จดหมายถึงครูl ตั้งไข่เรียนรู้ใจ สนุกสดใสกับอุปสรรค
วันอังคารที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2556
กราบสวัสดีค่ะครู
บททดสอบวันแรกก็ไม่ผ่าน วันนี้ได้เรียนรู้อีกอย่างว่า ถ้าเรามัววิ่งแก้ไขแต่อดีต จะทำให้พลาดบางสิ่งบางอย่างในปัจจุบัน วันนี้หนูตั้งใจใหม่ ตั้งไข่นับหนึ่ง แต่พอมานั่งเขียนบันทึก มัวย้อนหลัง ครูเมตตาให้โอกาสมอบภารกิจ เป็นโจทย์พิสูจน์ใจกับการคงมั่นในเจตน์จำนง และแล้วพอทุกอย่างดำเนินไป ข้อวัตรทำได้ไม่ครบสมบูรณ์ แต่ใจไม่ได้โกรธเคือง นี่ต่างหากที่เป็นโจทย์ต่อไปว่า “หน้าจะพัฒนาแก้ไขอย่างไร”
เป็นสิ่งที่ครูเมตตาฝึกฝนให้เสมอมาว่า “หากตั้งใจแล้งยังพลาด “เอ๊ะ มันยังขาดอะไร พลาดตรงไหน แล้วครั้งต่อไปจะทำยังไง”
เมื่อคืนกว่าหนูจะกลับบ้าน ทำวัตรเย็นแล้วเขียนบันทึก กว่าจะเขียนเสร็จก็ตีหนึ่งกว่า อืม ไม่เสร็จครบวันด้วยซ้ำ นี่คือจุด คือ ประเด็นที่ต้องแก้ไข วันนี้ทั้งวัน เช้าหนูมุ่งมั่นวางแผนมาแต่บ้านว่า “วันนี้จะทำอะไรบ้าง”
แต่แล้วพอลงงาน “มีประชุมศูนย์” น่าขำแค่ตั้งใจก็มีงานแทรกเจ้าค่ะ ปรับแก้ให้น้องนกแม่บ้านมาช่วยในส่วนที่ช่วยได้ โดยหนูให้ค่าตอบแทนการเตรียมตัวอย่าง
บ่าย ๆ อะไร ๆ เริ่มเข้าที่ ขอคุยกับหัวหน้าเรื่องปัญหาของงานที่ได้ไปรับทราบและพยายามหาทางออกเอง รวมถึงความคืบหน้าของการเยี่ยมเครือข่ายและแนวทางการปฏิบัติต่อไป กว่าอะไรจะจบก็ปาไปสี่โทงครึ่งค่ะครู หนูมุ่งหน้าสู่เซ็นทรัลกับภารกิจทำหน้าที่ถวายครู และพี่ ๆ ฝากจ่ายตังค์ธนาคาร และซื้อของ การทำงานให้ครู ใจหนูตีความแตกต่างจากเมื่อก่อน มันเปลี่ยนไป หนูรู้สึกกับตนเองได้เจ้าค่ะ จากที่หนักใจกลุ้มใจ แต่ตอนนี้มัน เต็มใจที่ได้ทำ และเต็มที่แบบหาหนทางให้ได้ หนูก็ได้ค่าตอบแทน คือ ปัญญาและความอิ่มใจเจ้าค่ะ กับความเต็มที่ แต่กว่าจะกลับบ้านก็ดึกพอสมควร ขึ้นไปทำวัตร แล้วก็มาอาบน้ำ อัพรูปภาพที่ค้างไว้และเขียนบันทึก ครานี้ดึกเจ้าค่ะ ล้มลงหลับไปตอนตีหนึ่งกว่า
นี่คือจุดที่หนูยังจัดการไม่ได้ แต่เป็นความรู้สึกยินดีอยู่ข้างในเห็นความมุ่งมั่นแก้ไขในใจตนเองมากกว่าความกลุ้มใจยอมรับไม่ได้เจ้าค่ะ เอาหล่ะศีลข้อสี่ก็ยังด่างพร้อย แต่เป็นการด่างพร้อยที่ยอมรับแบบใจเงียบ ๆ ไม่ได้ขุ่นมัวเจ้าค่ะ
สาธุ กราบของพระคุณครู กราบขอบพระคุณภารกิจเจ้าคะครู
เพราะชีวิต คือ การเรียนรู้ สิ่งที่ประสบอยู่ คือ คลังปัญญา
(สิ่งที่ได้กับตนเอง ณ ตอนนี้)
