ค่ะเราชาว gotoknow ส่วนหนึ่ง เมื่อได้พบตัวจริงเสียงจริงจะรู้สึกอย่างนั้น
ความสุขที่ได้ชมเก็บภาพเมื่อนั่งอยู่เหนือ-ใต้มวลเมฆสวยงาม
เป็นครั้งแรกที่พี่ดาขับรถไปคนเดียวในคืนนั้นที่ไม่แน่ใจในการขับรถไม่เคยทาง แต่เพราะใจไปถึงก่อนแล้วตั้งแต่ช่วงเดินทางออกจากสุพรรณเข้ากทม. ลุ้นว่าจะทันขึ้นเครื่องบินไหม เพราะออกจากสุพรรณ บ่าย 2 45 น.แล้ว หลานชายมารับอาที่บ้านช้า เลยต้องขับ 120 กม./ชม.ในบ้างช่วง ลุ้นตลอดทาง พี่แพรบอกแม่เตรียมใจเปลี่ยนเวลาเดินทางได้เลยไม่ทันแน่ (พี่แพรกลับ 28 พค.56 รอหมอนัดตรวจคอที่ผ่าตัด ) แต่ก็ทันเวลาขึ้นเครื่อง 16.30 น. เคยมีประสบการณ์วิ่งขึ้นอย่างเฉียดฉิวมาแล้วครั้งหนึ่ง ดีนะที่เคยเป็นนักวิ่งตอนเด็กๆ.....วิ่งทันไม่ตกเครื่อง
เมื่อถึงบ้าน เชียงใหม่ 6 โมงเย็น น้องป่านให้ถ่ายรูปหล่อๆใช้เวลาพอควร ใจก็ห่วงนัดน้องตูมรอ ขับรถตามกันไป ก่อนจะเสร็จการถ่ายรูปหล่อของน้องป่านก็ทุ่มกว่า น้องป่านก็ห่วงแม่จะไปจริงหรือแม่จะถึงกี่โมงมืดแล้วนะ แม่มัวชักช้าจะไม่ให้ไปแล้วนะ ไม่นึกถึงตัวเองเลยว่าเพราะให้แม่ถ่ายรูปหล่อหลายชุดหลายท่าทางเลยช้า แม่บอกไม่ได้ต้องไป นัดกันไว้ตั้งแต่ก่อนไปสุพรรณแล้วแต่เดิมนัดพบกันไว้เย็น 27 พค.56
พอออกบ้านได้หน่อยโทร.หาน้องเพลินชักไม่แน่ใจกลัวหลงทาง บอกแล้วไงค่ะว่าใจไปถึงก่อนแล้ว มีโทรศัพท์ต้องไปถึงบ้านน้องเพลินได้ เจ้ามือถือนี้มีประโยชน์จริงๆ โทรถามกันเป็นระยะๆ น้องเพลินขับมอเตอร์ไซต์ออกมารับนำทางเข้าบ้านก่อนถึงบ้านช่วงหนึ่ง เมื่อไปถึงบ้าน น้องอ.ขจิต ก็มอบหนังสือให้ 2 เล่ม ความรีบร้อนใจถึงก่อนพี่ดาลืมหนังสือของพี่ดาไปฝากน้องอ.ขจิต
คืนนั้นถึงบ้านดึก 5 ทุ่มกว่า ตื่นนอนเช้าก็อ่านเลยค่ะ
<p></p><p>
</p><p>ทุกคนกินข้าวแล้วแต่สำหรับกับข้าวยังวางรอพี่ดาอยู่ น้องป่านเห็นภาพแล้ว ฮา ชอบมากค่ะ
</p>
ที่ทุกคนนั่งล้อมวงมองแม่กินข้าวคนเดียว คุณแม่ยายของน้องเพลินไปเก็บผักมันปูสดๆ
จากต้นให้จิ้มน้ำพริกปลาทูน่าอร่อยมากแกงแคก็อร่อย กับข้าวนึ่ง คุณแม่ก็น่ารักหาผักมาเพิ่ม
ตอนนี้พอรู้ทางแล้วคงไปได้ไปรบกวนอาหารอร่อยของคุณแม่อีกแน่ค่ะ
