ความรักกับศีลธรรม เส้นขนานที่ไม่มีทางมาบรรจบกัน

ความรักเป็นเหมือนเส้นขนานแต่ก็รู้สึกดีที่ยังได้เดินคู่กันไปแม้ไม่มีทางบรรจบพบรักกัน

แม้ไม่อาจปฏิเสธได้ว่า ความรักของทุกคู่เริ่มต้นด้วย“ความรู้สีกดี” ที่มีให้กันและกัน แต่ “รู้สีกดี” มิได้แปลว่า ฉันรักเธอ เธอรักฉัน และเราทั้งสองรักกัน ได้ใช้ชีวิตร่วมกันเสมอไป 

"รู้สึกดี” เป็นอาการความรู้สึกด้านจิตใจชนิดหนึ่งซึ่งทุกคนมีอยู่ในร่างกาย จะรับรู้และสัมผัสได้ก็ต่อเมื่อเจอใครบางคนที่ใช่ และรู้ทันทีว่า ฉันรู้สึกดีที่ได้เจอเธอ รู้สึกดีที่ได้คุยกับเธอ รู้สึกดีที่ได้ใช้เวลากับเธอ รู้สึกดีที่ได้แอบชอบเธอ หรือรู้สึกดีที่ได้รักเธอแบบนี้ แม้ไม่ได้ครอบครอง แต่ยังรู้สึกดีกับเธอตลอดไป 

สำหรับฉัน “รู้สึกดี” จึงเป็น “การยินดีที่ได้ให้สิ่งดี ๆ” กับคนที่เรา “รู้สึกดี”ในรูปแบบมิตรภาพใด ๆก็ได้ ไม่จำเป็นต้อง “คนรัก” หรือลงเอยด้วย เราทั้งสองจะครองรักกันตลอดไป เพราะจิตสำนึกลึก ๆ ของฉันทำงานอยู่เสมอว่า “ความรัก” กับ “ศีลธรรม” มันเป็นทางขนานที่ไม่สามารถมาบรรจบกันได้ เช่นเธอกับฉันไม่ทางได้ใช้ชีวิต       แต่ด้วยทางขนานนั้นต้องตีคู่กัน ฉะนั้น ตราบที่ฉันยังเป็นทางคู่กับเธอ ฉันก็ยังสามารถแบ่งปันและให้สิ่งดีๆ    กับ เธอได้ไม่รู้