ต้นพุด กอใหญ่  ใบต้น แห้งเฉา

เห็นใจ ของเรา  แห้งตาม ใบไม้

กี่วัน กี่คืน  ยากฟื้น ก้านใบ

จำเรา ตัดใจ  ถากต้น ติดดิน


วันคืน ล่วงผ่าน  เนิ่นนาน ฝนริน

เขียวขจี คืนถิ่น  พ้นดิน เป็นกอ

หวังหนึ่ง สลาย  เพียงใจ ไม่ท้อ

วางเป็น เย็นพอ  หวังก่อ เกิดแทน


กายใจ ตรงมั่น  ทานศีล คืนแก่น

ศรัทธาหนึ่งคลอนแคลน ยากแค้นร้าวราน

ธรรมบท รดริน  ฟ้าดิน จดจาร

ศรัทธาธรรม คือตำนาน คืนขวัญ... ชีวิต

ยามเช้า วันที่ ๕ มิถุนายน ๒๕๕๖