ในสมัยโบราณเค้าว่ากันว่า " สายน้ำไม่เคยไหลย้อนกลับ " ก้อแล้วใยเราต้องรอ " สมัยนี้ขี้สปีดโบทย้อนกลับไปก็ได้ "
-
ฉันเป็นคนขี้ลืมและไม่ชอบแพ็คกระเป๋าเอง เมื่อต้องเดินทาง
- ฉันไม่ชอบล๊อคกระเป๋าเอง ........เล็บหักทุกครั้งที่ทำ...............และก็หงุดหงิดเจ้าอารมณ์เพราะเรื่องนี้
- คุณรู้ดีกว่าใครๆ
- ฉันไม่ชอบตื่นเช้า....... เมื่อต้องเดินทาง ........ไม่มีใครคอยปลุกฉัน ...........
- ฉันอยากจะขี้เกียจบ้าง ......... แต่ก็ไม่มีโอกาส ...................
- ฉันไม่ชอบนอนคนเดียว แม้จะไม่ได้กลัวผีประจำชาติไหนๆ
- แต่มันโดดเดี่ยวจริงๆ นะ เมื่อท่องเที่ยวไกลบ้าน ..................
- คุณหายไปไหน เมื่อฉันต้องการคุยกับคุณ .....................
- ฉันอยากคุยกับคนที่ฉันต้องการคุยในเวลาที่ฉันมีความสุข ............
- ฉันอยากคุยกับคนที่ฉันต้องการคุยในเวลาที่ฉันรู้สึกสนุก ..........................
- ฉันอยากคุยกับคนที่ฉันต้องการคุยในเวลาที่ฉันมีความทุกข์ ....................
- เฟรมภาพมันไม่สมบูรณ์ เมื่อขาดคุณไป
- ฉันสงวนที่ว่างเอาไว้ให้คุณในใจเสมอ ..........ฉันยังไม่ยอมให้ใครมายืนแทนคุณ ...........มันหายากจริงๆ นะคนที่เหมือนคุณ หรือดีกว่าคุณ.............
- มันไม่เท่เลยกับการยิ้มกับใครหลายๆ คน .......แต่ไม่มีคุณอยู่ตรงนั้น
- มันขำไม่ออกที่จะทำให้ภาพนั้นร่าเริงได้เหมือนเช่นที่เคยเป็น
- อยากบอกให้คุณรู้ว่า .........โลกอันกว้างใหญ่นี้โดดเดี่ยวเพียงไร เมื่อไม่มีคุณ
- ฉันจะบอกคุณให้หมดได้อย่างไร กับสิ่งที่เป็นไป .........เมื่อฉันไม่มีโอกาสจะบอก และคุณเองก็ไม่มีโอกาสจะฟัง
- ภาพอาจจะมีชีวิตมากกว่านี้ ......หากคุณเป็นคนถ่ายด้วยตัวเอง
- คุณคงจัดผม จัดหน้า จัดท่าทางฉันได้เป็นธรรมชาติกว่านี้ .......เพราะคุณคือ..สไตล์ลิสประจำตัวฉันและเป็นมากกว่านั้น ......ชื่อคุณโดดเด่นกว่าใครในการ์ดแต่งงาน..........
- ฉันไม่เคยบอกคุณเลยว่าฉันเป็นอย่างไร หลังจากวันนั้น ......แต่ฉันเชื่อว่าคงรู้ได้
- เพราะคุณรู้จักฉันดีที่สุด ...........
- เมืองโบราณในเทพนิยายยังอยู่มีจริง เจ้าหญิงและเจ้าชายก็ยังมีอยู่ ...........
- เหมือนความทรงจำของวันวานเพิ่งผ่านพ้นไป ..........จริงหรือไม่กับช่วงเวลาที่ดีที่สุดที่คุณคาดหวัง........
- ดอกไม้ที่ยังคงเบ่งบานในกระถางลายครามอันเก่าแก่ ..........เหมือนเรื่องเล่าของวันวานที่ยังทรงคุณค่าในจิตใจ
- ยาละลายก้อนหินในหัวใจ คือ น้ำตา ..........คงไม่ปฏิเสธนะว่าเคยเสียน้ำตากะเรื่องนี้ .........ก็ฉันรู้ดีกว่าใครเหมือนกัน ..........
