เมื่อวานนี้ ( ๒๓ ก.ค. ๕๖ แรม ๑ ค่ำ วันแรกของการเข้าพรรษา ) กระผมได้ไปวัดเพื่อปฏิบัติธรรม เผื่อแผ่บุญกุศลมายังบรรดาท่านผู้ที่เคารพใน GotoKnow ได้ฟังหลวงปู่ท่านสอนก็พอจะจับใจความอย่างย่อ ๆ (อย่างย่อนะ )...ครั้งหนึ่งเมื่อสมเด็จพระผู้มีพระภาคเจ้าทรงประทับอยู่ที่นครสาวัตถี มีเทพบุตรตนหนึ่ง มีความข้องใจในปัญหาธรรม จึงเข้าไปเฝ้าพระพุทธเจ้าแล้วทูลถามว่า.....อนฺโตชฏา พหิชฏา ชกาย ปชา จํ จํ โคตม ปจฺฉามิ โก อิมํ วิชฏเย ชฏํ..ความว่า....ข้าแด่พระโคดมผู้เจริญ สัตว์โลกพากันยุ่งทั้งภายในและภายนอก ถูกความยุ่งเกี่ยวพันไว้แล้ว จะแก้ไขความยุ่งเหยิงนี้ได้อย่างไรพระเจ้าข้า.....พระพุทธองค์ทรงตรัสเป็นภาษาบาลีว่า....สีเล ปติฎฺฐาย นโร สปญฺโญ สจิตตํ ปญฺญญฺจ ภาวยํ อาตาปิ นิปโก ภิกขุ โส อิมํ วิ ชฏเย ชฏํ...ความว่า...บุคคลผู้ตั้งอยู่ในศีล ทำสมาธิให้เกิด ยังวิปัสสนาปัญญาให้แจ้ง บุคคลผู้นั้นก็จะสางความยุ่งเหยิงในโลกนี้ได้...คำว่า..ยุ่งเหยิง.. ก็คือ กิเลส มี โลภะ โทสะ โมหะ ที่วุ่นวายในจิตจิตใจของเราอยู่ตลอดเวลานั้นแหละ.....

                      เป็นไงครับกัลยาณมิตร กัลยาณธรรมทั้งหลาย ผมว่าแล้วไหมล่ะพออ่านแล้วทำหน้าเบ้ทุกคนเลยคงไม่ชอบละสิท่า...อดทนเอาหน่อยนะ ตลอดพรรษาสามเดือนเท่านั้นที่กระผมจะนำธรรมะที่ได้รับฟังมากราบเท้าท่านเพื่อประดับสติปัญญาเท่านั้น หากเป็นการมิบังควรกระผมก็ขอกราบอภัยเป็นอย่างสูงมา ณ ที่นี้  ที่อุตรินำคำสอนมาแจ้งให้ท่านผู้รู้...กราบสาธุครับ