"ป้าสมหมาย...."

ทำงานในหน้าที่ของตนให้ดีที่สุด มีความสุขกับทุกๆ สิ่งที่ทำ……….

  

พวกเราเรียก "ป้า" ด้วยความเคารพในวัยวุฒิ........ตามประสาของสังคมต่างจังหวัด...

              ที่นับระหว่างผู้ร่วมงานเป็นเครือญาติ

ป้าสมหมายเริ่มทำงานในโรงพยาบาลศรีนครินทร์ ตั้งแต่เดือนกันยายน 2528 ในตำแหน่งคนงาน (ลูกจ้างชั่วคราว) ที่ตึก 3 ข แห่งนี้

จนได้รับการบรรจุเป็นลูกจ้างประจำในปี 2534........ถึงปัจจุบัน  โดยไม่เคยย้ายไปที่ไหนเลย  แม้ว่างานจะหนักกว่าที่อื่นๆ

                ในเกือบทุกวันของการทำงาน ที่เป็นเวรของป้า  เรามักจะเห็นลายมือของป้าสมหมาย มาลงชื่อเป็นคนแรกๆ เสมอ

ทีมของป้าเป็นทีมที่เข้มแข็ง........

         แม้เป็นเพียง..................  ฟันเฟืองเล็กๆขององค์กร

จนบางครั้งพวกเรายังอาย ^__^

ดังคำที่ป้าบอกว่า   ทำงานในหน้าที่ของตนให้ดีที่สุด....  มีความสุขกับทุกๆ สิ่งที่ทำ


ป้าบอกว่า  จบชั้น ป. 4 ............ แต่เราว่า....ความรับผิดชอบในงานของป้า  มีมากยิ่งกว่าชั้นเรียนที่จบ

นอกเหนือจากงานในหน้าที่ .......

         เป็นหัวหน้าโครงการแม่ศรีเรือน จัดทำตารางการทำความสะอาดห้องน้ำ ดูแลความสะอาดของสิ่งแวดล้อมร่วมกับเพื่อนร่วมงาน  ได้รับคำชมเชยจากผู้ที่มาเยี่ยมชม ตลอดจนผู้ป่วยและญาติๆ อยู่เสมอ

ป้าสมหมายยังมีฝีมือในการจัดแต่งสถานที่ รวมถึงการประดิษฐ์ต่างๆ ที่เป็นภูมิปัญญาชาวบ้าน เป็นศิลปะพื้นบ้าน  เช่น เย็บบายศรี  ทำดอกไม้ประดิษฐ์ นำสมุนไพรมาดับกลิ่น

ให้พวกเรานำมาใช้เป็นส่วนหนึ่งในการทำงาน

 

ป้าสมหมายทำงานในแต่ละวันอย่างมีความสุข

          มีเวลาว่างนอกเหนือเวลางาน ป้าสมหมาย ยังเป็นจิตอาสาร่วมกับเพื่อนๆ ในการแสดงดนตรีพื้นบ้าน (ร้องเพลงไม่เป็น.........ก็ขอร่วมเป็นหางเครื่อง นางรำก็ได้)

       ให้ความรู้ ความบันเทิงแก่ผู้มารับบริการ รวมถึงกิจกรรมต่างๆ ของหน่วยงาน องค์กรอื่นๆ ที่ขอความร่วมมือมา

 

เพื่องานแล้ว ป้า ยินดีเสมอ

 

ไม่มีคำว่า...ไม่ทำ...สำหรับป้าสมหมาย....จะมีก็แต่เพียงคำว่า ...ป้าจะทำได้มั้ย....ขอความสนับสนุน....ขอคำแนะนำ..ขอกำลังใจ...

ซึ่งพวกเราก็ยินดี..........

จึงเป็นที่มาของภาพ........



.การนำเสนองานพัฒนาคุณภาพของหน่วยงาน  ที่ป้า ต้องขึ้นเวที...นำเสนองาน .........ต่อหน้าผู้ทรงคุณวุฒิ.....

ตื่นเต้น...สั่น....แต่ ......ก็สู้.......(พวกเราก็ลุ้น...ช่วยในสิ่งที่ทำได้...เป็นกำลังใจ....)

บอกป้าว่า พูดในสิ่งที่ทำ........

..

เร็วๆ นี้  ผู้ใหญ่...เคยอยากให้ป้าย้ายไปทำงานที่อื่น ที่สบายกว่านี้

ป้าบอกว่า.....ป้าก็ไม่อยากไป ป้ารักที่นี้  


รู้สึกผูกพัน....ที่  3  ข  ทำให้ป้าเป็นและมีอย่างทุกวันนี้

เป็นห่วง.......เวลามีการเยี่ยมตรวจ..จะมีใครช่วยทำมั้ยน้อ ?? คนที่มาใหม่จะเข้าใจตึก 3 ข มั้ยน้อ???

               ตึกจะสะอาดมั้ยน้อ?????   ฯลฯ 

สารพัดที่จะห่วง........