- พิลาบน้อยยังคงบินวนอยู่หน้าปราสาทอันเก่าแก่ มันอาจจะไม่ใช่ไม่มีทางออก ....แต่มันไม่ยอมไปใช่หรือเปล่า.....จึงยังคงอยู่ไม่ไปไหน........
- มันอาจเป็นแค่ส่วนหนึ่งในแสนในล้านส่วน .......แต่อย่างน้อยฉันก็ได้บอกแล้ว..........
- และสบายใจที่สุดเมื่อได้บอกไป
- ในสมัยโบราณเค้าว่ากันว่า " สายน้ำไม่เคยไหลย้อนกลับ "
- ก้อแล้วใยเราต้องรอ " สมัยนี้ขี้สปีดโบทย้อนกลับไปก็ได้ "
- เพียงเพื่อจะถามและให้กำลังใจกัน " สบายดีไหม/ มีอะไรให้ช่วยไหม/ ไม่เป็นไรนะ/ เรื่องมันก็ผ่านมานานแล้ว รักษาสุขภาพดีๆ .....จะได้มองเห็นชีวิตของกันและกันต่อไปด้วยมิตรภาพที่ดี .........แม้จะอยู่กันคนละฝั่งฝันแล้วก็ตาม
ฉันรู้ว่าคุณมองฉันอยู่ไกลๆ .....มองฉันเต้นระบำชีวิตอยู่เพียงลำพัง
ฉันจะทำให้ดีที่สุด ....แต่ฉันไม่ใช่นักแสดง
นี่คือชีวิตจริงๆ ของฉัน
Big thanks : 1. Colbie Caillat / I never told you.
2. ภาพทั้งหมดที่บัดดี้พี่ภู/นครสวรรค์ ถ่ายให้เมื่อครั้งเดินทางท่องเที่ยวกับกรุ๊ปที่เคารพคุ้นเคยกัน
พี่ภูถ่ายดีที่สุดแล้ว แต่นางแบบบิ้วอารมณ์ได้เพียงเท่านี้ค่ะ
3. ขอบคุณที่อ่านมาถึงตรงนี้นะคะ
...สวย...ซึ้ง ...และเศร้าอีกแล้ว...
I never told you....
I miss those blue eyes
How you kiss me at night
I miss the way we sleep
Like there's no sunrise
Like the taste of your smile
I miss the way breathe
But I never told you
What I should have said
No, I never told you
I just held it in
.......................................
.......................................
เหมือนได้ไปเที่ยวด้วยเลย ขอบคุณมากค่ะ
สุขเท่าที่ใจจะเป็นไป
ชอบมาก ๆ ๆ เลยครับ
เข้าใจมาก ๆ ๆ ด้วยครับ
เพราะ...เคยเป็นแบบในบันทึกนี้ครับ
ขอบคุณมาก ๆ เลยนะครับ
ชยพร แอคะรัจน์
หนึ่งสองสามสวยสด แจ่มแจ้ง
ชื่อเสียงเงินเกียรติยศ เวียนผ่าน (ตาม)กำหนด
เอ ใคร ถ่ายภาพ ให้ หนอ ท่านพี่
อ่านแล้วมีความสุขครับ
สุข ระคนเศร้า ค่ะ
เป็นกำลังใจให้นะคะ พี่อร ;)
ขอบคุณดอกไม้ ที่เป็นเสมือนโอโซนชั้นยอด ทำให้สูดลมหายใจได้ลึกๆ ขึ้นค่ะ
ดร. พจนา แย้มนัยนา
ขอบคุณนะคะ
มันคงอึดอัดหากไม่ได้เขียนออกมาบ้างค่ะ
มันเป็นอีกวิธีที่จะเตือนสติให้รู้ว่า " เวลาของชีวิตนั้นมิได้ยาวนัก "
ไม่ควรมีอะไรติดค้างในใจค่ะ
