ความสุขอยู่ที่ใจ

...ปกติเป็นคนที่รักการปลูกต้นไม้มาก ๆ

...ไม่ว่าอะไรปลูกหมด..ซื้ออะไรมากินก็เอาเมล็ดไปเพาะ

...ทดลองว่ามันจะงอกไหม ... เพาะกระทั่งแอปเปิ้ล  บ้าละกระมังหนอ ...555

...เคยซื้อมะละกอฮอลแลนด์มาครั้งนึงเกือบสิบปีแล้วกระมัง กินแล้วเอาเมล็ดไปเพาะ

...จนถึงบัดนี้บ้านเรายังมีมะละกอฮอลแลนด์ลูกโต ๆ กินอยู่เลย  ... ซื้อมาสองลูกกินนานมาก 555

...เพื่อนบอกว่า...ไปซื้อเขากินเห๊อะ...ให้เขาขายได้มั่ง แกทำเองหมด

...เราก็ตอบไปว่า....ฉัน...ทำตามพ่อสอนไง...เศรษฐกิจพอเพียง...

...พ่อหลวงสอนไว้ดีแล้ว...เราลูกพ่อนี่นา ...ต้องตามรอยพ่อซี ...ใช่ไหม...

...ด้วยเหตุนี้บ้านเราเลยมีต้นไม้เยอะแยะรอบบ้าน (บ้านพักครู)

...ตอนนี้ก็มีกระเพรา..เก็บเม็ดแก่ ๆ มาจากบ้านหว่านลงไปเยอะแยะ เป็นดงเลยเชียว

...โหระพาซื้อมาแล้วเอาก้านไปปักไว้ ตอนนี้มันออกดอกแล้วเอาเม็ดไปหว่านต่อ เยอะอีกเช่นเดียวกัน

...หลังบ้านว่าง ๆ เลยปลูกกล้วย ออกปลีแล้ว มีเครือยาว ๆ พอแก่ก็ตัดไปแจกเพื่อนครู


...แต่เมื่อไม่นานมานี้เกิดเหตุ.... เพราะกล้วยเจ้าปัญหาดันเอนไปทางรั้ว

...คนข้างรั้วเลยช่วยมาตัดเอาไปกินซะงั้น ...ช่างเป็นการอนุเคราะห์ที่น่าเขกหัวเสียจริง 555

...เอาหละเครือที่หนึ่งโดนตัดไปแล้ว...ยังมีอีกหลายต้น

...แต่ด้วยความกังวลมันจากมีผู้หวังดีประสงค์ร้าย...มาช่วยตัดไปอีก...

...เลยอุตส่าห์ไปซื้อไม้ยูคาลิปตัส...มาทำเป็นขาตั้งค้ำให้เบนออกจากรั้ว...

...มาเมื่อวันก่อน...มองออกไป...อ้าวเฮ้ย... อีกต้นที่อุตส่าห์หาไม้มาค้ำก็โดนตัดไปเป็นเครือที่สองซะแล้ว 555



...เวรกรรม...จริง ๆ ...อารมณ์ตอนนั้นสุด ๆ เลย ...555 โมโห สุด ๆ

...แม่ม...เจอกรูจะปรับมันเครือละ 2000  เชียว

...เดี๋ยวไอ้ต้นที่มันส.ใส่ เกือก ..เอนไปรั้วจะตัดแม่มทิ้งให้หมดคอยดูซี .... มะโห ...555

....ไอ้นี่ดูซีมันดันทะลึ่งชะโงกออกไปอีกแล้ว...มะโหอีก ...



...(ขอโทษจ้าไม่ได้ตั้งใจหยาบคาย) แต่เป็นแบบนี้จริง ๆ 555

...ก็ยังไม่ได้ตัดเพราะไม่ว่างสักที ก็ต้นมันใหญ่มาก ๆ ทั้งนั้นนี่นา เดินไปเดินมารดน้ำต้นไม้ทุกวันก็มอง ๆ

...เราจะตัดมันทิ้งจริง ๆ หรือ...ครูแกงคนที่รักต้นไม้ถาม...ตัวเอง...

....อือ...นั่นซีนะ สงสารมันนะ ตอนที่ฝนแล้งยังอุตส่าห์ลากสายยางไปรดน้ำ

...ตัดมันก็สงสารนะ... ครูแกงอีกคนที่ขี้โมโหตอบ ...

...ใช่ ๆ ก็ที่จริงเราไม่ไกินกล้วยอยู่แล้วนี่นา ... ปกติพอมันสุกก็แจกทุกที

...คราวนี้เขาแอบตัด เราก็ไม่ได้กินเหมือนกัน 5555

...มันต่างกันตรงที่เราเต็มใจให้... กับไม่เต็มใจให้...แต่เหมือนกันที่เราไม่ได้กิน 555

...เออใช่ ๆ ๆ แล้วจะโมโหไปทำแพะอะไรล่ะ...ครูแ๊ก๊ง .... เฮ้อ ...

...ปกติ..แกก็ปลูกต้นไม้..เล่น ๆ อยู่แล้วนี่ ...แค่ชอบปลูกเพื่อลดภาวะโลกร้อน...แบบที่แกบอกเด็ก ๆ น่ะ จริงไหม?

...อืม...จริงครูแกงฝ่ายดี 555 .....ถ้างั้นไม่ต้องตัดทิ้งหรอก เพราะกล้วยช่วยลดภาวะโลกร้อน ....ไงล่ะเธอ....

............บทสรุปคือ...ครูแกง...คนชอบปลูกต้นไม้ กับชอบแจก...ชนะจ้า......

...ตอนนี้...ที่นั่งเขียนเรื่องให้เพื่อน ๆ อ่าน

...........ครูแกง มีความสุขแล้ว....ที่ตัดสินใจไม่ตัด.....ต้นกล้วย........

...........ความสุข...อยู่ที่ใจ....อยู่ที่มุมมอง....อยู่ที่...มีการให้อภัย....อยู่ที่แบ่งปัน....อยู่ที่ไหนอีกหนอ....

...........อ๋อ...มีอยู่ทั่วไปจริง ๆ รอบ ๆ ตัวเรานี่แหละจ้า.....ไม่ต้องมองไปไหนไกล ๆ

...........ทำอะไรก็ได้ที่ทำให้เกิดทุกข์น้อย....มันก็คือสุขแล้ว....

...........ครูแกงมีความสุขแล้วจ้า....ที่ปล่อยความโมโห...ลงถัง...ไปแล้ว

...........ถ้าเก็บไว้คงยังโมโหกรุ่น ๆ อยู่ คงร้อนใจพิลึกนะ....พุทธองค์ท่านทรงตรัสไว้ดีแล้ว... ...ไม่ยึดติด..สาธุ...

รอดตัวไปนะแก 5555