.....สัมพันธภาพกับผู้ร่วมงาน มักจะเป็นไปอย่างเครือญาติ.........ช่วงเช้า ป้ามักจะนึ่งข้าวเหนียวกระติบใหญ่ๆ บางวันมี แจ่ว  นึ่งผัก... ปลา  มากิน  อิ่มหนำสำราญกันถ้วนหน้า

ป้า.........พูดกับญาติ...กับผู้ป่วยด้วยท่าทีที่........  เสมือนเป็นญาติของตัวเอง

ถ้าเป็นผู้ที่อายุน้อยกว่า..ป้าจะเรียก ลูก...แทนคำตัวเองว่า    แม่...ป้า

        ถ้าเป็นผู้สูงอายุ...ป้าจะเรียกว่า...แม่.....ทั้งๆ ที่...ป้าก็.....อายุเยอะ เหมือนกัน  5555555+++++

(อันนี้ก็จะเป็นสิ่งที่พบเห็นได้ในสังคมชนบท)

ปีที่ผ่านมา ป้าไดัรับรางวัลเกียรติยศ  บุคลากรดีเด่นของงานบริการพยาบาล


ปี 2555 ป้าได้รับการเสนอชื่อเพื่อรับรางวัล ข้าราชการพลเรือนดีเด่น ของมหาวิทยาลัยขอนแก่น

จากหอผู้ป่วย......สู่แผนกการพยาบาล........สู่งานบริการ............

สู่โรงพยาบาล..............สู่คณะแพทย์............จนมาถึงระดับมหาวิทยาลัย

ผ่านคณะกรรมการของมหาวิทยาลัยขอนแก่น............

พวกเราลุ้น...จน(เกือบ)ลืม......จึงได้รับข่าว................

ในที่สุด...ด้วยความดี   ความมุ่งมั่นที่ป้าทำ

ทำให้ป้าได้รับในสิ่งนี้.......ในวันนี้


  

ยินดีด้วยใจจริงๆ ค่ะ

ขอบคุณน้องติ๊กน้อย ที่ไปเป็นช่างภาพประจำตัว

ให้ป้าหมาย ได้มีภาพ......... เพื่อเก็บไว้ในความทรงจำ...........



ขอโทษ......ที่ไม่ได้ไปด้วยในวันนั้น

.......ด้วยเพราะหน้าที่.....จึงต้องผิดสัญญา

อย่างไรก็ตาม ........ในวันนั้น...

ป้าคงมีความรู้สึกอบอุ่น ท่ามกลางคนในครอบครัว...ที่ไปร่วมชื่นชมยินดี

โดยเฉพาะชายหนุ่มเสื้อแดง......อิ อิ



 


16-6-56

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน แบ่งปัน..งาน



ความเห็น (12)

เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับคุณกระติก ขอร่วมชื่นชมและยินดีกับคุณป้าสมหมายด้วยครับ

เขียนเมื่อ 

ปรบมือให้ด้วยความยินดี ปรีดา ครับ ป้าสมหมาย

เขียนเมื่อ 

ขอแสดงความยินดีกับป้าสมหมายจ้าาาา

ยินดีกับป้าด้วยนะครับและหัวใจบริการของป้าครับ ....

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ

แวะมาชมบันทึกนี้ค่ะ

ขอเป็นกำลังใจเล็กๆ หนึ่งกำลังใจ

แก่คุณป้าสมหมายนะคะ

ขอบคุณสำหรับบันทึกนี้ค่ะ

ขอบคุณค่ะ^^

ขอชื่นชมคนกระติกนะครับ ที่นำฟันเฟืองเล็ก ๆ ขององค์กรมาเล่าสู่กันฟัง

ทำให้รู้ได้ว่า...สถานที่แห่งนี้ อบอุ่น  เหลือเกิน

..

ขอปรบมือให้กับผู้บริหาร และบุคลากรขององค์กรแห่งนี้ ครับ ที่กลืนความเหลื่อมล้ำในตัวบุคคลได้อย่างน่าชื่นชม



น่ารักมากเลยครับคุณกระติกครับ

เขียนเมื่อ 

ขอร่วมชื่นชมและร่วมให้กำลังใจกับป้าสมหมายด้วยนะครับ

 ชื่นชมยินดีด้วยค่ะ

anyong-P

ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมค่ะ

และขอบคุณแทนป้าด้วยค่ะ



ป้าคงยิ้มด้วยความปลื้มปิตินะค่ะ

ขอบคุณค่ะ



ขอบคุณคุณมะเดือ่ที่โบยบินมาให้กำลังใจค่ะ



ขอบคุณสำหรับดอกไม้งามๆ จากน้องลูกหมูที่มอบให้ป้าหมายค่ะ




ขอบคุณน้องเฟิร์นมากนะค่ะที่แวะมาเยี่ยม

แล้วจะบอกป้าหมายให้ค่ะ


ขอบคุณคุณแสงมากค่ะ

ที่เขียนบันทึกนี้ขึ้นมาก็เพื่อเป็นกำลังใจให้กับตัวเองยามเหนื่อย

มองเห็นเพื่อนร่วมงานทำดีแล้วมีความสุข.....ทำให้เราอยากทำด้วย

เพราะบางครั้งเราก็อาจเผลอไผลไป.....




ขอบคุณหลายๆ เด้อจ้า ที่แวะมาเยี่ยม

ป้าหมายคงดีใจหลายเนาะ แล้วจะบอกเพิ่นให้เด้อ



ขอบคุณพี่ใหญ่มากค่ะ  สำหรับช่อดอกไม้สวยๆ

เป็นกำลังใจให้คนทำงาน........