ขอบคุณค่ะ คุณตุ๊ก
ขอบคุณค่ะ คุณหมอรุ่ง
ความสุขน่ะมีทุกๆ วันค่ะ แต่บางครั้งมันก็มีความรู้สึกบางอย่างปะปนอยู่บ้างเช่นกันค่ะ
ขอบคุณค่ะ พี่ชายชัยพร
มันเป็นเรื่องที่เขียนจากใจค่ะ
หากใครเคยรู้สึก ก็จะรู้สึกได้เป็นอย่างดีค่ะ
ดิฉันมีความจริงใจที่จะเขียน และตั้งใจที่จะบอกอะไรบางอย่างที่ควรบอกค่ะ
ขอโทษค่ะ พี่ชายชยพร ค่ะ
ขอบคุณค่ะ คุณหมอภูสุภา
ที่กรุณาเติมเต็มให้กับบันทึกนี้
" คนที่รักกันมากๆ และระหว่างใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันด้วยความรักนั้น
จะรู้จักตัวตนของกันและกันมากกว่าใคร .. กี่ล้านถ้อยคำบอกเล่าจากใครต่อใคร
ก็ไม่เทียบเท่ากับความรู้สึก ที่เรารู้สึกได้ด้วยใจ สิ่งที่เรียนรู้กันมาด้วยประสบการณ์ตรงของชีวิตค่ะ "
ดังนั้น : ประโยคนี้ ดิฉันจึงรู้ได้ด้วยใจค่ะ
ยาละลายก้อนหินในหัวใจ คือ น้ำตา ..........คงไม่ปฏิเสธนะว่าเคยเสียน้ำตากะเรื่องนี้ .........ก็ฉันรู้ดีกว่าใครเหมือนกัน .........
ทุกสิ่งเกิดมานั้น ดีหมด
หนึ่งสองสามสวยสด แจ่มแจ้ง
ชื่อเสียงเงินเกียรติยศ เวียนผ่าน (ตาม)กำหนด
รักเกลียดเหงาแห้งแล้ง ล่วงพ้นสัจธรรม
ขอบคุณมากค่ะ ท่านอาจารย์หมอ JJ
ท่านคงเป็นห่วงเป็นแน่เท้ค่ะ
เวลาที่เดินทาง.. หากไม่ใช่ประเทศไทย ก็มักไปกับคณะที่เคารพนับถือกัน เป็นคนคอเดียวกันในเรื่องท่องเที่ยวค่ะ
ทริปนี้ไปกับกลุ่มของอาจารย์พิศเพลินค่ะ ซึ่งส่วนใหญ่ก็ สว. กันหมดค่ะท่าน ในกลุ่มมีครบทีมที่จะดูแลซึ่งกันและกัน มีคุณหมอ พยาบาล อาจารย์ และพี่ๆ ที่ทำงานที่กสิกร ค่ะ
บัดดี้ที่จับคู่กับดิฉัน กระโดดโลดเต้น ปีนเขา กำแพง ไปถ่ายรูปกับดิฉันมากที่สุด เพราะวัยไม่ห่างกันมากนัก คือ พี่ภู ซึ่งท่านทำงานที่นครสวรรค์ค่ะ กระเซ้าเย้าแหย่ อย่างไร รูปที่ได้ดีที่สุด ก็ประมาณนี้ค่ะท่าน แถมยังพลัดหลงกะกลุ่มเพื่อนที่เมือง Prague อีกต่างหากค่ะ ..
กำลังหาทริปเดินทางอีกครั้งเร็วๆ นี้ค่ะ
ขอบคุณค่ะ คุณ พ. แจ่มจำรัส
ไม่อินเลยเหรอค่ะ ดราม่านี่เนี่ย
ขอบคุณค่ะ หนูรี
เค้าต้ังใจเขียนให้เรื่องดราม่ามันตลกนะนี่
ไปขี่สปีดโบ๊ทกันไหมค่ะ เพื่อไปถามใครบางคนว่า " สบายดีไหม "
เพิ่งมีเวลาเข้าเน็ตจ้ะ จึงมารับความสุขระคนปนหม่นหมองนิด ๆ โลกนี้ยังมีที่สวย ๆ ให้เราหอบเอา
ความหมองไปโยนทิ้งอีกหลายแห่งนะจ๊ะ คิดถึงจ้ะ