พรหมวิหารธรรมในโรงพยาบาล

การจัดสัมมนาพูดคุยกันในเรื่อง "จริยธรรมทางการแพทย์" จะมีขึ้นทุกสองสัปดาห์ของนักเรียนแพทย์ที่ St.Vincent's Hospital  อาจารย์จะเป็นผู้กำหนดหัวเรื่องให้ ส่วนนักเรียนเป็นผู้ค้นคว้าแล้วมานำเสนอ ในระหว่างสัมมนาก็จะมีการอภิปรายแสดงความเห็นกันในหมู่อาจารย์และลูกศิษย์  เนื่องจากจะจบเทอมเเล้ว ครูก็เลยให้การบ้านนักเรียน ไปเขียนเรียงความสะท้อนในเรื่องที่อยากเขียนมาความยาว 500 คำ

ลูกสาวเขียนมาปรึกษาผมว่า เลือกเอาไว้สองเรื่อง เรื่องแรกคือ Buddhist bioethics in hospital setting เรื่องที่สองคือ Complementary and Alternative medicine ethics จะเขียนเรื่องไหนดี ผมตอบไปทันทีเลยว่าต้องเป็นเรื่องแรก เพราะน่าสนใจมากกว่าและคน(ฝรั่ง)รู้น้อยกว่า นักเรียนแพทย์ลูกสาวก็เห็นด้วยพร้อมทั้งเล่าว่า รพ.ที่เรียนอยู่นั้นเป็นคริสฯซึ่งเคร่งครัดมาก มากเสียจนไม่มีแผนกสูตินรีเวช เพื่อจะหลีกเลี่ยงการทำแท้ง โดยถ้ามีผู้ป่วยทางด้านสูตินรีเวชก็จะนำส่งรพ.ใกล้เคียงเช่น Royal woman hospital

เมื่อวานลูกสาวได้ส่งเรียงความมาให้อ่าน เป็นเรียงความเรื่อง "พรหมวิหารธรรมในโรงพยาบาล" ผมอ่านแล้วดีใจปลื้มใจมากเลยครับ เขียนตอบกับไปว่าผมหัวใจยิ้มได้เลย ผมบอกลูกสาวว่าถ้ายึดหลักของพรหมวิหารธรรมแล้ว มิใช่แต่ความสำเร็จแห่งวิชาชีพเท่านั้น แต่ยังจะได้พบซึ่งความสุขที่แท้จริงอีกด้วย สิ่งเหล่านี้จะเป็นพลังให้เราสามารถต่อสู้กับงานหนักซึ่งอยู่ตรงหน้าเราได้อย่างไม่ท้อแท้และเหน็ดเหนื่อย

เพราะเป้าหมายของการมีชีวิตอยู่ของเรานั้น จะมีคุณค่าอย่างยิ่งเมื่อเราอยู่เพื่อผู้อื่น มิใช่อยู่เพื่อตัวเอง

ผมขอคัดลอกเรียงความที่นักเรียนแพทย์ลูกสาวเขียนมาให้อ่านกันครับ ขออนุญาติไม่แปลนะครับ

EP reflective writing

Memi Issada Trakarnwijitr

The topic of ‘Religion and culture” discussed last week in EP tutorial was particularly interesting to me. It had brought me to realization that, despite being a Buddhist, I haven’t in fact consider to apply Buddhist teachings and philosophy in the hospital setting. After a few days of reflection, it became apparent to me that one of goals of Buddhist practice is to cultivate the mind to its greatest potential which can involves perfecting the four qualities collectively known as the “Four Sublime States”. In other words, these are the four qualities of the heart that will assist us in opening our mind to the ideals of Buddhists belief, transforming our lives and the world by offering beauty, joy, and meaning. The four qualities are loving-kindness (metta), compassion (karuna), sympathetic joy (mudita) and equanimity (upekkha). I believe that the ‘Four Sublime State’ is the basis of Buddhist ethics in the heathcare setting, and could be usefully practiced by both Buddhists and non-Buddhists alike. 

The first of the sublime states is “loving-kindness”; it is the wish that all beings will be well and happy. Just as we wish wellness and happiness to all our friends and loved ones, doctors should all wish the same to all patients they encounter. In Buddhism, love should be unconditional, boundless, without expectation and attachment; it must involve neither lust nor desire of possessiveness. In the hospital setting, loving-kindness is the wish that all patients will be well and free from sickness and pain. I believe this is a virtuous and appropriate beginning to a doctor-patient relationship.

If loving-kindness is the foundation of love, I believe love is the actual foundation of compassion. “Compassion” is the second quality in the four sublime states; it is the hope that all beings will be free from suffering. Compassion is characterized as seeing helplessness in the sick and unwell and wishing to relieve them from suffering and pain. In spite of this, Buddhist teaching states that true compassion must not involve the feeling of sorrow or taking another’s pain as our own; bearing the patient’s pain will only amplify the pain and emotion and diminish the energy for caring and ability to support and relieve them from suffering. Therefore the feeling of compassion is merely acknowledging patient’s suffering and wishing to heal their pain. 

Thirdly, “sympathetic joy” is the joy in another being’s acquisition of wellbeing and happiness. This can frequently be seen in the hospital setting where all doctors and nurses are happy and content whenever their patients are healed from sickness or no longer feel pain.

“Equanimity” is the fourth sublime states that constitute perceiving equality and being neutral towards all beings. Being too attached to loving-kindness, compassion and sympathetic joy can still lead to problems or imperfection of the mind, equanimity is the quality that balances all the other sublime states. In the hospital setting, equanimity includes treating all patients equally without prejudice and bias; it involves embracing both rich and poor patients, exciting and unexciting cases, mildly and critically ill patients without making any discriminations. Equanimity is the evenness of the mind; this is surrendering to the fact that doctors don’t ‘own’ or ‘govern’ patient’s health, that there are illness they cannot heal; doctors are merely ordinary person who are given the opportunity to try and help the sick. Doctors should not be too attached and agonized over patient’s sickness. Accordingly, equanimity is undeniably an essential quality in all doctors.

To conclude, I consider the ‘Four sublime state’ the basis of Buddhist practice in the hospital setting. Bearing this in mind, with everything that I do I will be mindful, since mindfulness is the door to the present moment in life. And while being mindful, I will wish all patients wellness and happiness (loving-kindness), hoping they will be free from suffering and grief (compassion), and rejoicing them when they are healed or free from pain (sympathetic joy). I will also be aware to treat all patients equally and while feeling compassion and sympathy I will also be neutral to all events that should occur (equanimity). With these qualities in heart; loving-kindness, compassion, sympathetic joy and equanimity, I believe my role as a medical student will be achieved in a more meaningful and joyful way, giving beauty in each day at the hospital.