ชีวิตในโลกส่วนตัวของฉันมีเรื่องให้ไม่สบายใจมากมาย ซึ่งความไม่สบายใจนั้นก็รวมถึงปัญหาในชีวิตด้วย เหล่านี้ก่อให้เกิดความทุกข์ ความเครียดขึ้นมา และสิ่งใดหล่ะ! ที่จะช่วยให้ความทุกข์ความเครียดนี้บรรเทาและเบาบางลงไปได้บ้าง สิ่งนั้นก็คือการทำกิจกรรมต่างๆในชีวิตประจำวัน เมื่อทำแล้วเราก็มีความสุขไปกับกิจกรรมนั้นๆแม้อาจจะไม่ได้ช่วยแก้ปัญหาในชีวิตได้ แต่กิจกรรมต่างๆเหล่านี้ก็ช่วยให้จิตใจเราสงบลง และไม่คิดหนีปัญหาด้วยการคิดสั้นๆ

 

(1.)การได้ใช้เวลาอยู่กับธรรมชาติ เช่น การเพาะปลูกต้นไม้ ดอกไม้ พืชพรรณต่างๆ ยิ่งเมื่อเราได้เห็นมันงอกเงย เจริญเติบโตขึ้นมา มันเป็นที่อะไรวิเศษมากๆ อย่างเช่น เมื่อเร็วๆนี้ น้องสาวจากภูเก็ต ส่งของฝากมาให้ เป็นสะตอ เราก็นึกในใจว่า ถ้าเราลองเพาะดู มันจะงอกมั๊ยนะ... คิดดังนั้น ก็เลยนำไปเพาะดู ปรากฏว่า มันงอกขึ้นมาโดยใช้เวลาไม่นานเลย งอกเร็วมาก รู้สึกตื่นเต้น และยินดี มีความสุขไปอีกแบบ แต่ก็คิดนะว่า แล้วจังหวัดที่เราอยู่ คือ จ.สระบุรี ปลูกแล้ว จะออกฝักดีมั๊ย จะได้กินมั๊ย... แต่ก็ลองดู หากมันโต และออกฝักให้เราได้กิน ถึงเวลานั้นเราก็คงยินดี ตื่นเต้นไม่น้อยไปกว่าที่เห็นมันงอกขึ้นมาครั้งแรกนั่นแหล่ะ 

ฉันชอบวิถีชีวิตที่เรียบง่ายสมถะ ไม่ต้องหรูหราแบบสังคมชั้นสูง ซึ่งไม่เหมาะกับตัวฉันเลย ความเป็นจริงของชีวิตคนเรา คือ อยากได้ อยากมี ไม่มีที่สิ้นสุด ซึ่งเป็นธรรมชาติของคน ที่ฉันต้องยอมรับความจริงว่า ฉันก็อยากได้ อยากมีเหมือนกัน แต่ธรรมชาติทำให้ฉันรู้จักปล่อยวางและสอนให้ใช้ชีวิตแบบพอเพียง และนั่น...ฉันจึงได้รู้ตัวเองว่า ฉันกลายเป็นคนรักสันโดษไป 

ฉันรู้ตัวเองว่าชีวิตในมุมหนึ่งของฉัน มีปมด้อย ที่ฉันไม่สามารถยอมรับมัน และนั่นทำให้ฉันพยายามปลีกตัวให้ห่างจากสังคมใช้ชีวิตอยู่อย่างโดดเดี่ยว ไม่ชอบที่จะพบปะผู้คนสักเท่าไร พยายามเลี่ยงหากไม่จำเป็น นั่นคือเหตุผลที่ฉันไม่มีเพื่อนเลย แต่อย่างไรก็ตามแม้จะโดดเดี่ยว เหงา เศร้า บ้าง...แต่ฉันก็มีตัวเองและธรรมชาติเป็นเพื่อน 

ทำให้ฉันได้เข้าใจว่า สุขในความเศร้ามันเป็นยังไงและนึกถึงคำพูดที่ว่าความสุขอยู่ที่ใจ ซึ่งหาได้ด้วยตัวเอง ใช่ใครจะหยิบยื่นให้ ก็เป็นเช่นนี้เอง แค่นี้ก็สุขใจได้แล้วในแบบฉบับของฉันเอง 

✿(แอบคิดนิดนึง...ว่าหากว่าเราได้อยู่กับคนรัก (คนที่เรารัก และรักเรา) เราคงมีความสุขสมบูรณ์แบบมากกว่านี้ )

