ศูนย์เรียนรู้ แหล่งเรียนรู้ พื้นที่เรียนรู้ พื้นที่ต้นแบบ คือการพัฒนายกระดับการ
จัดการชุมชนทีเกิดขึ้น จะเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติของการทำงานหรือเกิดขึ้นจาก
ปัจจัยภายนอก ล้วนต้องมีเรื่องราวบ่งบอกที่ชัดเจนว่า"เป็นศูนย์เรียนรู้เรื่องอะไร"
ไครทำ อยู่ที่ไหน ไปมาอย่างไร ใครเป็นพันธมิตร และคนในพื้นที่เขาคิดกันอย่างไร
ล้วนเป็นเรื่องที่ต้องบอกกล่าวเล่าเรื่องให้ผู้มาเยือนได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้แบ่งปัน
โครงการสร้างสุขสู่เมืองลุงน่าอยู่ในปี2556 ก็ตั้งเป้า ตั้งตัวชี้วัดการทำงานงาน
ไว้ว่า จะเกิดศูนย์เรียนรู้ใน3 ประเด็นคือ
ประเด็นเกษตรยั่งยืน
ประเด็นการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์
ประเด็นคนมีคุณภาพชีวิตที่ดี ซึ่งในประเด็นการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ ได้ทำงานเก็บ
ข้อมูลตั้งแต่ต้นปี เลือกพื้นลงปฎิบัติการใน 3 อำเภอ
คืออำเภอตะโหมด
อำเภอบางแก้ว
และอำเภอปากพะยูน
คุณ เบ็ญวรรณ เพ็งหนู รุก รวบรัด จัดการให้ทุกพื้นที่รีบทำข้อมูลพื้นที่
เพื่อกำหนดเส้นทางท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์วิถี
ในวันที่ 30 กรกฎาคม2556 ที่ผ่านมาทางคณะทำงานโครงการสร้างสุขสู่เมืองลุงได้
ประชุมหารือดูข้อมูลทำการบ้านต่อ ของการกำหนดเส้นทางกันที่
"ศูนย์เรียนรู้ป่าต้นน้ำตะโหมด"ซึ่งก็ได้ประเด็นการพูดคุยว่า
ข้อมูลการท่องเที่ยวของ
แต่ละพื้นที่
เส้นทางท่องเที่ยวแต่ละพื้นที่
เส้นทาง ข้อมูล ผู้รับผิดชอบ เอกสารต่างๆที่ต้องทำในแต่ละพื้นที่
ข้อมูลรวมแผ่นพับแผ่นป้ายเชิญชวนการท่องเที่ยวแต่ละพื้นที่
สื่อต่างๆ ซึ่งทางศูนย์เรียนรู้ป่าต้นน้ำตะโหมด มีพื้นที่เรียนรู้และการท่องเที่ยวเชิงวิถีก็
มี
โหมเล จากช่อง ฟืนน้องอแดง น้องแจ็ค สนใจใคร่รู้ว่าตธโหมดเขาทำปรือกัน
>.ห้วยลำตรน
ธนาคารน้ำ้
การจัดการน้ำประปาภูเขา
แหล่งเพาะพันธ์สัตว์น้ำ
>. พื้นที่อ่างเก็บน้ำเขาหัวช้าง
ท่องเที่ยว ชมวิว ดูนก ตกปลา ล่องเรือ
>. พื้นที่ห้วยยวน ย้อนรอยดูวิถีเงาะป่าซาไก
ชมเกษตรเพื่อสุขภาพ
น้ำตกท่าช้าง
วิถีการเลี้ยงผึ้งกับการรักษาป่า
พรุต้นหลุมพี
ป่าเทิดพระเกีรติป่าชุมชน
น้ำตกหินลาด
บ่อน้ำร้อน
น้ำตกหม่อมจุ้ย
น้ำตกลาดเตย
เกษตรวิถีพุทธ
>.แหล่งเรียนรู้ทางด้านวัฒนธรรม
สภาลานวัดตะโหมด
วัฒนธรรม 2 ศาสนา
การบูชาป่ารุกเทวดา
ถ้ำพระวิถีวัฒนธรรมสมัยอยุธยา
นี้คือข้อมูลทุนทางการท่องเที่ยวเชิงวิถีอนุรักษ์ มีมากมายที่ชุมชนลุกขึ้นมา
จัดการปกปักรักษาพิทักษ์ไว้เป็นทรัพยากรร่วมของชุมชน ยกระดับพัฒนาเป็นแหล่ง
เรียนรู้บอกต่อคนทั่วไปให้มาแลกเปลี่ยนแบ่งปัน นั้นคือเป้าหมายสร้างสุขสู่เมืองลุงน่า
อยู่




เป็นโครงการที่ดีมากนะครับ....ที่ให้ทุกคนมาร่วมมือดูแล และเรียนรู้ชุมชนตนเองนะครับ
บังครับ ชอบโครงการแบบนี้
