พยาบาลปากพะยูนเป็นโรงพยาบาลเล็กๆ บ้านนอก ทว่าการบริการยอดเยี่ยม 5 ดาว โปรดรักษาความดีไว้ตลอดไป”


  คำว่า พยาบาล.............นางฟ้าสีขาว และเป็นนางฟ้าในใจของหลายๆ คน 

และหลาย ๆคนก็ใฝ่ฝันอยากมีอาชีพพยาบาล เมื่อฝันเป็นจริงทำให้ข้าพเจ้าได้มีอาชีพ

พยาบาล ก็ทุ่มเทกำลังกาย กำลังใจให้กับอาชีพที่ใฝ่ฝัน  แม้ว่าหลายๆ ครั้งเกิดอาการ

จิตตกจากการให้บริการ ในการปฏิสัมพันธ์กับผู้มารับบริการ เพราะความเชื่อ ทัศนคติ

ของผู้รับบริการ  ยังขาดความเชื่อมั่นศรัทธาต่อพวกเรา เหล่านางพยาบาล.......แต่

พวกเรายังมีความมุ่งมั่น บริการดุจญาติมิตรด้วยดีเสมอมา เป็นสุขที่ได้ให้ข้อมูล ให้คำ

แนะนำ ให้รู้ในสิ่งที่ถูกต้อง  ดั่งเคสของลุงนะ


  ลุงนะอายุ 75 ปี เดิมลุงนะเคยทำงานที่ต่างประเทศ มีลูก 3 คน แต่ไม่ได้อยู่ด้วยกัน 

ลุงนะป่วยเป็นโรคเบาหวาน หลายปีรับการรักษาตลอด เชื่อมั่นในความคิดของตนเอง

สูง มานอนโรงพยาบาลด้วยมีแผลที่เท้าเรื้อรัง มีแผนการรักษา 7 วันทำแผลทุกวัน วัน

ละ 2 ครั้ง วันแรกๆ ของการให้บริการทำแผล  ลุงนะจะบอกให้

พวกเราทำอย่างนั้น ทำอย่างนี้ตามที่แกคิดและต้องการซึ่งในบางเรื่องความคิดของลุง

ถูกต้อง แต่ในหลายเรื่องที่ลุงบอกให้ทำมันยังไม่ถูกต้องตามหลักการพยาบาล พวก

เราจึงประชุมวางแผน 

เพื่อเปลี่ยนแปลงความคิดของลุงนะ โดยตกลงกันว่าเราต้องให้ข้อมูลที่ถูกต้อง ทุกครั้ง

ที่ไปทำแผล ให้ทุกคนมีปฏิสัมพันธ์ที่ดี ด้วยการชวนพูดคุยให้ข้อมูลที่ถูกต้อง


  สองวันผ่านไป ความไว้วางใจเริ่มดีขึ้น ลุงนะฟังมากขึ้น ปฏิบัติตามมากขึ้น เปิดใจ

มากขึ้น  และแล้ววันหนึ่งที่ข้าพเจ้า ขึ้นปฏิบัติงานเวรเช้า ข้าพเจ้าสังเกตเห็นเท้าที่มี

แผลคุณลุง

มีคราบสกปรก จึงขออนุญาตทำความสะอาดเท้าให้ก่อนที่จะทำแผล และชวนพูดคุย

สนทนาถึงเรื่องการดูแลรักษาความสะอาดเท้า การปฏิบัติตัวเกี่ยวกับโรค การมาตรวจ

ตามนัด การดูแลตนเอง การปรับเปลี่ยนพฤติกรรมและเรื่องทั่วๆ ไปที่ถูกต้อง เมื่อตอน

ที่ลุงกลับไปอยู่ที่บ้าน

  การพัฒนาความไว้วางใจ ความเชื่อมั่น ความศรัทธาต่อพวกเราชาว ward เริ่มดีขึ้น

มากทำแผลเสร็จ ลุงนะอวยชัย ให้ศีล ให้พร ให้อยู่เป็นสุข ไม่มีโรค ไม่มีภัย อายุมั่น

ขวัญยืน สร้างความปราบปลื้มใจ รอยยิ้มในดวงใจพยาบาลเบ่งบานดั่งดอกไม้แรกแย้ม 

เหมือนให้ฝนชโลมพฤกษา สุขจากการให้ ตอบสนองให้เกิดสุขในการทำงาน ลุงนะคุย

ต่อว่า “ พยาบาลพูดจาไพเราะ ยิ้มแย้ม แจ่มใส ให้บริการดี “ คำชื่นชม คำพูดดีดี

ของลุงนะสร้างแรงบันดาลใจสะกิดดวงใจให้ข้าพเจ้าทบทวนการปฏิบัติหน้าที่ เรา

ปฏิบัติหน้าที่ ทำงานตามหน้าที่ที่ได้รับมอบหมาย แต่อีกหน้าที่หนึ่งคือหน้าที่เพื่อน

มนุษย์ที่ต้องเอื้ออาทรต่อกัน ปฏิบัติดีต่อกันสร้างสัมพันธ์จากใจถึงใจ   ลุงนะกลับบ้าน

ไปแล้ว แต่คำพูดลุงนะยังคงอยู่ในใจข้าพเจ้าเสมอมา ลุงนะได้ตอบแบบสอบถามความ

พึงพอใจก่อนกลับด้วยลายมือตัวโตๆ ว่า” โรงพยาบาลปากพะยูนเป็นโรงพยาบาล

เล็กๆ บ้านนอก ทว่าการบริการยอดเยี่ยม 5 ดาว โปรดรักษาความดีไว้ตลอด

ไป”

  บทเรียนจากลุง นะ....

ทำให้พวกเราได้เรียนรู้การดูแลรักษาพยาบาล การเยียวยา การปฏิบัติดุจเสมอ

ญาติมิตร ก่อให้เกิดความศรัทธา ให้ผู้รับบริการเห็นประจักษ์ว่าโรงพยาบาลปากพะยูน

เป็นองค์กรแห่งความปลอดภัยในบริการ

  การที่เรามองเห็นเรื่องเล็กๆ น้อย ๆ ที่มีผลต่อร่างกาย จิตใจคนอื่น เป็นการสร้าง

คุณค่า 

สร้างกำลังใจ สร้างความเชื่อมั่น และศรัทธาที่พวกเราได้พิชิตการบริการดุจญาติมิตร

แก่ผู้มารับบริการ



    กรรณิกา ชอบงาม 21  พค. 56