เมื่อย่างเข้าสู่ฤดูฝน ... ค่ำคืนนั้นฝนตกหนักทั้งคืน จนเป็นเหตุให้สัตว์เล็กๆอย่างกบ เขียดและอึ่งอ่าง ได้มีโอกาสออกจากการจำศีลมาสู่หนองน้ำเล็กๆที่ชายป่า ส่งเสียงร้องเซ็งแซ่ไปทั่ว ชวนให้หลงไหลยิ่งนัก ...
ในเช้าวันใหม่อันสดใสนั้น ใกล้ๆหนองน้ำมีชายแก่คนหนึ่งกำลังขมักเขม้นขุดดิน เพื่อซ่อมทำนบกั้นน้ำที่ถูกฝนกัดเซาะเสียหาย โดยไม่สนใจต่อเสียงร้องของกบ เขียด และอึ่งอ่างเลย ข้าพเจ้าสงสัยจึงเอ่ยถามด้วยความอยากรู้ ว่า ทำไมท่านจึงไม่ไปจับกบ เขียดและอึ่งอ่างเหล่าไว้เป็นอาหารบ้าง คำตอบที่ข้าพเจ้าได้ยินอย่างชัดเจน คือ "ผมพอแล้ว"
"ผมพอแล้ว" ความจริงมีอยู่ว่า ชายคนนั้นได้เก็บเอา กบ เขียด และอึ่งอ่างไปแล้ว ตั้งแต่คราวที่ฝนกำลังตกในยามค่ำคืน ประมาณสัก 2-3 กิโลกรัม เพียงพอสำหรับอาหารอร่อยๆ 3 มื้อ ของครอบครัว ที่สำคัญที่สุดคือ ไม่ได้ปรากฏเห็นร่องรอยของความโลภมาก ที่เขาจะจับเอากบ เขียด และอึ่งอ่างไปขายแลกเงินเลยแม้แต่น้อย ... peangdao
ภาพประกอบเหตุการณ์ในเช้าวันนั้น
หากเราไม่รบกวน พวกเขาจะมีโอกาสได้ผสมพันธุ์และเพิ่มปริมาณอาหารให้เราอย่างไม่มีวันหมดสิ้น
