คนต่างถิ่นไม่รู้จักผักพื้นบ้านหรอก เขาจึงควรมีความรับผิดชอบให้ข้อมูลลูกค้าด้วย หากจะบริการอาหารพื้นบ้านที่มีข้อจำกัดเช่นนี้
วันหยุดสุดสัปดาห์ที่ผ่านมา ดิฉันไปเที่ยวประเทศลาวมาค่ะ ไปมาแล้วหลายครั้ง ครั้งนี้แวะเที่ยวหลาย
แห่ง และแวะรับประทานอาหารริมน้ำตกผาส้วม อีกครั้ง
โต๊ะอาหารที่ดิฉันนั่งมีสมาชิก 5 คน กับอาหาร 5 อย่าง ผัดลูกฟักแม้ว หมูทอด น้ำพริกผักลวก ต้มไก่ และ
ลาบหมู ระหว่างนั่งรออาหาร ดิฉันได้ยินพนักงานพูดกันว่า "อาหารไม่พอ" เมื่อตักต้มไก่เสริฟเพื่อนๆ ได้
เนื้อไก่ชิ้นพอคำคนละ 1 ชิ้น เพียง 4 คน เราจึงสรุปร่วมกันว่า "ถูกแล้วนี่ ก็อาหารไม่พอ"
แต่เรื่องของต้มไก่ก็ยังไม่จบ เมื่อสมาชิกมีอาการ 'เกี่ยงกัน' ไม่มีใครยอมทานต้มไก่ สุภาพบุรุษที่มีอยู่เพียง
หนึ่งเดียวนั่งฟังอยู่นานแล้ว สรุปให้ว่า "ทานเลยครับ ผมไม่ทานไก่" เรื่องราวจึงจบลงด้วยดี
หมดเรื่องต้มไก่ก็มาเรื่องลาบหมู เสริฟพร้อมผักสด 1 จาน ดิฉันชอบทานผักอยู่แล้ว เมื่อมีอาหารจานละเล็ก
ละน้อยเช่นนี้ จึงวางแผนในใจว่าจะทานผักเป็นหลัก คิดได้ดังนั้นก็หยิบผักสดใส่ปาก เคี้ยวครั้งแรกก็รู้สึกอยาก
อาเจียน ผักเหม็นคาวมากเหมือนน้ำคาวปลา ยกจานผักขึ้นมาดมอีกทีให้แน่ใจ แล้วบอกให้พนักงานนำผักสด
ไปล้างใหม่ เดี๋ยวเดียวเธอก็กลับมา ดิฉันรับจานผักแล้วยกขึ้นมาดม ยังมีกลิ่นคาวเหมือนเดิม พวกเราจึงสรุป
กันว่า "อย่าทานเลย ไม่น่าไว้ใจ"
เช้าวันรุ่งขึ้น ที่บ้านพัก ดิฉันเล่าเรื่องนี้ให้สามีฟัง (เขาไปด้วย แต่นั่งทานอาหารคนละโต๊ะ) เขาบอกว่ามันชื่อ
'ผักคาวปลา' เป็นผักพื้นบ้าน มีมากในพื้นที่ภาคเหนือ คนที่ไม่คุ้นเคยหรือไม่ชอบถ้าเผลอเคี้ยวผักคาวปลาแล้ว
จะเหม็นมากจนทานข้าวไม่ได้ เขาจึงหลีกเลี่ยงผักชนิดนี้ เลือกทานผักชนิดอื่นจนหมดจาน ในขณะที่คนอื่น
ไม่ทานผักเลย
เช้าวันนั้นดิฉันนำเรื่องผักคาวปลาไปเป็นประเด็น morning talk กับทีมงานในหอผู้ป่วย โดยเปิดประเด็น
คำถามว่า
"เรื่องที่เล่าให้ฟังนี้ สรุปว่าใครโง่" มีบางคนตอบว่า
"ลูกค้าโง่เอง ที่ไม่รู้จักผักพื้นบ้าน"
เอาละซิ ดิฉันเจอศึกหนักเสียแล้ว หากลูกทีมของดิฉันรู้สึกว่าไม่ใช่บทบาทหน้าที่ของผู้ให้บริการ
คำถามอาจยังไม่ดีพอ ลองถามใหม่อีกครั้ง
"เราจะมีวิธีการใด ช่วยให้ลูกค้าไม่รู้สึกว่าตนเองโง่ไหม"
"หรือไม่รู้จัก ทานไม่เป็น ก็ทานอาหารร้านนี้ได้อย่างสบายใจ"
มีเสียงตอบว่า
"ก็บอกเขาซิ"

ในสถานการณ์เช่นนั้น มันช่างเหมือนเสียงสวรรค์อะไรเช่นนี้! อยากบอกว่าพี่รักเธอมากกว่าทุกวัน
เลยนะ แล้วรีบฉวยโอกาสนี้ตั้งคำถามใหม่ว่า
"สมมติว่าเธอจะต้องเสริฟน้ำสมุนไพรให้ญาติผู้ป่วย มีน้ำสมุนไพรบริการ 3 อย่าง มีสมุนไพร
1 อย่างที่มีสรรพคุณทางยาเป็นยาอายุวัฒนะ แต่คนไม่คุ้นเคยอาจรู้สึกไม่ดีกับรสชาดของมัน
เธอจะบอกผู้รับบริการว่าอย่างไร"

ทีมงานช่วยกันตอบ เข้าท่าบ้างไม่เข้าท่าบ้าง ... แต่ก็ยังมีคนไม่เข้าใจ concept ของการให้บริการ
อีก จังหวะเดียวกันนี้พยาบาลอาวุโสท่านหนึ่งโพล่งออกมาว่า
"พี่ก็ไม่รู้จักเหมือนกัน" "เกิดมาไม่เคยทาน"
"พี่ต้องโง่ด้วยหรือที่ไม่เคยทานทุกสิ่งทุกอย่างที่ทานได้ในโลกใบนี้"

ดิฉันรีบเสริมทันทีว่า
"ร้านนี้เขาบริการลูกค้าต่างบ้านต่างเมือง คนต่างถิ่นไม่รู้จักผักพื้นบ้านหรอก เขาจึงควรมีความ
รับผิดชอบให้ข้อมูลลูกค้าด้วย หากจะบริการอาหารพื้นบ้านที่มีข้อจำกัดเช่นนี้"

morning talk วันนี้จึงจบลงได้อย่างไม่ค่อยจะสวยงามนัก ด้วยประการละฉะนี้แล.