ตอนกลับน้องตูมนำหน้า พี่ดาอยู่กลาง ต่อด้วยน้องทองหยอด น้องตูมหลงทางนิดหน่อย คือ เคยเกิดเหตุการณ์หลงทางครั้งที่ไปกับน้องหมอป.กับคนรู้ใจของน้องหมอป. ความกลัวหลงทางจึงเกิดในใจตลอด เพราะ 2 ข้างทางมืด แต่ก็ไปจนถึงได้แล้ว น้องตูมไปอีกครั้งจะหลงไหมค่ะ ครั้งต่อไปเดือนกค.56 นี้ กิจกรรม GFGAP แนะำนำสอน.ฯ อสม. บ้านแม่ตาด ชาวสันกำแพง ฯใครจะนำทางดีค่ะ น้องหมอป.ดีไหม? เตรียมเชิญชวนเราชาวgotoknow ไว้ล่วงหน้าได้แล้วไปกินข้าวเมนูอาหารธรรมชาติปลอดสารพิษบ้านน้องเพลินกันอึกนะคะ
การรอคอยที่จะได้พบกัน เป็นการทราบล่วงหน้าได้เลยว่า ความสุขจะเกิดขึ้น
ขอบคุณสิ่งดีๆที่ให้ซึ่งกันและกันด้วยใจ และเราขอบคุณgotoknow มาก
ที่ทำให้เรารู้จักได้พบกันทุกครั้ง ใจเกิดสุขเสมอ
ด้วยความปรารถนาดี กานดา แสนมณี
แหม แหม แหม แบบว่าอิจฉาเล็กๆ สำหรับการชุมนุมของชาว G2K ที่เชียงใหม่ค่ะ
" เหมือนรู้จักพี่ดามานานทั้งที่พึ่งได้พบกันครั้งแรก คำกล่าวของอ.ขจิต" มันคงเป็นความรู้สึกของพวกเราชาว G2K กระมังจะพี่ดา เพราะจากการที่
คุณมะเดื่อได้พบกับพี่น้องชาว G2K หลาย ๆ คน ทั้งลุงวอญ่า ท่าน ผอ.ชยันต์ น้องนิตยา และคุณผักหวานป่า คุณมะเดื่อ และทุก ๆ คนจะรู้สึกคุ้นเคยเหมือนรู้จักกันมาช้านานจริง ๆ จ้ะ คงเพราะไมตรีจิตและมิตรภาพที่คุ้นเคยกันดุจญาติมิตรที่ก่อเกิดในสวนรุกขชาติ G2K แห่งนี้นั่นเองแหละจ้ะ
กัลยาณมิตรแห่ง gotoknow ใกล้หรือไกลเพียงใด ก็ไปมาหาสู่กันได้เสมอ
27 ก.ค. พี่ดำล้างท้องรอไว้ได้เลยนะครับ 555
เข้าใจความรู้สึกดีๆนี้...แม้พี่ใหญ่ยังไม่ได้เคยพบหน้า น้องดา...แต่ได้รับมิตรภาพและน้ำใจดีๆเสมอมาด้วยความขอบคุณอย่างยิ่งค่ะ...
-สวัสดีครับ..
-มิตรภาพดี ดี จากที่นี่ G2K รับรู้ถึงความรู้สึกดีครับ..
-จำได้ว่าครั้งแรกที่ได้ไปเจอพี่กานดาที่บ้านเชียงใหม่ ทั้งตื่นเต้นและดีใจที่ได้พบกันครับ..
-มิตรรัก G2K มักจะคุ้นเคยกันตั้งแต่เรายังไม่ได้พบกัน.พอพบกันก็เลยยิ่งคุ้นเคยมากขึ้นจริง ๆครับ...
-สบายดีนะครับ...ดีจัง..เป็นนักวิ่งเก่า..ไม่งั้นคงตกเครื่องแน่ ๆ ครับ 55
มาเยี่ยมชุมชน G2K ค่ะ
ดิฉันเองก็ยังไม่เคยเจอคุณกานดา หรือพี่ดาค่ะ
แต่อบอุ่นทุกครั้งที่เข้ามาเมนต์ รู้สึกได้ถึงความตั้งใจแบ่งปัน เมื่ออ่านบันทึกค่ะ
ไม่ได้ง่ายที่จะบอกรักใคร แต่ก็อยากบอกว่า " รักพี่ดา นะคะ "
ขอบคุณเรื่องราวมากมายที่ได้เรียนรู้ผ่านบทบันทึกค่ะพี่