✿ความสุขอีกอย่างของฉันคือ การได้อยู่บ้านทั้งวัน ได้จัดบ้าน ทำความสะอาดบ้าน และทำอาหารทานเอง และการได้นั่งมองสระสายบัวที่บ้าน ได้เห็นนก แมลง ต่างๆ หรือผีเสื้อโบยบินไปมา ยิ่งถ้าได้สัมผัสกับสายลมพัดเบาๆ เห็นดอกไม้ดอกหญ้าโอนเอนพลิ้วไหว ทำให้คิดอะไรได้เพลินๆ คงไม่มีความสุขใดที่ดีกว่านี้อีกแล้ว

(2.)กิจกรรมการการถ่ายภาพ เพื่อเก็บความประทับใจ กิจกรรมนี้ก็เป็นความสุขต่อเนื่องที่เกี่ยวข้องกับธรรมชาติ ความเพลิดเพลินกับธรรมชาติ จึงอยากบันทึกไว้ป็นความทรงจำ เมื่อเวลาผ่านไป เรากลับมามองที่ภาพถ่ายนั้น ก็ทำให้เรานึกถึงความสุขที่เคยสัมผัส บางทีมันก็ทำให้เรายิ้มได้โดยไม่รู้ตัวเลย

(3.)การใช้เวลาอยู่กับการท่องโลกอินเตอร์เน็ต เป็นโลกกว้างที่ไร้ขีดจำกัด ทำให้ฉันได้เรียนรู้ และเข้าใจ อะไรๆอีกมากมาย เปรียบเสมือนเราได้อยู่ท่ามกลางสนามทุ่งกว้างใหญ่ไพศาล ที่มีต้นไม้ต้นหญ้า เล็กใหญ่สูงต่ำ ไม่ต่างจากผู้คนในสังคม เพียงแค่ได้เห็น ได้นั่งมองอยู่ในโลกมุมหนึ่งของเรา แค่นี้ก็เป็นสุขใจ และได้เรียนรู้และเข้าใจอะไรๆได้มากพอให้เราได้เกี่ยวเก็บ

(4.)การฟังเพลง ร้องเพลง ดูละครทีวี เหล่านี้สำหรับฉันล้วนทำให้มีความสุขได้เช่นกัน ใครบางคนอาจจะคิดว่าการดูละคร เป็นเรื่องน้ำเน่า ไร้สาระ แต่สำหรับฉัน ฉันคิดว่า ไม่หรอก มันเป็นการสอนการใช้ชีวิตได้ดีทีเดียว เพราะละครเหล่านั้นก็สร้างจากความเป็นจริงของชีวิตในสังคม ละครทำให้เราเข้าใจชีวิตมากขึ้น ดูอย่างสร้างสรรค์ก็จะทำให้จิตใจเราอ่อนโยนขึ้นจริงๆนะ มิใช่เพียงเพื่อความเพลิดเพลินอย่างเดียว แต่ยังให้แง่คิดและเป็นแนวทางในการดำเนินชีวิตที่ดีได้ฉันชอบเสียงเพลง เพราะเพลงคือเพื่อนที่แสนดี และฉันก็ชอบร้องเพลงมาก บางคนมักพูดว่า คนเราร้องเพลงเพราะว่าอารมณ์ดี แต่สำหรับฉัน ฉันคิดว่า ไม่นะ...อารมณ์เศร้าก็ร้องได้ เพราะว่าฉันเป็นอย่างนั้น เวลาเศร้าจะร้องเพลงที่มีความหมายตรงกับตัวเอง และปล่อยให้น้ำตามันไหลออกมา มันช่วยได้จริงๆ อย่างน้อย น้ำตาที่ไหลออกมาก็คลายความเศร้าให้โล่งไปได้บ้าง ยังดีกว่าที่ต้องกลั้นมันเอาไว้ 

 


(5.)การอ่านหนังสือต่างๆ เขียนบันทึก การวาดภาพเป็นการสร้างจินตนาการ ให้ฝันมีชีวิต เป็นความสุขในโลกส่วนตัว ที่มีค่าที่สุดที่พอจะหาได้ แม้มุมหนึ่งของชีวิตเราอาจจะใช้ชีวิตอยู่อย่างโดดเดี่ยว ไม่มีแม้สักคนเป็นเพื่อน แต่สิ่งที่มีค่าที่สุดที่เหลืออยู่ก็คือตัวเราเอง เพื่อนแท้เพียงคนเดียว เข้มแข็งได้ด้วยตัวเอง แม้ไร้กำลังใจจากใครอื่น โดยมีจินตนาการช่วยเสริมสร้างแรงใจให้ เรียกว่าความสุขในโลกแห่งจินตนาการ

   สุดท้าย…อยากขอบคุณกิจกรรมดีๆนี้นะคะ   เป็นความสุขอีกอย่างหนึ่งที่ได้เขียนบันทึกนี้ เหมือนได้เป็นการ ระบายความในใจออกมาค่ะ