ชุมชนได้ช่วยกันดูแลต้นน้ำด้วยกันเอง
ดีกว่าการสั่งจากจากระบบราชการ
ขอชื่นชมครับ
สู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เดินหน้าค่อไปครับ
น่าจะมีบริการส่งข้อมูลทางอีเมลให้ผูัสนใจ(นอกเหนือจากดักไซแห้ง)
ผมอยู่กับนาและภูเขาทุกวันเลย ขาดก็แต่ทะเลเท่านั้นแหละครับ 555
มาชื่นชมครับพี่บัง
ขอบคุณท่าน วอญ่า ... ความรู้ดีดีในเรื่อง ....เส้นทางท่องเที่ยว 3 เกลอ เขา นา เล ... น่าเที่ยวมากค่ะ
...น้ำ..ขึ้น..ปลากิน..มด...น้ำ ลด..มดกินปลา..อ้ะะ..ท่านผู้เฒ่าวอญ่า..(อย่าลืมเล่าให้..เป็นอุธาหรณ์อิอิ...หากเล่าแต่..น้ำขึ้น..ให้รีบตัก..)...เลยเดือดร้อน..กันอยู่ทุกวันนี้...อย่าลืมๆๆๆ......ท่านผู้เฒ่า......(อิอิ..ยายธี)
ถิ่นใต้ของไทยมีสถานที่น่าสนใจมากมาย คุณมะเดื่อเคยล่องใต้สองสามครั้ง ชอบธรรมชาติ
มากจ้ะ ขอบคุณจ้ะลุงวอ
เรียนน้องทิมดาบ หน้าที่หลักคือ จัดวงชวนคุย ให้ชาวบ้านเขาคิด หาทางออก ของชุมชน เรามีหน้าที่ เติมเต็ม และทำข้อมูล ทั้งการสร้างภาพและสร้างเรื่อง ให้ปรากฎ แล้วคืนให้เขาได้ชื่นชม ภาพและเรื่องของเขาเอง
เรียนท่านอาจารย์ ขจิต ความเป็นเจ้าของ เมื่อชาวบ้านรู้สึกสำนึกความเป็นเจ้าของร่วม เขาก็คิด ทำ และปกป้องทรัพยากร ใช้ทรัพยากรด้วยการแบ่งปันกัน
เรียนนายช่างใหญ่ การท่องเที่ยวของเกลอเล ก็ทำข้อมูลอยู่ คงได้เล่าสู่กันผ่านบันทึก เกลอเขา เกลอเล นิทานที่ชาวบ้านเล่าทีไรเห็นการหักเหลี่ยมของเพื่อนเขาเกลอเล
สวัสดีค่ะบัง
สบายดีไหมคะ
วันนี้พบกับชาวโกทูโน กะปุ๋ม ทิมดาบและคุณโอ อุ้มบุญ
พรุ่งนี้แก้วและทีมงานรอรับรางวัล R2R ครั้งที่ 2 ค่ะ
เรียนท่านพี่ จำรัส โดนใจ"ดักไซแห้ง" คำนี้มีความหมาย เด็กรุ่นใหม่คงยากที่จะทำความเข้าใจ
ผู้นำเราก็ นั่งดักไซแห้งหลายคน
วปช.เราเองก็ต้องชัดลึกกว่านี้ในการสัญจรประเด็นสาธารณะที่ต้องเคลื่อนร่วมกันทุกจังหวัด
ขอบคุณที่ ทำให้นึกถึงไซแห้ง
สวัสดีครับน้องเพลิน.....ผมโชคดีที่ได้อยู่ครบทั้ง เขา ป่า นา เล วันนี้ต้องให้ความรู้ชุมชน ในการพิทักษ์ทรัพยากร ใช้สอยแบ่งอย่างรู้คุณค่า
ขอบคุณครับ คุณ พ.มีโอกาสเชิญมาศึกษาวิถี เงาะป่าซาไกครับ
เรียนคุณหมอเปิ้น วิถี วิถ๊ดโหนด คู่กับชาวนา จะปรากฎในตอนเกลอนา ครับผม
มาชื่นชม และส่งเสริมการเรียนรู้ ขอบคุณครับ
ครูหยินชอบมากอยากให้ลุงวอช่วยครูหยินแสดงข้อคิด
ช่วยจัดกิจกรรมดี ๆ แบบนี้สังคมเราจะได้น่าอยู่ตอนนี้
หันหน้าไปทางไหนก้มีแต่เด็กติดยาเสพติดเศร้ามาก ๆ เลยค่ะ
ยกนิ้วให้เก่งทีสุดเลยค่ะ
เรียนคุณ ยายธี เพราะน้ำขึ้นให้ตัก ทำให้การใช้ทรัพยากรธรรมชาติของเรา อยู่ในมือกลุ่มคนบางกลุ่ม โดยที่คนส่วนใหญ่ของประเทศ ไม่มีสิทธฺได้รับประโยชน์
แต่วันนี้ สิทธิชุมชน สิทธิในการจัดสรรการใช้ทรัพยากรอย่างเป็นธรรม ชาวบ้านเขาลุกขึ้นมายึนยันใช้สิทธิตาม รธน. ปี50 โโยเฉพาะ ม. 66 แล ม. 67 แห่ง รธน. แล้วครับ