนทนาด้วยการจับกลุ่ม  พูด ฟัง อภิปราย จนเป็นที่ยอมรับในวงแคบ ๆ

5.  ซาบซึ้ง  และมีความพร้อมทางด้านสุขภาพ ฐานะทางการเงิน และเวลาที่จะไปร่วมกิจกรรมม็อบ  ครั้งใหญ่ ๆ  และพร้อมจะรับเคราะห์กรรม และความสำเร็จที่จะเกิดขึ้น 

 

 

 

 

เหตุผลการอาสาเป็นแกนนำม็อบ

1.  มองเห็นพิษภัยของเรื่องราวที่เกิดขึ้นต่อคนหมู่มาก และทนไม่ได้ใช้บารมี ความเป็นบุคคลที่เป็นที่เคารพนับถือ ออกมานำกิจกรรมม็อบเป็นอุดมการณ์แท้ ทำไปเพื่อความถูกต้องและเป็นธรรม

2. มองเห็นพิษภัยต่อส่วนรวม และมองเห็นช่องทางการเพิ่ม อำนาจ บารมี  และรายได้

3.  รักษาบารมี เพิ่มบารมีเพื่อมีอำนาจ หรือยึดอำนาจมาครอง

4.  ความแค้นฝังใจในตัวบุคคล ที่เป็นต้นเหตุของเรื่องราวเป็นการส่วนตัว

5.  เกรงกลัวการใช้อำนาจมากลั่นแกล้ง ที่ทำให้ตำแหน่งรายได้ตกต่ำจากผู้มีอิทธิพล      ในเรื่องราวที่เกี่ยวข้อง   

 

คุณสมบัติของผู้นำม็อบที่ต้องถามตัวเอง

1.  มีคนเชื่อถือมาก   

+ รู้ไหมว่ามีอะไรให้เชื่อถือได้

2.  พูดเก่ง น่าเชื่อถือ ถูกใจทั้งเนื้อหา และมีให้ฮาได้ 

+ รู้ประวัติ และกำพืดลึกๆ ของเขาไหม

3.  พร้อมฟักกระเป๋าจ่ายแสดงน้ำใจ  

+ รู้ประวัติความมีน้ำใจของเขาหรือเปล่า

4. สามารถระดมทุนมาจุนเจือข้าวปลาอาหาร การเดินทาง ฟรี

+ รู้ไหมว่าคนที่ให้ทุนมาเขาต้องการอะไรแอบแฝงอยู่เบื้องหลัง 

5. แสดงมิตรไมตรี ไม่ถือเนื้อถือตัว ตลอดงานม็อบ

  + เป็นเพียงการแสดงมิตรไมตรี หรือเป็นคนดีที่จริงใจมาโดยตลอด